Stop%2BRestoration%2Bof%2BMahathirism.png

Bersatu padu, mempertahankan reformasi demokrasi tulen, buangkan khayalan, menghalang pemulihan Mahathirism.

 photo 2018.png

人民之友恭祝各界2018新年进步、万事如意!

 photo 2014-03-08KajangByElectionPC.jpg

2014年加影州议席补选诉求 / Tuntutan-tuntutan Pilihan Raya Kecil Kajang 2014

 photo ForumKrisisPerkataanAllah.jpg

“阿拉风波•宪法权利•宗教自由”论坛 / Forum "Krisis perkataan Allah • Hak berperlembagaan • Kebebasan beragama"

 photo LimChinSiongampArticle.jpg

林清祥《答问》遗稿片段

 photo 513StudentMovement.jpg

新加坡“5•13学生运动” 有/没有马共领导的争论【之一】与【之二】

 photo the-new-phase-of-democratic-reform-reject-state-islamization.jpg

马来西亚民主改革的新阶段 / The New Phase of Democratic Reform in Malaysia / Fasa Baru Reformasi Demokratik di Malaysia

 photo Bannerv2blue_small.jpg

 photo Banner%2BForum.jpg

 photo Banner_WorkReport2016.jpg

人民之友为庆祝15周年(2001—2016)纪念,在2016年9月上旬发表了最近5年(2011—2016)工作报告(华、巫、英3种语文),并在9月25日在新山举办一场主题为“认清斗争敌友,埋葬巫统霸权”的论坛。

 16 Anniversary.PNG

人民之友16周年纪念,针对即将来临的全国大选发表专题文章,供给我国民间组织和民主人士参考,并接受我国各族人民民主改革实践检验。

509.png

人民之友根据2017年9月24日发表的《人民之友 对我国第14届大选意见书 》的内容与精神以及半年来国内和国外的政治形势,对5月9日投票提出具体意见,供全国选民参考。

Tuesday, 25 September 2018

时事评论人 孙和声 简要介绍 邱武德对'马哈迪主义'的解读

时事评论人 孙和声 简要介绍
邱武德对'马哈迪主义'的解读

作者 / 来源:孙和声 /<东方网>名家专栏


[<人民之友>编者按语] 本会于9月9日针对我国的政治局势,提出了“联合起来,坚持真正的民主改革!丢掉幻想,阻止马哈迪主义复辟!”的见解和主张,引起了许许多多热衷于推动我国民主改革的人士的关注和议论。

时事评论人孙和声所介绍的我国政治学者邱武德关于“马哈迪主义就是马来民族主义、资本主义、伊斯兰、民粹主义与威权主义的五位一体主义”的解读,是对?是错?或者是,其中哪些是对的?哪些是错的?留待读者去思考和判断。

在我们看来,马哈迪本质上就是一个主张马来霸权主义的野心巨大的政治枭雄,在他首次掌政时期(1981年—2003年)所实施的,根本就是以“民族压迫”掩盖“阶级压迫”的种族主义霸权统治。所谓“马哈迪主义”就是马哈迪以“马来主权至上”思想治国的主义。

“509”之后,这个压迫国内少数民族、充满种族歧视的“马哈迪主义”,又再操控了我国政治的发展局势。作者(孙和声)在本文中的结语,却有意淡化了“马哈迪主义”的本色,让人产生脱离现实的幻想,让人感觉后期的(或者说复辟的)马哈迪主义会有美好的一面。作者在文中的说辞就难免让有识之士认为,他(孙和声)简直就是在为马哈迪主义复辟摇旗呐喊、拉抬声势罢了。



原标题:解读马哈迪主义
(小标题为<人民之友>编者所加)

马哈迪以少数党领袖身份重掌眾相之道的首相地位,且还给人一种强势首相,甚而至于是霸道的声势掌权,確是耐人寻思。或者原因在于其他盟党觉得,在这个阶段,只有他一人才撑得起这个执政政局,也就只好儘量迁就他。在这种情况下,如何解读老马便成了关键。

老马是个怎样的人?不同人自有不同的解读,这里想介绍一下邱武德1995年出版的《马哈迪主义的悖论:马哈迪思想传》(Paradoxes of Mahathirism)一书的看法。这里用到主义用语,表示老马有其一套一贯的政治意识形態,既然是一套具有一贯性的意识形態,怎么又有悖论这个提法?

马哈迪主义是五位一体主义

我想,只能说,人本来就是一个充满悖论的生灵,如即有善的一面,也有恶的一面,是善恶兼备。就马哈迪而言,邱武德认为马哈迪主义有5个方面,即马来民族主义、资本主义、伊斯兰、民粹主义与威权主义的五位一体主义。

马来民族主义

民族主义的具体表现, 可见之于《马来人的困境》一书。书中提出马来人是马来半岛的原住民,也是本岛界定性民族(Definitive Race),即这个国家的性质应由马来人来界定与决定,其他民族不能在政治、文化或语言上与马来性平起平坐;可由于各种复杂因素的综合作用,马来民族又在经济上落后于非马来人,对此,政府就有义务用其权力来“建设性”地保护马来人,以便马来人最终能与非马来人在经济上平起平坐,要不然,爭取到独立又有何意义?

只是,隨著时间流逝,这个马来本位主义也有扩展到马来西亚国族主义的一面。此点,最明显地见之于1991年提出的大马国族(Bangsa Malaysia)的理念中。易言之,曾被视为马来极端主义者的马哈迪也有可塑的一面。这个演变应与1980年代的多事多端有一定的因果关係,如巫统的內斗、紧张的种族关係、低迷的经济状况、高失业率等,迫使马哈迪重视、思考与检討一贯的主张与政策。这里时势扮演了一个重要角色。

资本主义

就资本主义一面,关键因素应是,马哈迪的医生背景。在他那个时代,达尔文的物竞天择,优胜劣败的社会达尔文的思想颇盛行。这多少使他具有一定的竞爭意识;只是由于他是马来人,且当时马来人经济上被视为落后民族,这就產生了一个矛盾,即如何使马来人適存于这个物竞天择,优胜劣败的难堪局面。

社会达尔文主义使他倾向于资本主义,因为资本主义在本质上就是强调自由竞爭与强者出头,可形势又逼得他不得不为马来人的生存发展谋出路。在这种条件下,一定期间的建设性保护,如新经济政策,便成了最终选择。

按马哈迪思想,新经济政策这种扶弱政策应只是一种阶段性的策略,只要马来人肯求上进,努力学习,在一定时间內,马来人应能与非马来人(主要为华人)爭锋,一爭高下;只是扶弱政策也养成了马来人对政权的依赖性,使老马產生了对马来人有“恨铁不成钢”的遗憾。此点可在其《医生当家》一书中体会到。

就工商业方面言,马哈迪认为由于种种原因,政府虽给马来人种种援助,可就是失败的居多,成功的少。这使他决定扶持成功的马来人。我想或许这就是朋党泛滥的思想起源之一。它也应是社会达尔文主义的一种扭曲。

现代派穆斯林

就伊斯兰言,我想也应从社会达尔文主义与强烈的富强思想著手来理解。由于老马是个迫不急待的现代化主义者,也急著为马来人与穆斯林富强起来。所以,他对伊斯兰的理解,也有其明显的选择性註解的特点,就是强调伊斯兰价值中积极一面,如学习、节俭等,他也责备马来宗教师没有尽责,与时並进地教导马来人上进,反而教导一些如重视来世的消极价值。此点可从马哈迪的《挑战》(TheChallenge)一书里一窥究竟。约言之,马哈迪是位现代派的穆斯林。

马哈迪这种富强思想也见之于他对马来性(Malayness)的理解上,对他来说,重要的是马来人要有实用知识与技能,为此即便失去一些消极的传统价值与信仰,如宿命观,也是值得的。因此,他敢提出英文教数理的教育政策,这与其崇洋与否无关,因为他认为西方正走向没落,而日本在崛起,向日本学习好过向西方学习。可以说这也是种选择性的詮释,而这也与他的反殖民主义有关。

民粹主义与威权主义

老马是反西方反殖民主义, 但並不反资本主义,也不“仇富”,他认为致富是好事,因此他对社会主义没有好感,这可从他推行民营政策一窥究竟。从1980年代中期起,他便表现出颇强亲商亲富倾向,这也是何以他不反土著暴发户(Boomiputra)主因。这是种社会达尔文主义与建设性保护主义奇妙结合的思想產品。老马也承认,偏向土著的政策是不公平的,惟这也是个过渡性的必要手段。

老马的民粹主义或威权民粹主义是有点另类,另类之处在于他不是位善于表达丰富感情的人,给人的印象反而是像严父的家长作用。他的所谓民粹主要指他是马来人、大马穆斯林以及第三世界的代言人,当然在必要时,他也会利用各种手段来达到目的如削王权。

马哈迪依然马来本位意识较强

至于要如何治理大马,老马一贯爱说没有任何种族可以得至100%满足,因此如何平衡各族需要,就要看领导人的智慧与技巧。我想他的一个特点是,自1980年代后期以来,老马是比较全民取向的,惟本质上依然马来本位意识较强。

要治理好大马这个多元种族国,若一味强调阶级而不顾种族因素,可以说是不得要领,可若一味著重种族而不顾及阶级,也是走不远的,如何在种族与阶级公平与效率、生產与分配间取得综合平衡,才是较合宜的出路。但愿今后的政策会平衡对待这对悖论,也就是从公民本位出发,即要超越种族,也要超越阶级,当然这是说易行难。#

Monday, 24 September 2018

中国交建否认东铁建费过高, 百亿令吉可完成说法不可靠

 中国交建否认东铁建费过高,
百亿令吉可完成说法不可靠

来源:<当今大马> malaysiakini.com/news/444347

发表于 2018年9月23日晚7点52分  |  更新于同日晚11点00分

中国交通建设股份有限公司(简称中国交建)副总裁孙子宇

原标题:中国交建否认东铁建费过高
(小标题为<人民之友>编者所添加)

政府以建费太高为由搁置东海岸铁路计划(ECRL),但东铁承建商——中国交通建设股份有限公司今日否认所谓造价过高的说法。

中国交通建设股份有限公司(CCCC,简称中国交建)副总裁孙子宇9月21日在北京总办公室罕有地接受媒体联访,《当今大马》是受邀参与联访其中一家媒体。

为配合中国改革开放40周年,中建交总共邀请9个媒体机构赴中国深圳、杭州及北京参访,而《当今大马》是其中一个受邀参与的媒体。

东铁造价在全球市场都不算高

孙子宇解释,铁路造价会随着工程量而有所变动,东铁当初签订的合约总额为460亿令吉,后来则因为延长轨道及改为双线轨道而追加207亿8000万令吉,因此东铁成本总额为667亿8000万令吉。

“项目的造价对应的是⼯程量。根据不同的合同范围,价格有差异。这取决于铁路单双线不同、线路范围不同、地质条件不同等各种因素。”

他向在场的媒体表示,无论是在马来西亚或是世界各地,东海岸铁路的这般造价都不算高昂。

“我可以负责任地向媒体说,马来西亚东海岸铁路的每公里单位价格,在马来西亚甚至全球市场都不算高。”

马哈迪称100亿令吉可完成

东海岸铁路计划是于2016年10月在国阵执政时期批准的基础建设计划。希盟政府上台后,财政部证实已在今年7月宣布中止东铁计划,但后来改口说只是搁置,还须商榷最终的解决方案。

东铁计划原定于2024年竣工完成。根据东铁计划主要承包商中国交建的说法,希盟政府宣布中止计划时,工程已完成了大约20%。

财政部长林冠英曾指出,东海岸铁路计划的最终成本高达810亿令吉,比前首相纳吉所公布的550亿令吉的预估成本高出许多。

首相马哈迪在今年8月28日则声称,其他中国及本地公司能以100亿令吉完成东铁计划,而前朝政府却以550亿令吉来支付价值只有300亿的工程计划。

孙子宇(中)在其他领导人陪同下向马来西亚媒体记者发表谈话之影

不知马哈迪的说法根据何在?

当记者询及东海岸铁路计划是否可能以100亿令吉完成时,孙子宇仅回应说,铁路工程乃是一项特殊专业,而马哈迪和林冠英都不是工程师,不确定他们的估价考据何来。

“我本身是工程师,但是我是港口工程师,铁路本身不是我的领域,我都不敢对铁路进行评头论足。”

“不是我的专业,更何况是领导人。马哈迪首相他的以前职业是医生,而林冠英也不是工程师,我不是很了解他的讯息渠道从何而来。”

孙子宇也说,这种以100亿令吉完成东铁计划的说法来源无可考证,而事实上铁路的造价需从规模、地质条件、环境要求等多方面考虑。

他解释,若要以较为简单的方式评估铁路造价是否过高,可以马来西亚或其他邻近国家类似的铁路工程的“每公里单位价格”来做比较。

东铁路线、地形、地质情况复杂

孙子宇也解释,由于东海岸铁路需穿越山脉、跨越河流、公路、沼泽地区及经常发生洪水的地区,工程牵涉复杂的地形和地质,因此成本也会随之有所不同。

“从技术⻆度来说,东海岸铁路全线桥隧⽐超过 30%,穿越众多⼭脉,跨越多条河流及各种等级的公路。”

“按照地勘数据分析,东海岸铁路穿越东海岸的沼泽地带,这需要⼤量的软基处理⼯程来控制路基沉降。”

“在东海岸的洪泛区,我们需要沿线建造⼤量的排洪通道、涵洞来满⾜防洪标准。东海岸铁路穿越⻢来⻄亚的蒂迪旺沙⼭脉,穿越⼭脉的隧道为东南亚第⼀⻓隧,且地质情况复杂。”

造价提高因加设双轨且延长路线

他指出,随着东海岸铁路从单轨提升为双轨铁路,再加上铁路向北延长至马泰边境,经过两次的合约签订后,成本才因此最初的460亿令吉提高到667亿8000万令吉。

搁置东铁项目,每天都有损失; 中交建副总裁:不能久拖不决

搁置东铁项目,每天都有损失;
中交建副总裁:不能久拖不决

作者 / 来源:朱运健 / <星洲日报>

中交副总裁孙子宇在中交总部向马来西亚媒体说,“我们仍对项目有信心。目前后续安排正在磋商中,但一旦取消,我们将依据合同和法律保护承包商的合法权益。”

▼马来西亚媒体代表表团在中交三航局京沈京专十一标项目部参观后,与中国交通建设(马来西亚)有限公司总经理倪庆久(左六)合照。


(北京22日讯)中国交通建设股份有限公司坚信,东海岸铁路计划(ECRL)的问题可以得到解决,但认为问题不能久拖不决。

中国交建首次就有关课题表态

中交副总裁孙子宇在中交总部向马来西亚媒体说,“我们仍对项目有信心。目前后续安排正在磋商中,但一旦取消,我们将依据合同和法律保护承包商的合法权益。”

他说,中交可以理解马来西亚新政府做出的一切决定,因此,中交也从未对马来西亚新政府有过任何一句不好的评论,因为中交坚信问题可以得到解决,但同时也很心疼。

这是中交自马来西亚政府指示中交暂停东铁计划后,首次就这一课题表态。中交是在7月6日证实接到马来西亚政府指示停工。在项目暂停前,中交已经完成五分一的工程。

孙子宇说,新政府上台重审大项目是可以理解的,但是时间不能过长。

他举例说,中交参与的斯里兰卡科伦坡港口城项目曾因为政治环境发生变化而停工1年,目前已经复工并发展得很好。

他表示,中交理解马来西亚政府做出的一切决定。该项目是中马两国之间重要经贸项目,它起源于泛亚铁路网规划。在“一带一路”倡议中,两国是全面战略伙伴,因此政府间的沟通很关键。

他拒绝透露一旦东铁计划取消后的赔偿额,仅表示,由于签署的合同甲方是业主马来西亚铁路衔接公司(MRL) ,因此目前所有的商谈都是面对业主。

他说,东铁项目合同是双方企业本着公平公正的原则,在达成共识的基础上签订的。

他强调,作为承包商,中交信守合约办事,相信经过协商可以解决。但是项目每天都有损失,不能久拖不决。

孙子宇:中交可以探讨一切方案

孙子宇说,对于东铁项目,中交可以探讨一切方案。

“我们的态度是积极的,商谈的大门永远敞开。”

他表示,铁路项目可以采用“以公共交通为导向的发展”(TOD-Transit-Oriented Development)模式,以公共交通带动当地居民以及商业发展。通过东铁项目的兴建,带动关丹经济产业园区,联动巴生港、关丹港等贸易窗口,造福当地百姓,为马来西亚注入新的活力。

被问到考虑把东铁项目变成投资项目时,他说,这个可以进行探讨。

他举例说,中交公司承建的肯雅蒙巴萨至内罗毕铁路项目已经成功从承建商转变成运营商。

孙子宇说,任何项目都有优化的空间,可以分期建设。是否一定定要双线、北部是否一定要要延伸到泰国边境、是否可以分期发展等内容,我们可以探讨。技术上有方案可以解决,但是如果取消就没有了。

中交也需对股市投资者有所交代

他强调,中交可以理解马来西亚新政府对于债务危机所做的考量(暂停东铁),但作为上市公司,我们同样需要对股市投资者有所交代。

他说:“对于暂停的项目,我们表示理解,但也希望暂停时间不要太迟(太久)。”
他表示,东铁项目暂停,中交也很心疼。

“项目暂停后,每天都有损失,作为承包商,我们也很心疼。”

被问到中马是否可以达成双赢的协议时,孙子宇说:“双赢原则是我们一贯坚持的,同时这也取决于各方包括两国政府、业主、马来西亚民众、甚至是各位媒体朋友的努力。”

“中国为马来西亚第一大贸易伙伴国,我们坚信中⻢友好合作,通过真诚友好、互惠互利协商,达到双赢。”

Sunday, 23 September 2018

Bersatu padu, Mempertahankan Reformasi Demokratik Tulen! Buangkan Khayalan, Menghalang Pemulihan Mahathirisme! ——Pandangan terhadap situasi politik Malaysia selepas PRU 14

Bersatu padu, Mempertahankan Reformasi Demokratik Tulen!
Buangkan Khayalan, Menghalang Pemulihan Mahathirisme!
——Pandangan terhadap situasi politik Malaysia selepas PRU 14

◆Sahabat Rakyat Working Committee◆

Mahathir berucap di Kongres Masa Depan Bumiputera dan Negara 2018


[Catatan Pengarang Sahabat Rakyat] Ucapan Mahathir di Kongres Masa Depan Bumiputera dan Negara 2018 yang dihadiri oleh kira-kira 2500 orang pada 1 September ini mempunyai dua fokus utama, iaitu: (1) Bumiputera (Melayu) harus sedia membuang tongkat, berhenti bergantung kepada kerajaan dan mencari jalan keluar sendiri. Dia mengkritik langgam buruk bumiputera mengaut keuntungan dengan menjual AP dan kontrak kerajaan; (2) pada masa yang sama, dia juga menyatakan Malaysia masih tidak mempunyai daya saing yang cukup, jika kita membenarkan rakyat negara China berniaga di sini, "bumiputera akan terpaksa berpindah ke pinggir hutan".

Setelah memberi "nasihat" kepada kaum Melayu, Mahathir telah mengalih topik terhadap peniaga dari China yang melabur di Malaysia. Semasa memegang kuasa pemerintahan kali pertama pada masa dahulu, Mahathir menegaskan keperluan kerajaan "membantu kaum Melayu" berdasarkan kutukan sehebat-hebatnya bahawa "kemiskinan Melayu" berpunca dari kekuatan kaum Cina dalam negara di bidang ekonomi. Akibatnya, Mahathir berjaya memelihara blok kapitalis birokrat Melayu yang terdiri daripada keluarga Mahathir dan kroni-kroninya yang begitu besar sehingga menguasai ekonomi negara. Mahathir sekarang tidak sabar hendak menimbulkan perasaan panik di kalangan orang Melayu dengan menyatakan "jika rakyat negara China dibenarkan berniaga di sini, bumiputera akan terpaksa berpindah ke pinggir hutan" setelah dia kembali memegang kuasa rejim. Orang yang arif akan memahami niat Mahathir sebenarnya.

Pada bulan Oktober tahun 2017, terdapat tokoh yang berpengetahuan pernah menyatakan bahawa kekayaan ekonomi negara Malaysia pada hari ini telah dikuasai penuh oleh United Malays National Organisation (UMNO) dan kroni bumiputera, sumber negara diagih secara berat sebelah, pemimpin-pemimpin kaum Cina dijinak serupa anjing sesat. Kesemua ini berpunca dari pemerintahan Mahathir. Boleh dikatakan, "Mahathirisme" adalah sejenis penyampaian popular dan citra kepada "fahaman ketuanan Melayu" dan "fahaman anti-Cina".

Selepas Mahathir menyiapkan pengaturan dan perlantikan kepimpinan kabinet, organisasi kerajaan dan tiap-tiap agensi kerajaan, segala kata-kata dan tingkah lakunya di dalam dan luar negeri selama tiga bulan yang lepas memberi perasaan di kalangan orang ramai bahawa "pemulihan Mahathirisme sedang berlaku". Pemimpin pelbagai perigkat dan ahli akar umbi 3 parti asal Pakatan Harapan (PH) dan rakyat semua bangsa yang menuntut reformasi demokratik negara harus berwaspada dengan helah dan muslihat Mahathir serta bersatu menghalang pemulihan Mahathirisme sebelum terlambat!

Demi memberi sedikit sumbangan tenaga dalam usaha menggerakkan perjuangan demokrasi dan hak asasi manusia negara kita, Sahabat Rakyat telah ditubuhkan pada 9 September 2001. Sebagai sumbangan sempena ulang tahun ke-17 penubuhan Sahabat Rakyat untuk dikongsi bersama rakan-rakan seperjuangan yang mengusahakan demokrasi dan hak asasi manusia di negara kita dan seluruh dunia, kenyataan berikut merupakan pandangan Sahabat Rakyat Working Committee terhadap perkembangan situasi politik pada peringkat ini di negara kita (penubuhan kerajaan PH selepas PRU "509").

Tajuk kenyataan ini berbunyi "Bersatu padu, Mempertahankan Reformasi Demokratik Tulen! Buangkan Khayalan, Menghalang Pemulihan Mahathirisme!". Kenyataan ini dibahagi kepada lima bahagian berikut:

  1. "509" merupakan ribut kuat reformasi demokratik dari rakyat negara kita untuk menguburkan pemerintahan hegemoni BN yang dikuasai UMNO
  2. Keputusan pilihan raya membuktikan bahawa: Pengundi cenderung kepada ketiga-tiga parti asal Pakatan Haprapan (iaitu Parti Keadilan Rakyat, Parti Tindakan Demokratik dan Parti Amanah Negara) atau Parti Islam Se-Malaysia
  3. Tiga parti asal PH dan rakyat semua bangsa harus berwaspada dengan helah dan muslihat Mahathir serta bersatu menghalang pemulihan Mahathirisme
  4. Ciri dualisme reformis atau konservatif PH penentu utama kecenderungan progresif atau reaksioner rejim PH
  5. Pertubuhan masyarakat (NGO) bergabung dengan pemimpin, kader dan penyokong akar umbi dalam 3 parti asal PH yang tegas dengan "reformasi demokratik tulen" untuk menghalang pemulihan "Mahathirisme"
Isi kandungan penuh kenyataan tersebut seperti berikut:


(1) "509" merupakan ribut kuat reformasi demokratik dari rakyat negara kita untuk menguburkan pemerintahan hegemoni BN yang dikuasai UMNO

Pandangan utama yang diterbitkan oleh Sahabat Rakyat pada 6hb Mei dalam kenyataan terhadap PRU-14 adalah seperti berikut:

▲ Gambar propaganda Sahabat Rakyat mengenai PRU "509". Bulatan warna oren menunjukkan Mahathir dan PPBM (Sumber gambar: Pandangan Sahabat Rakyat terhadap Pengundian PRU "509")

1. Semua rakyat bersatu hati menolak calon United Malays Nasional Organisation (UMNO) dan calon-calon Malaysian Chinese Association (MCA), Malaysian Indian Congress (MIC) dan lain-lain parti komponen Barisan Nasional (BN) yang didalangi oleh UMNO. Selain itu, Mahathir dan calon PPBM (yang bertanding dengan tiket PKR) juga ditolak (ini bermaksud rakyat menolak Mahathir kembali menjadi "perdana menteri masak kali kedua" dan pemulihan Mahathirisme)

2. Semua rakyat mengundi calon-calon parti asal PH (iaitu calon PKR, DAP dan PAN yang bertanding dengan tiket PKR), atau calon yang jelas dan tegas melawan pemerintahan hegemoni UMNO dan ketuanan Melayu di kerusi yang ditanding beberapa parti demokratik (terutamanya merujuk kepada PSM yang mempunyai rekod perjuangan selama 20 tahun).

Kami juga menekankan "Mahathir sudah pasti merupakan seorang tokoh politik Melayu yang ganas dan ambisi yang paling berbahaya kerana kebolehannya melaksanakan pemerintahan perkauman dan memperdayakan rakyat pelbagai kaum. Jika Mahathir dipilih, akibatnya rakyat akan dianiayai seperti kerbau dicucuk hidung."

▲ Keputusan PRU-14: winrayland.com/2018/05/GE14.html

Apabila dibandingkan dengan PRU yang lepas, keputusan PRU kali ini menunjukkan kemarahan yang lebih kuat dilepaskan oleh pengundi desa dan kota seluruh negara terhadap pemerintahan hegemoni BN yang dikuasai UMNO (disingkat sebagai "pemerintahan hegemoni UMNO"). Disebabkan lebih ramai pengundi dari setiap kumpulan etnik menolak calon UMNO dan calon-calon MCA, MIC dan parti komponen BN sebagainya yang didalangi oleh UMNO, bilangan kerusi perlimen dan peratusan undi parlimen yang diperolehi oleh BN menurun dari 133 kerusi dan 47.38% dalam PRU yang lepas kepada 79 kerusi dan 35.6% dalam PRU kali ini[1].

Walaupun demikian, UMNO masih memperolehi lebih kurang 35-40% undi Melayu secara keseluruhan. UMNO telah kehilangan kuasa pemerintahan di peringkat persekutuan (pusat) tetapi masih memerintah di negeri Pahang dan Perlis, dan berkedudukan sebagai parti pembangkang yang berpengaruh di beberapa DUN di samping memiliki aset dan sumber parti yang begitu besar selepas dikumpulkan sepanjang tempoh pemerintahan begitu lama. Walaupun pemerintahan hegemoni UMNO selama 61 tahun telah ditumbangkan, kewujudan dan perkembangan UMNO tetap merupakan faktor penting yang tidak boleh dipandang ringan dan berpengaruh terhadap situasi politik negara kita terutamanya ke atas kerajaan baru (merujuk kepada kerajaan PH di peringkat ini) dan pembentukan strategi pemerintahannya.

UMNO akan melaksanakan garis politik perkauman yang agresif sebagai dasarnya dalam perjuangan politik di tahap baru selepas kehilangan sokongan pengundi Melayu di kawasan pantai Timur, kawasan desa di sebelah Utara dan kebanyakan kawasan bandar di pantai Barat semenanjung.

Keputusan pemilihan UMNO yang berlangsung selepas PRU menunjukkan UMNO kini kurang kemampuan untuk pembaharuan diri. Para perwakilan secara majoriti masih memilih pimpinan yang diketuai oleh Ahmad Zahid yang mewakili klik berkuasa berkepentingan dalam parti. Adalah boleh dijangka pimpinan yang diketuai Ahmad Zahid yang baru terpilih akhirnya akan melaksanakan garis politik perkauman Melayu yang lebih agresif untuk menguatkan semula imej dan kewibawaan UMNO yang mempertahankan ketuanan Melayu dan kepentingan orang Melayu.

Namun, UMNO yang kehilangan kuasa pemerintahan persekutuan pada masa ini bukan sahaja menghadapi pesaingan politik Melayu daripada Parti Islam SeMalaysia (PAS) yang selama ini mempropagandakan fahaman agama Islam, mereka juga mengalami tekanan kuat dari Parti Pribumi Bersatu Malaysia (PPBM) dan Parti Keadilan Rakyat (PKR) yang memegang kuasa pemerintahan dan memiliki lebih banyak sumber. Melainkan pemimpin PH melakukan kesilapan politik yang serius, adalah sukar untuk UMNO mengembalikan semula kedudukannya seperti dahulu.

Ribut kuat reformasi kali ini juga menumbangkan rejim pemerintah BN Sabah yang dikuasai oleh UMNO Sabah. Oleh itu, rejim pemerintahan BN peringkat negeri Sarawak yang dikuasai oleh Parti Pesaka Bumiputera Bersatu (PBB) merupakan satu-satu negeri yang terselamat dari ribut ini kerana pilihan raya DUN Sarawak tidak berlangsung bersama PRU.

Bilangan kerusi parlimen yang diperolehi oleh BN telah dikurangkan dari 25 ke 19[1]. Sebenarnya, Sarawak merupakan satu-satunya negeri di mana BN masih memerolehi lebih daripada separuh kerusi parlimen. Namun, pemimpin-pemimpin 4 buah parti komponen BN Sarawak telah mengumumkan keputusan keluar dari BN dan menubuhkan Gabungan Parti Sarawak pada 12 Jun untuk memperkukuhkan kedudukan dan kepentingan mereka di Sarawak.

Sebagai rumusan, golongan hegemoni UMNO tidak lagi memegang kuasa pemerintahan di semua peringkat persekutuan dan negeri kecuali di Pahang dan Perlis. Ini bermakna, kuasa pemerintahan kononnya dikongsi semua bangsa tetapi hakikatnya merupakan pemerintahan politik hegemoni UMNO di seluruh negara telah hancur lebur. Rakyat massa harus diraikan kerana berjaya membuangkan pemerintahan hegemoni perkauman yang dilaksanakan oleh UMNO di seluruh negara selama 61 tahun ke dalam tong sampah sejarah!


(2) Keputusan pilihan raya membuktikan bahawa: Pengundi cenderong kepada ketiga-tiga parti asal Pakatan Haprapan (iaitu Parti Keadilan Rakyat, Parti Tindakan Demokratik dan Parti Amanah Negara) atau Parti Islam Se-Malaysia.

Pakatan Harapan dengan menaungi sokongan 122 kerusi Ahli Parlimen (daripada jumlah 222 kerusi senegara) berjaya mengorganisasikan kerajaan persekutuan baru. Pakatan Harapan juga membentuk kerajaan negeri di 7 buah negeri Semenanjung, dan membentuk kerajaan negeri Pro-Pakatan Harapan di Sabah diketuai oleh Parti Warisan Sabah. Antara tiga parti asal Pakatan Harapan (iaitu Parti Keadilan Rakyat, Parti Tindakan Demokratik dan Parti Amanah Negara) berjaya memenangi 101 kerusi Parlimen, yang kebanyakan daripada kawasan parlimen barat Semenanjung Malaysia terutamanya kawasan selatan kepada Kedah. Kami pernah mengutarakan pada tahun lepas (2017) bahawa: Tiga parti asal Pakatan Harapan masih lebih memadani hasrat reformasi rakyat pelbagai kaum, merakalah parti utama kepunyaan kem rakyat. Maka, memang boleh difahami rasionalnya rakyat pelbagai kaum seluruh negara mengundi menyokong calon-calon daripada Parti Keadilan Rakyat, Parti Tindakan Demokratik dan Parti Amanah Negara.

Berbanding dengan PRU-13, 3 parti asal Pakatan Harapan telah menaungi lebih undi majoriti daripada komuniti bukan Melayu (bukan Muslim) dalam pilihan raya kali ini. Keputusan ini mencerminkan sepenuhnya keazaman bersama rakyat semua bangsa untuk membebaskan diri daripda cengkaman hegemoni UMNO selama 61 tahun yang telah menyebabkan perkembangan masyarakat lembab malahan terbantut, kehidupan rakyat lapisan bawah kian sukar, penindasan rasis dan agama kian berleluasa, hak politik kaum tertindas semakin dicabul dan pelbagai kesusahan. Walaupun pengundi bukan Melayu memang berwas-was terhadap Mahathir kembali berkuasa, tetapi di bawah propaganda pemimpin Parti Tindakan Demokratik mewar-warkan bahawa "hanya dengan 'memperalatkan Mahathir untuk menumbangkan Najib', baru berpeluang 'menyelamatkan negara'", tambahan pula dorongan idaman sekian lama pengundi sendiri untuk "tukar kerajaan", maka mereka secara amnya membuang undi kepada calon-calon Pakatan Harapan (yang termasuk PPBM yang diketuai Mahathir). Mereka, dalam kadar yang berbeza-beza, mengharapkan Pakatan Harapan yang diketuai Mahathir boleh memperbaiki kehidupan rakyat dengan menawan rejim negara, dan langsung tidak mengambil kira pilihan yang lain. Ini telah menyebabkan parti-parti kecil yang lain, terutamanya dalam kerusi di Semenanjung, tewas rata-ratanya.

Kami menghargai dan mengalu-alukan kejayaan yang diperolehi 3 parti asal Pakatan Harapan dalam pilihan raya ini. Akan tetapi, kami ingin mengingatkan 3 parti asal PH bahawa: jangan sekali menyalahi janji-janji (terutamanya sebelum pilihan raya) untuk menggerakkan reformasi demokratik dan menaik-taraf kehidupan rakyat jelita, dan jangan mengizinkan kerajaan PH mematah balik ke jalan lama UMNO yang menjunjung hegemoni Ketuanan Melayu; jika pemimpin yang berkuasa sekarang bertukar daripada pendokong dan pemelihara kepentingan rakyat kepada alat pemerintahan pemerintah baru yang menindas rakyat, maka rakyat pasti bersikap seperti mana keazaman rakyat membuang pemerintahan BN terhadap 3 parti asal PH yang telah berupah rupa.

Sebelum pilihan raya, pemimpin dan penyokong kem PH serta sebahagian massa secara amnya berpendapat bahawa, Parti Islam Se-Malaysia (PAS) mesti akan tewas tumbang lalu diheret ke pangkuan pengakhiran, namun keputusan pilihan raya telah menghairankan semua. Tawanan kerusi Parlimen oleh PAS hanya merosot sedikit berbanding pilihan raya sebelum ini, daripada 21 kerusi ke 18 kerusi[1]. Akan tetapi, mereka berjaya mendapat lebih undi Melayu di bawah situasi kehilangan jumlah besar undi bukan Melayu. Mereka mendapat sokongan lebih kurang 30% undi Melayu, membolehkan peratusan undi Parlimen mereka bertambah 1.85% dan mencapai 16.64% daripada undi keseluruhan. Mereka juga berjaya menawan pemerintahan teguh di Kelantan dan Terengganu. Ini menunjukkan dalam kawasan pilihan raya Semenanjung Timur yang demografi perkauman lebih unitari dan kaum Melayu sebagai komposisi massa majoriti, pengundi Melayu yang menolak UMNO kebanyakannya telah memilih PAS. Jika menetapkan Kelantan dan Terenggau sebagai titik pusat, perolehan undi PAS merosot berkadar dengan jarak menjauhi titik pusat tersebut. PAS mendapat jumlah 22.9-31.4% undi di kawasan Perlis, Kedah dan Pahang[1], tetapi mereka hanya mendapat 15.2-16.3% undi di Perak dan Selangor[1]. Bagi negeri-negeri yang lain, undi yang mereka dapat kurang daripada 10% undi[1].

Kami berpendapat bahawa PAS berjaya menegakkan imej yang lebih diyakini sebagai pengganti UMNO dalam hati masyarakat Melayu di kawasan Semenanjung Timur dengan kerja-kerja akar umbi yang berterusan dan secara mendalam. Boleh dikatakan pengundi Melayu yang menyokong PAS langsung tidak mengambil kira sama ada PAS berjaya menawan Putrajaya sendiri. Selepas pilihan raya kali ini, PAS membuktikan bahawa haluan mereka dalam menghadapi garis dan taktik PH dapat memperluaskan dan memperkukuhkan sokongan asas politik mereka. Maka mereka pasti akan meneruskan haluan yang digunapakai untuk menentang PH sebelum pilihan raya tersebut dan melangkah ke hadapan, dan menggerakkan agenda pengislaman negara dengan lebih radikal supaya bertanding dengan parti politik Melayu yang lain. Boleh diramalkan, PAS mungkin bertukar daripada bertahan kepada menyerang dan menggunakan strategi "berpakat dengan UMNO dan memecah-belahkan PH" supaya mengaut sokongan undi Melayu yang lebih besar dan mengharapkan kemenangan yang lebih banyak dalam pilihan raya seterusnya.


(3) Tiga parti asal PH dan rakyat semua bangsa harus berwaspada dengan helah dan muslihat Mahathir serta bersatu menghalang pemulihan Mahathirisme

PPBM yang diketuai oleh Mahathir merupakan parti politik yang menjadikan seruan mempertahankan ketuanan Melayu sebagai tarikan yang ditubuhkan sekitar September 2017 supaya Mahathir boleh mengambil bahagian dalam PRU-14 demi mempertahankan kepentingan keluarga, kroni-kroni dan bloknya selepas dia tersingkir daripada klik pemerintah UMNO dalam persengketaan sengit dalaman dengan blok Najib. Ia merupakan parti komponen PH yang paling singkat masanya. Justeru oleh sebab pemimpin gerakan "reformasi" Anwar Ibrahim tidak boleh menjadi "pemerintah tertinggi" dalam aktiviti pilihan raya PH kerana masih terperangkap dalam belenggu penjara (mengikut undang-undang, sekiranya beliau dibebaskan sekalipun, masih tidak dibenarkan untuk menyertai pilihan raya), dan pada ketika itu, PH tidak terdaya untuk mencalonkan mana-mana pemimpin yang sesuai sebagai "pemimpin tertinggi" dalam usaha "menumbangkan Najib".

Pada masa yang sama, oleh kerana Mahathir juga berharap boleh "menumbangkan Najib, merampas balik kuasa", dan sememangnya matlamat ini selari dengan matlamat PH iaitu "menumbangkan Najib, menguasai Putrajaya". Maka Mahathir disambut oleh barisan pimpinan PH dengan tangan terbuka untuk memikul peranan "pemerintah tertinggi" dalam aktiviti pilihan raya "menumbangkan Najib". Sepanjang tempoh berkempen, barisan pemimpin PH dan media yang berkaitan sengaja mempropagandakan peranan Mahathir, termasuk menghebahkan sekutu pentingnya Daim dan Rafidah Aziz yang giat membantu dalam kempen pilihan raya PH serta siaran langsung serentak ucapan Mahathir di seluruh Malaysia sehari sebelum hari buang undi. Para pemimpin PH seolah-olah mahu memberi gambaran bahawa Mahathir merupakan seorang "pemimpin mulia" yang bakal "selamatkan Malaysia daripada pemerintah kleptokrasi".

Meskipun PPBM yang diketuai oleh Mahathir hanya memperolehi 13 kerusi parlimen dan kurang daripada 6% jumlah undi seluruh negara dalam PRU-14[1] ini, namun dalam usaha membolehkan Mahathir kembali menjadi Perdana Menteri tanpa dipersoalkan, para pemimpin dan penasihat PH dengan bantuan propagandis telah menggerakkan propaganda "Mendewakan Mahathir" secara besar-besaran untuk memperdaya rakyat jelata bahawa Mahathir ini bukan lagi Mahathir yang sehingga tahun 2015 masih dituduh oleh Lim Kit Siang sebagai "punca utama negara kita terbenam dalam belenggu salahguna kuasa dan korupsi".

▲ Petikan ucapan Lim Kit Siang dalam jamuan makan malam persediaan pilihan raya DAP Puchong pada 1 Jan 2015. Ucapannya menekankan bahawa rakyat harus menolak pemulihan Mahathirisme dalam pilihan raya. (Sumber: orientaldaily.com.my/s/20260#)

Sebenarnya, peranan utama Mahathir dalam PRU kali ini hanyalah menyempurnakan strategi "Memperalatkan Mahathir untuk menumbangkan Najib" yang dirancang oleh pemimpin DAP, iaitu menghangatkan semula keghairahan pengundi yang kian terpendam selepas perpecahan Pakatan Rakyat untuk mengundi Pakatan Harapan.

Hakikatnya, jumlah undi yang diperolehi PH yang diketuai oleh Mahathir dan Parti Warisan Sabah hanya mencapai 45.56%[1]. Pencapaian ini sebenarnya lebih teruk daripada 51.09% undi yang diperolehi Pakatan Rakyat dalam PRU lepas. Tambahan pula seperti yang dinyatakan sebelum ini, "kawasan pilihan raya Semenanjung Timur yang struktur perkauman lebih unitari, dan kaum Melayu sebagai komposisi massa majoriti, pengundi Melayu yang menolak UMNO kebanyakannya telah memilih PAS", "PAS mendapat sokongan lebih kurang 30% undi Melayu, membolehkan peratusan undi Parlimen mereka bertambah 1.85% dan mencapai 16.64% daripada undi keseluruhan. Mereka juga berjaya menawan pemerintahan teguh di Kelantan dan Terengganu.". Kemenangan PH sebenarnya berdasar kepada tekad kuat rakyat untuk menamatkan pemerintahan hegemoni UMNO. Ini merupakan kenyataan yang tidak akan berubah mengikut kehendak peribadi mana-mana individu (termasuk Mahathir). "Perubahan kerajaan tidak mungkin berlaku tanpa Mahathir" hanya merupakan satu slogan propaganda sesetengah pihak untuk mendewakan Mahathir sahaja.

Halatuju regim baru PH selepas 9 Mei seharusnya ditentukan mengikut kehendak rakyat massa, bukan mengikut kehendak pemerintah. Rakyat jelata menghadapi satu pilihan yang penting sekarang, iaitu adakah rakyat bertegas bahawa PH mesti mendorong maju reformasi demokratik, atau hanya membiarkan pemerintah PH bertindak mengikut kehendak sendiri. Jika pemerintah PH (iaitu barisan pimpinan PH terutamanya Mahathir) dibiarkan bertindak sesuka hati, ia pasti akan membuktikan kesimpulan kami sebelum ini, iaitu: strategi memperalatkan Mahathir untuk menumbangkan Najib yang diusaha keraskan oleh pemimpin parti dan pertubuhan demokratik akan membawa padah kepada gerakan reformasi demokratik negara kita, adalah pandangan yang mempunyai makna realistik dan mempunyai nilai penyedaran.

Kami pernah menekankan bahawa "Mahathir merupakan wakil kelas kapitalis-birokrat Melayu di Malaysia sejak dia memegang kuasa pada 1980-an. Selepas meletak jawatan pada tahun 2003, dia tidak berpuas hati kerana didesak dan disingkirkan oleh kumpulan klik berkuasa UMNO. Kini, dia bersungguh-sungguh bertanding dalam PRU-14 dan berharap akan "kembali menjadi Perdana Menteri masak kali kedua" bukan kerana dia telah "bertaubat, dan ingin menyelamatkan Malaysia", tetapi untuk melindungi kepentingan dan mengukuhkan kedudukan dirinya, keluarganya dan kroni-kroninya." Hakikat menunjukkan bahawa selepas Mahathir kembali menjadi Perdana Menteri masak kali kedua, beberapa langkah yang diambilnya telah membuktikan kenyataan ini. Dia masih kekal Perdana Menteri yang pernah memerintah negera kita selama 22 tahun tersebut, dan tidak berubah menjadi insan yang menyokong reformasi hanya kerana dia menentang UMNO. Sebelum kabinet ditubuhkan, dia telah melantik pasangan lamanya bekas Menteri Kewangan Daim Zainuddin untuk mengetuai Majlis Penasihat Kerajaan (CEP) pada 12hb Mei. Daim mewakili Mahathir untuk memeriksa beberapa projek pembangunan penting negara termasuk projek Rangkaian Rel Pantai Timur (ECRL). Mereka berdua berganding bahu telah memutuskan bahawa ECRL sama ada dihentikan ataupun dirunding semula, dan melawat ke negara China satu demi satu untuk mengadakan rundingan. Dakwaan bahawa "syarat-syarat dalam kontrak merugikan rakyat dan negara" hanya merupakan bahasa politik untuk menipu hati rakyat. Segala kata-kata dan tindak-tanduk mereka tidak lain tidak bukan, adalah untuk menunjukkan kepada negara China bahawa semua ketetapan yang telah dibuat oleh Najib mesti dibatalkan. Jika mahu teruskan kerjasama, segala rancangan perlu dirunding semula dan ditetapkan oleh kami (iaitu pemerintah baru).

Demi menggunakan kuasanya untuk mendominasi pembahagian kepentingan pelbagai blok berkepentingan dengan berkesan mengikut kehendaknya, Mahathir, selepas kembali menjadi Perdana Menteri masak kali kedua, mengecam Khazanah Nasional Berhad (KNB) yang dikuasai oleh kerajaan Najib telah terpesong daripada matlamat asalnya iaitu meningkatkan ekuiti milik bumiputera, dan kerajaan PH akan menyusun semula Khazanah. Justeru itu, tanpa keberatan sedikit pun, dia telah melantik dirinya sebagai pengerusi lembaga pengarah baru Khazanah, dan pengikut-pengikutnya sebagai ahli lembaga pengarah. Begitulah dengan terang-terangan dia mendominasi operasi Khazanah untuk meneruskan dasar yang kononnya "mengutamakan bumiputera" tetapi sebenarnya hanya menguntungkan kroni-kroninya.

Niat yang serupa juga terdedah melalui tindakan degil Mahathir mahu menghidupkan semula "mimpi kereta nasionalnya". Oleh kerana pengurusan yang lemah, 49.9% saham kereta nasional pertama yang diasas oleh Mahathir iaitu Proton telah dijual kepada Geely Automobile Holdings dari ZheJiang, China dan diurus tadbir oleh Geely. Mahathir pernah melahirkan rasa "bagai anaknya hilang" terhadap penjualan ini. Walaupun DRB-HICOM masih memiliki 50.1% saham Proton Holding, Mahathir tidak lagi menganggap Proton yang ditadbir urus olah Geely sebagai "Kereta Nasional". Tindakan Mahathir berdegil hendak menubuhkan "kereta nasional ketiga" walaupun berdepan dengan tentangan daripada pelbagai pihak, tidak dapat mengelakkan rasa curiga di kalangan orang ramai bahawa tindakan ini sebenarnya adalah untuk memelihara kepentingan syarikat kroninya yang kini menghadapi tekanan daripada Proton untuk meningkatkan mutu.

Semenjak berita tentang penganjuran "Kongres Masa Depan Bumiputera dan Negara 2018" oleh Kementerian Hal Ehwal Ekonomi dumumkan, peniaga dan usahawan bumiputera yang sekian lama ini mendapat bantuan daripada kerajaan menaruh harapan yang tinggi terhadap kongres ini, manakala menimbulkan rasa bimbang pula di kalangan peniaga-peniaga kecil dan sederhana bukan Melayu yang selama ini berjuangan berdikari untuk terus hidup. Mengikut laporan media massa, ucapan Mahathir di kongres yang dihadiri oleh kira-kira 2500 orang pada 1 September ini mempunyai dua fokus utama, iaitu: (1) Melayu harus sedia membuang tongkat, berhenti bergantung kepada kerajaan dan mencari jalan keluar sendiri. Dia mengkritik langgam buruk bumiputera mengaut keuntungan dengan menjual AP dan kontrak kerajaan; (2) pada masa yang sama, dia juga menyatakan Malaysia masih tidak mempunyai daya saing yang cukup, jika kita membenarkan rakyat negara China berniaga disini, "bumiputera akan ditolak tinggal di pinggir hutan" (rujuk video di bawah). Kata-kata Mahathir sekarang sering kali samar-samar, bermakna dua lapis, susah untuk diduga dan difahami serta putar belit. Ini sememangnya ada maksudnya yang tersendiri, malah terdapat udang di sebalik batu yang boleh membawa maut, yakni sangat mengerikan.


▲ Video Mahathir berucap di "Kongres Masa Depan Bumiputera dan Negara 2018"

Ramai cendekiawan dan penganalisis politik melahirkan kebimbangan mereka terhadap kata-kata dan tingkah laku Mahathir. Malah ada yang berpendapat bahawa muslihat Mahathir ialah menjadikan PH kepada BN 2.0. Ulasan mereka ini mempunyai asas tersendiri. Kebanyakan daripada mereka berpendapat bahawa: gaya tindak tanduk dan kata-kata Mahathir sekarang (sebagai Perdana Menteri kerajaan PH) tidak banyak beza dengan gaya tindak tanduk dan kata-katanya dulu (sebagai Perdana Menteri BN) pada hakikatnya. Mahathir tetap merupakan seorang yang angkuh dan keras. Yang beza cuma tingkah laku sekarang bertopeng dengan "demokrasi".

Selain itu, sesetengah orang juga berpandangan naif bahawa: Mahathir sudah berusia 93 tahun dan pemerintahannya tidak akan berlanjutan. Tidakkah mereka ini sedar bahawa, Mahathir sebagai pewakilan kepada klik memerintah, dia tidak bertindak seorang diri, terdapat "sekalian Mahathir" yang akan menurut perintah Mahathir atau bertindak mematuhi "Mahathirisme".

Apabila kabinet PH, menteri-menteri dan ketua-ketua agensi kerajaan bertindak menurut perintah Mahathir dan mematuhi "Mahathirisme", itulah masanya "Mahathirisme" dipulihkan. Pada ketika itu, sama ada Mahathir masih hidup atau sudah meninggal dunia, sama ada dia masih memegang kuasa atau tidak sudah tidak penting lagi. Hasil reformasi demokratik rakyat semua bangsa dan tiga parti asal PH akan mengalami kebinasaan yang menyeluruh apabila "Mahathirisme" pulih secara menyeluruh.

Pemimpin pelbagai peringkat dan ahli akar umbi 3 parti asal PH dan rakyat semua bangsa yang menuntut reformasi demokratik negara harus berwaspada dengan helah dan muslihat Mahathir serta bersatu menghalang pemulihan Mahathirisme sebelum terlambat!


(4) Ciri dualisme reformis atau konservatif PH penentu utama kecenderungan progresif atau reaksioner rejim PH

Dari segi perjuangan politik, PH berciri dualisme iaitu reformis dan konservatif. Puncanya adalah seperti berikut:

1. Tiga parti komponen PH yang asal iaitu DAP, PKR dan PAN pada dasarnya berasal daripada perjuangan politik rakyat semua bangsa dalam menentang pemerintahan hegemoni yang didominasi UMNO (merujuk kepada kerajaan Perikatan pada 1957 - 1969 seterusnya kerajaan BN pada 1969 - 2018) dalam peringkat sejarah yang berasingan.

Secara umum, mereka mewakili perjuangan menuntut kepentingan rakyat jelata dan kelas kapitalis kecil dan sederhana di bandar. Selepas PRU-13, mereka bersatu dan menubuhkan pakatan politik (parti pembangkang utama) yang dinamakan Pakatan Harapan (PH) untuk berjuang atas matlamat bersama, iaitu menumbangkan pemerintahan hegemoni UMNO.

Pakatan politik tersebut merupakan gabungan dua kuasa penting, iaitu gerakan rakyat mendorong maju demokrasi dan gerakan "reformasi". Tidak perlu disangsikan PH mempunyai ciri reformasi yang ketara. Sementara itu, adalah boleh difahamkan PH mempunyai ciri konservatif yang terbentuk dari faktor-faktor kelas, kaum dan agama. Namun, ciri reformasinya lebih nyata berbanding dengan ciri konservatif.

2. Pada waktu menjelang PRU-14, PH yang terdiri daripada tiga parti tersebut masih belum berkembang menjadi kuasa kuat yang mampu menumbangkan pemerintahan hegemoni UMNO kerana kependekan sejarah perjuangan mereka dan had keadaan sosial. Di samping itu, Anwar yang digelar sebagai pemimpin "reformasi" masih dikurung dalam penjara. PH tidak dapat menamakan seorang "pemimpin berwibawa" yang disokong oleh khalayak ramai untuk mengetuai kempen pilihan raya. Maka, keadaan ini memberi peluang tepat pada masanya untuk Mahathir memperalatkan kuasa blok parti pembangkang.

Dalam masa yang singkat, Mahathir yang berpengalaman dan cerdas meraih kepercayaan dan sokongan di kalangan pemimpin PH. Para pemimpin PH juga cepat menerima penyertaan PPBM yang melagakkan parti mempertahankan kepentingan orang Melayu ke dalam PH dan memilih Mahathir sebagai "pemimpin tertinggi" PH. Tambahan lagi, isi manifesto pilihan raya PH jelas menuruti pendirian PPBM yang mempertahankan ketuanan Melayu.

Penyertaan dan peranan Mahathir dan PPBM dalam PH dengan jelas sekali memperkuatkan ciri konservatif PH.

3. Selepas PRU-14, Mahathir yang memegang kuasa pemerintahan cukup memahami keperluan menghalang dua kuasa dalam PH, iaitu "gerakan demokrasi" dan "reformasi" dari mengekang dan merosakkan niat dan rancangannya mencari kepentingan untuk blok kroni-kroninya. Memandangkan PPBM masih merupakan parti baru yang kecil, Mahathir perlu memperkasa kedudukan dominasi PPBM dalam PH dengan secepat mungkin agar menandingi dua kuasa dalaman PH tersebut. Kaedah-kaedah utama yang digunanya untuk mencapai matlamatnya adalah seperti berikut:

(1) Dengan mempergunakan kuasa eksklusif sebagai Perdana Menteri, Mahathir melantik seramai mungkin ahli parlimen PPBM yang paling dihargainya dan ahli parlimen parti komponen PH yang dilihat sebagai boleh mengikuti arahannya atau bertindak berpandukan fahaman "Mahathirisme" sebagai menteri dalam kabinetnya.

(2) Dengan mempergunakan kemudahan sebagai Perdana Menteri dalam pengagihan kepentingan, sepertimana UMNO pernah menguasai pemimpin MCA dan MIC, Mahathir akan melakukan perpecahan di kalangan pemimpin dari tiga parti asal PH. Dia akan cuba memikat dan merekrut pemimpin yang boleh menerima "Mahathirisme" agar terus memainkan peranan sebagai ejen rahsia bagi pihak PPBM dalam barisan PH.

(3) Mahathir akan mengambil pendirian yang lebih jelas dan taktik yang lebih licik untuk menipu sokongan pengundi Melayu. Dari sudutnya, memandangkan PH hanya mendapat sokongan sekitar 30% di kalangan pengundi Melayu dalam PRU kali ini, dia mesti menarik sokongan pengundi Melayu yang menyokong UMNO dan PAS supaya memperkuatkan kedudukan politiknya dan PPBM.

▲ Daim (kanan) merupakan pasangan yang amat diperlukan oleh Mahathir yang memegang kuasa (Klik: youtube.com/watch?v=DtuLJWqWC6A)

Dalam lima tahun yang akan datang, ciri dualisme PH mesti akan dicerminkan dalam konflik berterusan di antara kuasa gabungan "gerakan demokrasi" dan "reformasi" yang asal dalam PH dengan kuasa terbentuk dari Mahathir, PPBM dan Mahathirisme. Petanda tersebut boleh dilihat dalam pemilihan PKR yang akan datang. Setelah melantik Azmin sebagai Menteri Hal-Ehwal Ekonomi yang dipecahkan kuasa dari Kementerian Kewangan, Mahathir melantiknya sekali lagi menjadi salah seorang Ahli Lembaga Pengarah Khazanah Nasional Berhad sebelum pemilihan PKR. Orang yang arif akan mudah menyedari:

Dari segi permukaan, perebutan jawatan timbalan pengerusi PKR antara Azmin dan Rafizi kali ini merupakan perebutan pengganti Anwar. Sebenarnya, perebutan tersebut merupakan pesaingan antara puak berkuasa dalam parti yang memihak kepada Mahathir dengan puak "reformasi" dan puak "gerakan demokrasi". Disebabkan tingkah laku Mahathir, pemilihan PKR kali ini bererti pesaingan pengaruh dalam parti komponen terbesar PH di antara puak reformasi PH dengan puak konservatif PH. Perebutan ini akhirnya akan memberi impak yang besar dan mendalam terhadap kecenderungan rejim PH sama ada lebih progresif ("bersama rakyat") atau lebih reaksioner ("bertentangan dengan rakyat").

Ciri dualisme PH akan dipertunjukkan dalam kontradiksi dalaman PH. Ciri kontradiksi dalaman PH adalah berbeza dengan ciri kontradiksi dalaman Pakatan Rakyat (PR) yang lepas. PR dibentuk oleh DAP, PKR dan PAS dan merupakan blok parti pembangkang. Kontradiksi utama PR adalah pendirian sama ada menyokong atau membantah dasar pemerintahan negara berasaskan agama Islam. Oleh itu, kontradiksi dalaman PR merupakan kontradiksi dalaman pihak rakyat. Pada masa kini, PH terdiri daripada DAP, PKR, PAN dan PPBM dan merupakan blok parti pemerintah. Kontradiksi dalaman PH mungkin akan dipertunjukkan dalam dasar penting sama ada membantah atau mengusahakan pemerintahan hegemoni Melayu dan dasar pemerintahan negara berasaskan agama Islam.

Setakat ini, parti-parti komponen PH masih belum mencapai persefahaman dalam persoalan mengatasi isu-isu kritikal terutamanya fahaman perkauman Melayu dan pengislaman negara. Demi keperluan mempertahankan rejim, mereka mengelakkan diri dari dua isu kritikal tersebut pada peringkat ini.

Sekiranya PH tidak lagi dapat mengelak dan terpaksa menghadapi isu kritikal tersebut, konflik di antara klik pemerintah baru yang diketuai Mahathir dengan blok gabungan "gerakan demokrasi" dan "reformasi" dalam PH yang tegas meneruskan usaha reformasi demokratik semakin hebat sehingga tidak dapat berkompromi lagi, maka konflik tersebut akan menjadi konflik antara kerajaan dengan rakyat yang berciri percanggahan antara musuh. Pada takat itu, PH mungkin akan berpecah dua kepada blok yang bertentangan denagn rakyat dan blok yang bersama rakyat, di mana kedua-duanya akan terus berlawan antara satu sama lain.

Sebelum kekuatan PPBM cukup kukuh, tidak hairan bagi kerajaan PH untuk melaksanakan sesetengah dasar pembaikan populis, contohnya pemansuhan GST pada bulan Mei, sebagai usaha Mahathir mengelakkan percetusan konflik dalaman agar dapat memegang kuasa dengan lebih lama untuk melaksanakan pengaturannya dan memikat sebahagian kuasa reformasi.

Namun, ciri pemerintahan rejim PH tidak ditentukan oleh pembaikan populis tersebut tetapi berdasarkan perubahan ciri dualisme PH yang disebut sebelum ini. Terlebih dahulu, ciri pemerintahan PH dipertunjukkan dalam cara kerajaan mengatasi masalah yang dihadapi oleh kumpulan etnik yang selama ini ditindas di bawah pemerintahan hegemoni perkauman, dan juga lapisan dan golongan masyarakat mana yang akhirnya akan menikmati kepentingan terbesar dari dasar kerajaan.

Komen pengulas tertentu bahawa "kerajaan PH akhirnya tidak akan melaksanakan reformasi demokratik yang tulen, rejim PH mungkin akan berubah menjadi BN 2.0 atau akhirnya berpecah dalam 5 tahun akan datang" bukannya komen tiada asas. Mungkin tidak perlu 5 tahun, rakyat sudah boleh kenal pasti siapa sebenarnya yang menguasai PH dengan memerhati cara Mahathir atau kerajaan PH melayani pemerintah sekian lama Sarawak, iaitu Taib Mahmud dan klik pemerintah PBB yang selama ini dikawal olehnya, yang terkenal di kanca mata dunia dengan nama buruk korupsi dan perampokannya terhadap sumber negara untuk kepentingan diri sendiri.


(5) Pertubuhan masyarakat (NGO) bergabung dengan pemimpin, kader dan penyokong akar umbi dalam 3 parti asal PH yang tegas dengan "reformasi demokratik tulen" untuk menghalang pemulihan "Mahathirisme"

Sebelum PRU-13 diadakan, 34 pertubuhan bukan kerajaan (NGO) yang aktif mengemukakan "Reformasi Malaysia: 20 tuntutan PRU-13 oleh NGO". Tetapi dalam pilihan raya umum ini, NGO-NGO tidak bertindak mengemukakan tuntutan reformasi yang menghimpunkan aspirasi rakyat semua bangsa secara menyeluruh. Ini mungkin disebabkan oleh faktor-faktor berikut: (1) Ramai pemimpin dan kader NGO telah melibatkan diri dalam kempen pilihan raya PH secara aktif (sebagai calon atau kakitangan kempen); (2) Mungkin terdapat perbezaan pendirian antara NGO terhadap PRU atau isu utama lain yang menyebabkan NGO bertindak berasingan.

Oleh kerana NGO tidak mengemukakan tuntutan reformasi yang boleh mewakili kepentingan rakyat semua bangsa sebelum PRU-14, kerajaan PH terlebih dahulu telah menguasai tafsiran pendapat umum selepas pilihan raya. Selain itu, sesetengah bekas pemimpin dan kader NGO seolah-olah telah mengubah otak mereka selepas mendapat posisi dalam PH (sama ada dalam kerajaan atau dalam parti). Keadaan ini telah menyebabkan NGO semakin sukar untuk mengemukakan pelbagai tuntutan secara bebas dan berotonomi. Ini merupakan pengalaman yang mesti diambil iktibar oleh NGO, dimana walaupun wujud parti politik demokratik yang benar-benar boleh mewakili perjuangan rakyat menyertai pilihan raya, tiada sebab bagi NGO melepaskan peluang untuk mengemukakan tuntutan rakyat secara bebas dan berotonomi kepada parti-parti politik sebelum pilihan raya.

Selepas menemui kekalahan teruk dalam pilihan raya, selain daripada keadaan politik di Sarawak yang masih belum jelas kerana pilihan raya negeri tidak diadakan serentak dengan pilihan raya parlimen, BN kini menghadapi keadaan cerai-berai. Barisan pimpinan dua parti pembangkang utama di negara iaitu UMNO dan PAS pula, berebut-rebut menegaskan ketuanan Melayu, bekerja keras menyanjung pengislaman negara dan menggalakkan fikiran-fikiran perkauman Melayu untuk memenangi undi Melayu supaya dapat mempertahankan dan mengukuhkan kedudukan mereka, serta cuba untuk mengembangkan pengaruh mereka. Mereka ini menentang integrasi sejati semua bangsa yang berdasarkan kesamarataan, dan mereka tidak akan mengubah sifat perkauman yang wujud di dalam diri mereka. Oleh itu, NGO wajib menyuarakan suara hati rakyat semua bangsa, terutama suara hati kumpulan minoriti yang terpinggir dan melaksanakan perjuangan reformasi demokratik yang melawan pemerintahan perkauman.

Pada pendapat kami, "pertubuhan bukan kerajaan (NGO)" tidak harus terhad kepada organisasi yang lebih radikal yang menjejaki konsep "kebebasan, demokrasi, dan hak asasi manusia" Barat sahaja tetapi perlu diperluaskan kepada apa yang biasanya kita panggil sebagai "pertubuhan masyarakat" (iaitu pertubuhan komuniti yang ditubuhkan oleh rakyat mengikut peruntukan undang-undang negara sedia ada yang berdasarkan keperluan dan aspirasi rakyat, dan bukannya dibentuk oleh kerajaan demi memenuhi keperluan politik dan dasar kerajaan). Ia harus termasuk pelbagai jenis persatuan, dewan-dewan perniagaan, kesatuan sekerja dan pelbagai pertubuhan masyarakat yang berasaskan budaya, pendidikan, kepercayaan, agama dan lain-lain lagi. Pasukan yang berjuang untuk hak rakyat hanya akan berkembang maju sekiranya kita keluar dari golongan yang sempit dan bergerak masuk ke ruang yang lebih meluas.

Sepuluh tahun yang lalu, pada 12 Julai 2008, wakil kami, Nyam Kee Han, selaku Setiausaha eksekutif Sahabat Rakyat (ketika itu dengan nama Jawatankuasa FOS) pada masa itu (sekarang menyandang jawatan anggota Presidium Sahabat Rakyat) telah diundang untuk menghadiri dan menyampaikan ucapan dalam majlis makan malam seribu orang yang dianjurkan oleh DAP Miri untuk meraikan ulang tahun ke-30 pendaratan DAP di Sarawak. Nyam dalam ucapannya menyatakan bahawa: (1) masyarakat madani (civil society) memerlukan parti politik yang berjuang untuk kepentingan rakyat, juga memerlukan pertubuhan masyarakat (NGO) yang bekerja untuk kepentingan rakyat; (2) pertubuhan masyarakat berjuang untuk demokrasi, hak asasi manusia dan keadilan sosial, sedangkan parti politik berjuang untuk menguasai atau merebut kuasa negara; (3) sifat dan status pertubuhan masyarakat tidak akan berubah tidak kira parti politik mana yang berkuasa, pertubuhan masyarakat sentiasa bersama rakyat dan bertindak demi kepentingan rakyat; (4) pertubuhan masyarakat menyokong mana-mana parti politik yang pro-rakyat dan menegakkan hak asasi rakyat. Kalau mana-mana parti politik berubah menjadi anti-rakyat dan zalim selepas memerintah negara, pertubuhan masyarakat akan bersama dengan massa untuk menentang dan menghalangnya.

Kami berharap semua NGO (pertubuhan masyarakat) yang berskala besar akan bersatu padu dan menggerakkan kerja berdasarkan "20 tuntutan PRU-13 oleh NGO". Cadangan ini berdasarkan sebab-sebab berikut: dokumen ini (20 tuntutan) boleh dianggap sebagai satu program kerja yang agak sempurna yang dikemukakan oleh pertubuhan masyarakat (NGO) secara rasmi - ia merupakan satu program kerja tidak berpartisan (non-patisan), tidak keagamaan (non-religious) yang meletakkan "penghapusan institusionalisasi perkauman" di tempat pertama; ia merupakan program kerja yang mencadangkan jalan penyelesaian munasabah dan boleh dilaksanakan terhadap keadaan ketidakadilan, rasuah yang khusus dalam negara dan masyarakat kita.

▲ Petikan ucapan Lim Kit Siang dalam jamuan makan malam persediaan pilihan raya DAP Puchong pada 1 Jan 2015 yang bertema "Menolak Mahathirisme". (Sumber: orientaldaily.com.my/s/20260#)

Pertubuhan masyarakat (NGO) akan berada di kedudukan untuk bergabung dengan pemimpin, kader, ahli dan penyokong akar umbi dalam 3 parti asal PH yang benar-benar ingin menggerakkan "reformasi demokratik tulen" apabila pertubuhan masyarakat telah digemblengkan secara besar-besaran. Pertubuhan masyarakat dan pemimpin, kader, ahli dan penyokong akar umbi 3 parti asal PH akan "mencari persamaan sambil menyimpan perbezaan" dalam perikatan ini untuk berbincang secara demokratis mengenai pelbagai isu reformasi demokratik yang kita prihatin, menyokong kerajaan PH untuk melaksanakan agenda reformasi yang memanfaatkan rakyat, mengkritik dasar kerajaan PH yang cenderung kapada pemerintahan perkauman Melayu, dan bersatu padu menentang pemulihan "Mahathirisme" atas dasar tidak berpartisan, saling inklusif, sama rata dan hormat-menghormati sesama sendiri.

Kami berharap kerajaan PH akan segerakan agenda memansuhkan "Akta Antiberita Tidak Benar 2018" dalam Parlimen dan bersedia untuk menghapuskan undang-undang zalim yang lain. Di samping itu, massa bukan Melayu dan Melayu yang mengiktiraf hak sama rata berbilang bangsa juga memuji keputusan kerajaan PH memansuhkan Biro Tatanegara (BTN) yang selama ini mempropagandakan fahaman ketuanan Melayu kepada penjawat awam. Pertubuhan masyarakat (NGO) harus mendesak kerajaan PH untuk memastikan bahawa undang-undang zalim dan institusi yang menjejaskan perpaduan nasional yang telah dimansuhkan dan dihapuskan tidak akan dipulihkan semula pada masa akan datang.

Kami berharap kerajaan PH akan konsisten dalam hujah dan perbuatan mereka dalam menyokong inisiatif "One Belt, One Road" (OBOR) atau "Satu Jalur dan Satu Laluan" negara China, bekerjasama dengan China untuk membangunkan ekonomi dua hala, dan menyempurnakan projek infrastruktur yang akan meningkatkan produktiviti dan kecekapan logistik negara, memulihkan dan memacu pembangunan ekonomi negara kita. Dalam semua usaha sama ini, kita mesti memaksimumkan kepentingan negara dan rakyat jelata, dan berjaga-jaga terhadap mana-mana individu (termasuk Mahathir dan Daim Zainuddin) yang mengorbankan peluang pembangunan ekonomi negara dan majoriti rakyat dengan menjadikan projek-projek ini sebagai alat untuk memenuhi kepentingan puak kroni-kroni minoriti mereka.

Kami berharap kerajaan PH akan segera menyiasat, mengkaji semula dan menamatkan projek pembangunan hartanah super mega di bahagian selatan Semenanjung Malaysia yang tidak mampu dibeli oleh penduduk tempatan dan mensasarkan khususnya pembeli dari negara China, iaitu projek "Forest City" di Johor Bahru yang dibina oleh pemaju hartanah negara China yang berpakat dengan orang-orang besar dan berkuasa tempatan serta mengamalkan pendekatan perniagaan yang mencurigakan (yang kini telah diharamkan secara tegas oleh kerajaan negara China) demi mengaut keuntungan berlebih-lebihan. Projek ini kini telah menjadi berkobar-kobar dan meruncingkan.

Kami menyeru rakyat semua bangsa bersatu padu menyokong PH dalam mendorong maju reformasi demokratik tulen secara menyeluruh dan menghalang pemulihan "Mahathirisme"!


Sahabat Rakyat
23hb September 2018
(Teks asal Bahasa Cina diterbit pada 9hb September 2018)

Thursday, 20 September 2018

从美国的战争行动, 看特朗普的战略企图

  美国的战争行动,
看特朗普的战略企图

作者 / 来源:张志坤 / 草根网 (中国)


特朗普是一个热衷发起各种战争的美国总统吗?

诸多事实表明,现任美国总统完全是一个热衷于使用大棒的极端霸权主义者,如果说,过去的美国统治者还曾假惺惺地要一手举着圣经、一手拿着大棒的话,那么现如今特朗普连这点伪善的姿态都不屑一顾,干脆一手高举屠刀,一手挥舞大棒了。当然,特朗普的借口冠冕堂皇,他要让美国“再次伟大”,但是,美国现任总统如此丧心病狂,是不是真的就能让美国“再次伟大”,或者毋宁说,这将让美国成就怎样的“伟大”,这些都可姑且不论,现在,人们真正所关心的,是隐藏在这一欺世盗名口号后面特朗普真正的战略企图,简单地说就是,他究竟要干什么!

针对这个问题,我们首先要确认这样一个事实,即战争活动已经成长为美国的基本行动模式,已构成霸权立足全球的基本存在方式。

现如今美国正在世界范围内大规模进行着一系列战争和战争性质的行动:

一是美国仍在大打所谓的“反恐战争”,并借助这一名号在全球各地攫取它所需要的战略利益

虽然美国号称结束了“反恐战争”,但事实上美国在这方面的战争行动仍在如火如荼地进行当中。美军撤出阿富汗了吗?回答是没有。不但没有,而且特朗普还要继续增派前往阿富汗的美国军队;美军撤出伊拉克了吗?表面上好像是这样,但实际上美国依然在军事上牢牢控制着伊拉克,所谓美国的军事顾问遍布伊拉克军队上下。在上述两个地方,美国所展现的意图就是,牢牢控制这两个地方,使阿富汗成为美国打进中亚的钉子,使伊拉克成为控制中东的杠杆。现在,人们完全知道,任何有关美国离开阿富汗、离开伊拉克的指望,完全都属于妄想。

与此同时,美国还在借用“反恐”的名义在非洲和拉美等地进行军事扩展与战略控制。美国已经设立了非洲司令部,除了在东非吉布提拥有庞大的军事基地外,还在非洲多地建立了美国军事行动据点,使用军事无人机遂行各种军事侦查与情报搜集活动;在拉美,哥伦比亚已经被拉进了北约,成为第一个北约的南美洲盟国,这意味着美国的军事力量随时可以进驻。这一事实说明,美国的战略控制无孔不入,即便是对风平浪静、没有任何军事异动的南美洲,美国也要在军事上插上一杠子。

二是同俄罗斯大打多方位的代理人战争

俄罗斯同美国之间并没有公开的交战,但是,他们之间的战争实际上却十分激烈,这就是正在乌克兰、叙利亚等地所进行的代理人战争。

在乌克兰,美国支持波罗申科政府向东部俄罗斯族武装大打出手,而俄罗斯则扶持那里的反抗力量。在这个问题上,中国的媒体表现出了它们一贯的倾向,那就是跟风西方的舆论,它们在中国所营造氛围就是俄罗斯搞军事扩张,破坏了乌克兰的领土完整与国家统一。但事实完全不是这么回事。实际的情况是,美国及西方极力推动乌克兰政治西化与战略西转,由此导致乌克兰国内出现严重的政治与族群撕裂,形成内战,而内战又给美国对乌克兰遂行更深刻的战略与军事控制提供了契机。在这种情况下,出于重大和要害性战略利益的驱动,俄罗斯才不得不介入这场冲突,从而打响了美国同俄罗斯之间激烈的代理人战争。如果俄罗斯不这样做而是袖手旁观,则北约的军事力量就将直逼俄罗斯城下,使俄罗斯遭遇几百年未有的安全困境。这场战争现如今已经打了四年之久,目前看,这场战争还将长期僵持在那里,看不到有结束的希望与前景。

在叙利亚,俄罗斯甚至直接派遣武装力量参与了叙利亚的内战。这场内战多方交织角斗,但主要线索仍然是美国扶持的武装力量同叙利亚政府军之间的战斗,而俄罗斯站在叙利亚政府军一边,美国站在反对力量一边,美俄之间没有直接交战,但是他们事实上都已经参战,只不过都还小心翼翼地避免面对面进行直接的厮杀而已。

对于这场战争,美国一开始的企图是彻底推翻巴沙尔,完全占据叙利亚,从而把俄罗斯踢出中东,彻底孤立伊朗。

可惜的是,美国错误地低估了对手的决心、力量和勇气,实际的战争进程完全粉碎了美国在叙利亚的美梦。现在,战场形势对美国及西方阵营极其不利,目前美国所做的努力仅仅在于拼命保住在叙利亚有立足之地而不被赶出来,其战略企图是想把叙利亚内战拖向长期化,给自己留下今后翻盘的机会,并使之走向漫长的消耗之路,以此拖死巴沙尔,熬干俄罗斯。

与之相对应,俄罗斯及其扶持的巴沙尔以及战略盟友伊朗,则力图一鼓作气、一劳永逸地把美国赶出去。目前双方正为此进行殊死的角斗。

三是同中国进行激烈经济战争

中美两国之间的贸易纠纷仍然处在打打谈谈、谈谈打打的进程当中,最终结果还很不明朗,有人将其称之为贸易战,也有人将其称之为“贸易摩擦”,叫法有所不同,视角各有差异。但不管名称、视角如何,究其实质,这都是一场空前规模、空前激烈的经济战,只不过特朗普要从贸易问题入手而已。

中美之间的这场贸易战目前看似乎很激烈,沸沸扬扬世所瞩目,但从经济战争的角度看,这恐怕还仅仅是一个开始,因为贸易只是经济领域的一隅,在贸易之外,还有金融、投资、市场、资源等各个方面,这些方面从来都不能置身经济战争之外,譬如两个人打架,用木棍打是打,用铁棍子打也是打,从来没有说只用木棍子而铁棍子即使放在一边也不用的道理。从这个意义上看,中美之间的贸易战仅仅只是中美之间宏大而深刻经济战的一个序曲与开端。

人类历史上的经济战争可谓屡见不鲜,但万变不离其宗,那就是经济手段服从和服务于国家战略,经济战争也不过是国家总体战略目标所规划之内的产物。考虑到美国对华战略的长期性与艰巨性,所以可以预计,中美之间的经济战争也必将是长期而惨烈的一场大战,目前特朗普只不过是打响发令枪、进行了一场发起与发动的行动而已。

除了上述三场较大规模的直接战争、间接战争、变相战争之外,美国还准备随时发动对伊朗的战争,随时准备发动对朝鲜的战争,旨在通过大规模的局部战争铲除伊朗、朝鲜的现政权,用美国的战略语言就叫消除“伊朗威胁”与“朝鲜威胁”,相关的准备一直在紧锣密鼓地进行,这两场战争对美国差不多已是“万事俱备只欠东风”,特朗普政权对此更是心痒难耐、跃跃欲试,这世人皆知、有目共睹。

在上述各种可见的战争之外,美国还持续和大规模地进行着形形色色的看不见的战争,人们一般将其称之为“暗战”,这其中包括情报、间谍、策反、暗杀、颠覆以及“颜色革命”等各种暗中进行的战争,这样的战争指向很多国家,既有像古巴、委内瑞拉等老牌反美的小国——其中特别是古巴,美国所策划的针对卡斯特罗的暗杀多到不可胜数;也包括土耳其、菲律宾等军事战略盟友——因为这些国家也不时会冒出反抗美国霸权或者拒绝美国指挥棒的政府,一旦出现这样的情况,美国就要动用各种暗战手段将其颠覆。即便对于同美国靠的很近的西方盟友,除了著名的“五只眼”以外,美国也照样在暗中监视窥探。这是美国霸权的本性,也是其一贯的做派,只不过要随着霸权的疯狂而更变本加厉了。最近委内瑞拉总统马杜罗遭暗杀一事证明,美国的暗战之手现如今更加狠辣歹毒了。

这样的美国是和平的力量吗?

这样的美国完全是战争的美国。冷战结束以来的历史证明,美国时刻处于战争之中。对霸权而言,国家的存在状态只有两种形态,即战争期和备战期,除此以外,别无其它。

在这样的背景下,能指望美国总统特朗普捍卫和平、维护世界秩序吗?

显然这完全是痴心妄想。特朗普政权比以往的美国当局更加奉行美国至上主义,更加视世界人民为奴仆,更要把天下万邦统统都作为美国的玩物而踩在脚下。现在,特朗普一手挥舞大棒,向一切不顺者打击制裁,一手高举屠刀,随时想要反抗者人头落地。这就是美国领导世界的新常态与真面目。

这将给当今世界形势带来怎样的影响呢?未来的世界将有怎样的战略前景呢?

总体而言,全球范围内的对峙与冲突将更加激烈。

在美国的推动下,乌克兰与俄罗斯的对峙冲突将更加激烈,在可预见的时期内无解;

同样在美国的操纵下,伊朗同沙特等国的对峙与冲突也将日趋激烈,前途将是你死我活,调和的余地与空间越来越窄;

巴勒斯坦同以色列之间也是这样,印度同巴基斯坦之间也是这样。目前韩国的文在寅政府利用美朝缓和之机似乎要走南北和解的道路,但估计寿命不长,只要美朝缓和的进程一完结,文在寅南北和解的路线也必将灰飞烟灭。

对于中国,美国必将动员越来越多的国家参与对中国的战略“围剿”,围剿与反围剿,已经成为中美战略斗争的基本形式。关于这一点,笔者早在2009年就已经说过,这里所要强调的是,今后中美之间围剿与反围剿的斗争只能更加激烈。

俄罗斯也是这样,俄罗斯完全不能指望美国放过俄罗斯,除非俄罗斯再次四分五裂,或者自我解除全部核武装。

与此相伴随,全球范围的军备竞赛将变得不可避免。

这正是美国所需要的一种趋势。通过军备竞赛,美国要继续加强其军事优势,同时,全球范围内日趋激烈的对峙与冲突又将产生了空前的军事贸易需求,而美国将夺取其中的大部分蛋糕,从而给美国的军火工业带来滚滚财源,这是让“美国再次伟大”不可缺少的一环。

至于美国所谓的反恐战争,美国对于恐怖主义历来是既打击分化,又操纵利用,双方一直都是在以暴易暴,都没有多少道德与道义可言,实属一丘之貉,他们之间的较量将无休无歇。

所以,总体而言,全球战略形势将日趋严峻,根本原因在于霸权的扩张永无止境,战略贪婪永无止境,美国现总统特朗普则是这方面的集大成者。在特朗普的主导下,全球一切不符合美国的意愿、不能使美国利益最大化的各种各种经济与政治进程,都将成为美国所打断、所颠覆的对象;全球一切美国所不能主导、不能支配的组织与规则,都将成为被美国所篡改、所铲除的对手。战略上四面出击和全面出击将成为特朗普时期美国的突出特征。在特朗普时代,地球将出现一场霸权的空前大发作,用老百姓的话说,就是相当强烈的抽疯。

但是,任何人都不要以为特朗普统治集团这是在粗糙蛮干,如果有谁把特朗普当成战略傻瓜的话,那只能证明自己是十足的白痴。事实上,他们不是漫无目标地盲目行动,他们这样干有着深刻的战略企图,特朗普有着非常精明的算计,把世界搞乱,这是他的新打法(有关这个问题,笔者在此前《贸易摩擦对中国及中美关系的若干影响》一文已经做了阐述),其中隐涵着针对中国、针对俄罗斯十分阴险的图谋。

笔者以为,特朗普集团的战略总方略现在已经比较明晰,那就是在全球范围内开启一场大规模的“经济战争+军备竞赛+代理人战争”的进程,他们要以此作为经略世界的基本方式与主要途径。

针对中国,特朗普要以经济战为主要手段,最高目标是据此打断中国的崛起进程,最低目标是加大中国的发展成本,使中国追赶美国实力的路程变得空前艰难、坎坷与漫长。

针对俄罗斯,特朗普要通过代理人战争和制裁的大棒,加重俄罗斯的生存压力,不给其留下喘息的机会,使之不能休养生息,持久地消耗俄罗斯的战略老本与潜力,最后堕落出局。

所以,从基本的战略态势上看,无论是对于俄罗斯还是对于中国,美国都已经是最大的外部障碍,只要美国霸权存在一天,在世界上就不会有中国的一天好日子过,也不会有俄罗斯的一天好日子过,这已经确凿无疑,对此不应该有任何幻想。

同时,美国也是世界和平发展的最大障碍,全球大多数国家都生存在美国可怕而阴森的战略阴影之下,伊朗、朝鲜、叙利亚、古巴、委内瑞拉等是这样,菲律宾、土耳其、伊拉克、阿富汗等广大第三世界是这样,甚至连德国、日本等西方集团里的第二梯队,也是这样,他们虽然被美国所利用,但也难以摆脱美国的战略奴役。

目前的情形是,俄罗斯对战略形势的判断十分冷酷而严峻,因此其所做出的应对措施也比中国坚硬和决绝。相比较而言,中国对全球形势的判断总体上说依然十分乐观,对美国霸权的未来走向的判断也相当温和,因而一众的“专家”、“学者”们齐声正在大叫中国要保持“定力”。笔者揣摩,这里所谓“定力”,大概同当年奥巴马政府搞全球战略重心转移、实施“亚太战略”时专家学者所大叫大嚷的中国要“淡定”,完全是同一副药方。“淡定”也好,“定力”也罢,说来说去就是要中国千万不可针锋相对,过去对美国怎样,今后还要一成不变的继续下去,并且号称是“以不变应万变”,抱定同美国“合作”、“共赢”到底的决心。总体来看,目前同受美国打压的几个国家他们各自的应对路线截然不同,至于究竟谁对谁错,历史会给出应有的答案。#

Wednesday, 19 September 2018

我国传播学者庄迪澎撰文妙喻: 拉菲兹是国王新衣里的死小孩

 我国传播学者庄迪澎撰文妙喻:
拉菲兹是国王新衣里的死小孩

作者 / 来源:庄迪澎 /<透视大马>

拉菲兹可能正如安徒生童话《国王的新衣》里那个说出实情的死小孩,道出了希盟各党假装不知道的残酷政治现实。

已表态角逐人民公正党署理主席的拉菲兹(Rafizi Ramli),在党内俨然独行侠,风评欠佳――自视甚高、刚愎自用,似乎是用在他身上的常见负面评价。民联和希盟友党应该也不喜欢他,不久前他指责国防部长莫哈末沙布(诚信党)的助理受贿,就遭副部长刘镇东(民主行动党)炮轰。

然而,2008年的政治大海啸让民联执掌雪兰莪和槟州政权,许多人尝到权力及连带而来的各种资源的甜头之后,拉菲兹似乎成了人民公正党内少数继续勇于冲撞地雷区,挑战国阵(巫统)容忍度的领导人。从公布公寓养牛案资料、1MDB调查报告,到揭露国防卫队基金局(LTAT)延迟发放抚恤金给退伍军人,都令他惹上官非,并因此而决定不参加2018年大选。

拉菲兹若败选,更加印证安华处境堪虞

拉菲兹宣布在本次党选中竞选署理主席,挑战原任阿兹敏阿里(Azmin Ali)的主要说法是要确保安华顺利接任首相;他还指责阿兹敏将阻止安华接任首相,以及飞往土耳其探访动手术的安华时要求安华放弃角逐党主席一职。

虽然批评者指责拉菲兹假借安华拜相一事来合理化他竞选署理主席的正当性,但是安华并没有驳斥拉菲兹所揭露的情节,对拉菲兹竞选署理主席也不表反对。安华选择在森美兰州的波德申国会议席补选重返国会,乃由拉菲兹宣布,这一切应已足以说明,比起阿兹敏,拉菲兹才是安华的人马。

就策略而言,拉菲兹前述揭露对其胜算可能是弊多于利。论国会议席数目,人民公正党是希盟的最大党,但是政府和重要内阁职位由马哈迪和他的土著团结党控制。首相掌握任免官职之大权,是以新政府成立以来,一再可见希盟各党政要对马哈迪卑躬屈膝、俯首称臣,连带地安华在人民公正党和希盟的地位已大不如前,即便马哈迪食言不让安华接任首相,恐怕也没有多少盟友会声援安华。易言之,“确保安华接任首相”恐怕不叫好也不叫座,拉菲兹败选的话,更加印证安华的处境堪虞。

马哈迪虽然一再重申会让安华接任首相,但也一再重申,只要人民支持,他愿意继续担任首相。何谓“人民支持”,最终也是马哈迪自行诠释。矢言要以土著团结党取代巫统的右派民族主义者马哈迪,岂会让多元种族政党和选择非种族路线的安华组织政府?

希盟各党假装不知道的残酷政治现实

至于和马哈迪私交甚密的阿兹敏,凭其历练,已经54岁的他憧憬尽早当首相并不奇怪(无此野心才奇怪)——尽管可能是马哈迪政治棋局中为爱子慕克里兹暖席的过渡时期首相。

人民公正党选情激烈,是预料中事,毕竟马来西亚的政治常态是党职决定官职。然而,此次党选与其说是党内权争白热化,不如说是马哈迪-安华的再次权争白热化。

拉菲兹也许不得人心,但揭露有人阻挡安华接任首相一事,他可能正如安徒生童话《国王的新衣》里那个说出实情的死小孩,道出了希盟各党假装不知道的残酷政治现实——接纳马哈迪加入,并让这个独裁者主宰希盟之后,安华可能终其一生都和首相大位无缘!

Saturday, 15 September 2018

美国能源部长佩里 威胁伊朗:不跟美国步伐,就等着受惩罚

   美国能源部长佩里 威胁伊朗:
不跟美国步伐,就等着受惩罚

作者 / 来源:李叶秀 / <观察者网>

美国能源部长佩里于2018年9月13日在莫斯科。
图片来源:路透社

原标题:  美能源部长:美国的意思很明显,不讲规矩就等着被罚

[文/观察者网 李叶秀]

“美国要向那些不以文明方式参与的国家表明,他们将受到惩罚。”

美国能源部长佩里(Rick Perry)在和俄罗斯能源部长亚历山大·诺瓦克(Aleksandr Novak)的记者招待会上被问到了对伊朗进行制裁的问题,使这场记者会变成了一场关于美国优先地位的演讲。

据“今日俄罗斯”(RT)9月13日报道,记者提到“美国指责俄罗斯利用能源政策作为政治工具”和“美国威胁要把伊朗的石油收入降至“零””这两种说法明显前后矛盾时,佩里突然激动起来。

美国要迫使伊朗跟随其步伐

他并没有立即回答这个问题,而解释说美国的特殊地位使它可以将意志强加给其他国家,而伊朗自然会被迫让步。佩里说:“我们向伊朗传达的信息是,希望他们成为可被接纳的邻国,可被接受的国际社会成员。”他还表示,这不仅是美国的意愿,也是“伊朗的一些邻国”的意愿。随后他不再转弯抹角,而是公开表示,美国在中东的主要盟友和伊朗在该地区的主要竞争对手沙特阿拉伯“非常支持我们的活动”,并认为伊朗的行为是“不可接受的”。

佩里接着说,作为国际社会的一员,每个国家都应该“对自己在国际上的行动负责”。此外,按照他的说法,这些责任显然是要跟随美国的步伐。他直言道:“我们希望伊朗政府能进行我们所认为的文明活动。”。

随后佩里开始发出更多的威胁。他表示:“我们给伊朗政府的信息很明确:如果不能以一个理性公民的身份参与各项事务,那么伊朗将会受到制裁,付出代价。”

“美国要向那些不以文明方式参与的国家表明,他们将受到惩罚。”

不仅如此,佩里接着警告称,美国有“许多不同的方式”来惩罚那些不受欢迎的人,而对能源行业的制裁只是“其中一种”。但他始终没有正面回答路透社记者刚才的问题。

网民不满佩里的强硬态度

在RT报道页面下,网友对佩里的强硬态度表达了诸多不满。

网友评论截图

言行不一, 美国遭盟友谴责

值得注意的是,抛开美国政府的立场,各国尤其是伊朗在履行国际责任时的表现究竟怎样。

尽管国际原子能机构(IAEA)多次证实伊朗遵守了2015年的协议,今年5月,美国还是退出了伊朗核问题协议(又称《联合全面行动计划》(JCPOA)),

包括美国西方盟友在内的协议各方对这一举动表示一致谴责,这些国家称将维持协议。但美国随后向伊朗发出了12点最后通牒,并决定恢复对伊朗的制裁,并宣称要将其原油销售收入降至“零”。

伊朗没有屈服于美国压力的迹象,因为它在对外贸易中逐渐抛弃了美元,甚至到国际法庭起诉美国。与此同时,欧洲希望保护本国免受美国影响并保持与伊朗的关系,同时表示有必要减少对美国的依赖。#

通告 Notification

《人民之友》发表对国内政局看法
马来文版将在9月底之前刊出


人民之友成立于2001年9月9日,2018年9月9日是人民之友成立17周年纪念的日子。我们在这一天发表了一篇题为< 联合起来,坚持真正的民主改革! 丢掉幻想,阻止马哈迪主义复辟!>的文章作为纪念。

我们一如既往选择在这一个对我们来说,具有里程碑意义的日子,对我国当前阶段(大选后新政府上台)的政治局势发表一些意见,与为推动我国和世界民主人权运动而奋斗的同道们,互相交流。

为了面向国内不谙华文的广大非华裔群体,也为了让我们对当前阶段的政治局势的意见能够更广泛地传播开去,工委会决定尽快把这篇纪念文章先后翻译成马来文和英文。马来文版已于9月23日刊出。英文版也安排在较后日期刊出。

《20世纪60年代新加坡左派工运问题探索》
英文译稿也将在9月杪刊出


此外,现居新加坡的庄明湖已将他在《人民之友》发表的《20世纪60年代新加坡左派工运问题探索》(正篇)一文的英文译稿传送到编辑部,因原文中所述人物的姓名或者是党团工会组织的全称或简称,在译文中尚未解决或有待查证,需要一些时日来完成——人民之友工委都是自愿挤出时间来进行工作的,因而无法很快完成。无论如何,我们争取在本月底刊出,为我们的17周年纪念增添光彩!

值得在此一提的是,庄文所述的20世纪60年代新加坡工运遭遇问题(除了遭受来自外部的镇压,还要遭遇来自内部的破坏)的见解,或许能为一些读者(特别是不谙华文和不懂新马历史的读者)思考马来西亚民主改革运动在当前阶段面临马哈迪主义复辟的问题,提供一个历史殷鉴,或者是一个新的启示。

Malaysia Time (GMT+8)