Menolak Pengislaman Negara adalah Tugas Utama Reformasi Demokratik Negara Kita dalam Fasa Kini (Kemaskini pada 27 Sep: Pautan dan gambar; 2 Oct: Video)

Menolak Pengislaman Negara

adalah Tugas Utama Reformasi Demokratik Negara Kita dalam Fasa Kini

Penulis: Choo Shinn Chei

反对国家伊斯兰化是我国民主改革现阶段的主要任务

Makalah ini merupakan hasil karangan seorang ahli presidium Sahabat Rakyat Working Committee dan dipaparkan di blog Sahabat Rakyat pada 12 September. Jawatankuasa forum telah mengatur Choo Shinn Chei untuk membentangkan idea asas makalah ini dalam forum “Membezakan Sekutu dan Musuh Perjuangan, Menguburkan Hegemoni Umno” yang diadakan pada 25 September, untuk mengisi kekosongan yang ditinggalkan oleh seorang penceramah asal yang akan berucap dalam Bahasa Cina. Gambar ini diambil semasa Choo Shinn Chei berucap dalam forum.

Pemerintahan Hegemoni BN yang diketuai oleh UMNO merupakan punca kesengaraan hidup yang dialami oleh kelas kapitalis kecil semua bangsa dan kelas bekerja yang ramai. Oleh itu, klik pemerintah hegemoni UMNO menjadi sasaran perjuangan utama rakyat jelata semua bangsa. Dari tahun 2008 hingga 2015, Pakatan Rakyat (PR) yang terdiri dari Parti Keadilan Rakyat (PKR), Democratic Action Party (DAP) dan Parti Islam Se-Malaysia (PAS) mengetuai perjuangan politik reformasi demokratik yang menentang hegemoni UMNO. Namun, PR yang sekadar mempamerkan diri sebagai perwakilan keazaman rakyat melawan pemerintahan hegemoni UMNO, tidak menerima tuntutan perjuangan rakyat massa tertindas, dan tidak membentuk persefahaman agenda reformasi demokratik. Akhirnya, PR berpecah-belah atas isu Hukum Hudud yang diperalat oleh hegemoni UMNO untuk memecah-belahkan rakyat berbilang kumpulan etnik.

Titik perubahan proses perpecahan dan pembentukan semula politik di kalangan klik pemerintah dan di kalangan rakyat diperintah wujud pada tahun 2016. Perpecahan sebahagian klik pemerintah UMNO mengakibatkan pembentukan Parti Pribumi Bersatu oleh Mahathir dan Muhyiddin yang mewakili golongan kepentingan UMNO yang kehilangan kuasa. Sejak pengumuman “Deklarasi Rakyat – Selamatkan Malaysia”sehingga usaha menggabungkan parti-parti pembangkang dalam persediaan melawan BN dalam PRU akan datang, Mahathir seolah-olah menjadi ketua umum dalam perjuangan menentang BN.

Di samping itu, haluan/garis perjuangan PAS telah berubah selepas puak konservatif pro-UMNO yang diketuai oleh Hadi Awang menguasai pucuk pimpinan PAS sepenuhnya. Mereka telah meninggalkan pendirian menumbangkan hegemoni UMNO dan giat menggerakkan agenda pengislaman negara bersama dengan hegemoni UMNO. Pada bulan yang lepas, PAS telah membentuk Gagasan Sejahtera dengan Ikatan untuk menghadapi PRU akan datang.

Puak progresif dalam PAS telah menubuhkan Parti Amanah Negara (PAN) pada tahun lepas. PAN, PKR dan DAP seterusnya bergabung dan menubuhkan Pakatan Harapan (PH). PH mengalami kegagalan berterusan dalam pilihanraya DUN Sarawak dan dua pilihanraya kecil kerusi parlimen di Semenanjung. Pada ketika ini, sesetengah pemimpin kanan PH cuba bergabung dengan Mahathir untuk melawan Najib.

Walaubagaimana keadaan semasa berubah, proses perpecahan dan pembentukan semula politik dalam tempoh ini akan memberi kesan yang signifikan dalam PRU akan datang. Pada masa ini, badan-badan bukan kerajaan harus membelajari pengalaman dan pengajaran dari kegagalan fasa lama reformasi demokratik terutamanya kejadian perpecahan dan kehancuran PR. Badan bukan kerajaan perlu menunjukkan pendirian yang bebas dan berautonomi, dan memahami makna pengislaman negara yang didominasi oleh hegemoni UMNO terhadap perjuangan menentang pemerintahan hegemoni UMNO. Dengan itu, badan bukan kerajaan dapat memperkasa semula kuasa menentang pemerintahan hegemoni UMNO dengan menjadikan perjuangan menolak pengislaman negara sebagai isi penting dalam fasa kini reformasi demokratik negara kita.

Pengislaman Negara merupakan Strategi Penting kepada Pemerintahan Hegemoni UMNO

Fakta selama ini menunjukkan klik pemerintah hegemoni UMNO mengusahakan agenda pemelayuan negara, sehingga terbentuk sistem perkauman yang mengagung-agungkan bangsa Melayu. Proses pemelayuan negara yang merangkumi projek FELDA, sistem ekonomi Bumiputra dan dasar perkauman sebagainya berfungsi mengalihkan tumpuan kelas menengah dan kelas bawahan massa masyarakat Melayu. Strategi ini berjaya menghalang kesedaran politik mereka dan menipu sokongan tanpa pertikaian daripada mereka. Hegemoni UMNO juga memperalatkan taktik ugutan “konflik antara kaum” sepertimana dalam kejadian “suqiu” atau tuntutan pertubuhan-pertubuhan Tiong Hua pada tahun 1999. Rakyat massa bangsa Cina dan India yang tertindas diugut sehingga merasa takut dan gelisah sementara para pemimpin dipaksa tunduk dan menyerah. Kesimpulannya, proses pemelayuan negara merupakan cara utama klik pemerintah hegemoni UMNO dalam memecah-belahkan perpaduan rakyat pelbagai bangsa sejak tahun 1970-an. Pemelayuan negara membentuk komponen penting dalam strategi pemerintahannya.

Pembangunan industrialisasi negara sejak tahun 1980-an memperlihatkan proses urbansasi dan peningkatan taraf pendidikan secara umum di kalangan masyarakat Melayu. Pada masa yang sama, masyarakat Melayu mengalami gerakan Islamic revivalism dan keadaan PAS yang semakin kuat di pantai Timur semenanjung. Dalam latar belakang begini, golongan pemerintah hegemoni UMNO yang diketuai oleh Mahathir telah mendorong agenda pemelayuan negara ke pengislaman negara. Perkembangan tersebut membawa makna penting ke atas pemerintahan hegemoni UMNO. UMNO kini bukan sahaja dipamerkan melindungi bangsa Melayu, UMNO turut dipamerkan sebagai parti politik bangsa Melayu Muslim yang melindungi masyarakat Muslim. Tambahan lagi, UMNO menguasai kedudukan pentakrifan dan pengawalan agama Islam dengan menguasai rejim pemerintahan negara.

Secara beransur-ansur, Mahathir memikat Anwar untuk mengislamkan jentera kerajaan (“Islamization of government machinery”), mengamalkan dan membangunkan sistem perundangan, kewangan, pendidikan dan lain-lain lagi berpandukan ajaran agama Islam termasuk penubuhan bank Islam, insuran Islam, pasaran kapital Islam (debenture, dana unit amanah, saham), Universiti Islam Antarabangsa, pusat perubatan Islam, memperkasa badan birokrasi Islam, dan membentuk dasar diplomatik berasaskan kepentingan masyarakat Muslim antarabangsa. Dalam bidang perundangan (judisciary), dua sistem perundangan iaitu sekular dan Syariah yang saling berautonomi telah diwujudkan. Pada masa yang sama, proses pengislaman negara sedang menghakis had kuasa sistem perundangan sekular sedikit demi sedikit. Ini merupakan punca ancaman kepada ciri kedudukan sekularisme negara kita yang asal.

Berdasarkan perkembangan sedia ada, Najib melancarkan indeks Syariah Malaysia pada Februari tahun 2015, agar pentadbiran negara dalam bidang perundangan, politik, ekonomi, pendidikan, kebudayaan, infrastruktur, alam sekitar dan sosial memenuhi keperluan undang-undang Syariah. Najib begitu bertekad melaksanakan undang-undang Syariah yang sepenuhnya. Pada masa yang sama, Najib meminta para ulama menyokongnya memenuhi keperluan agama Islam dalam pembangunan sistem pentadbiran, dan juga pengagihan kekayaan secara adil dan sama rata.

Pelaksanaan pengislaman negara dalam masyarakat berbilang bangsa dan agama memaksudkan kepercayaan dan agama yang lain-lain dipinggirkan. Kejadian penindasan bangsa dan digandakan lagi dengan penindasan agama mengakibatkan masyarakat bukan Muslim berasa semakin tidak puas hati selepas pengislaman negara dilaksanakan bertahun-tahunan. Salah satu kesannya adalah kebangkitan perjuangan Hindraf yang mempertahankan kepentingan dan hak golongan penganut Hindu. Demi mencapai keberkesanan sebagaimana dasar pemelayuan negara dapat capai dari segi strategi pemerintahan, klik pemerintah hegemoni UMNO turut memperalatkan taktik ugutan “konflik antara agama”. Contoh tipikal dilihat dalam isu perkataan “Allah” pada tahun 2014. Hak kebebasan beragama masyarakat bukan Muslim dicabuli, mereka dipaksa agar menerima fakta bahawa Malaysia adalah sebuah negara Islam dan tunduk kepada keunggulan dan keagungan kedudukan agama Islam di negara kita. Niat golongan pemerintah hegemoni UMNO adalah untuk memecahkan perpaduan di antara golongan Muslim dan bukan Muslim, supaya pemerintahan hegemoni UMNO dapat dikukuhkan dan dilanjutkan. Dengan itu, pengislaman negara membentuk komponen penting dalam strategi pemerintahannya.

Secara ringkasnya, pengislaman negara merupakan strategi penting kepada klik pemerintah UMNO untuk memecah-belahkan rakyat berbilang bangsa demi memperkukuhkan kedudukan pemerintahannya. Kedudukan pemerintahan klik pemerintah UMNO semakin kukuh sekiranya dasar pengislaman negara semakin diperkuatkan. Untuk melawan pemerintahan hegemoni UMNO, pengislaman negara klik pemerintah UMNO dan semua dasar konkrit pengislaman negara harus ditolak sama sekali. Parti politik atau individu yang berjuang demi kepentingan rakyat semua bangsa harus mendedahkan muslihat pengislaman negara klik pemerintah UMNO, dan membela dan mempertahankan hak kedua-dua golongan Muslim dan bukan Muslim secara sama rata. Dengan itu, rakyat semua bangsa dapat bersatu semula dari perpecahan dan membentuk satu kuasa kuat yang tiada tandingan demi mencapai objektif menguburkan pemerintahan hegemoni UMNO. Atas alasan tersebut, kami mempercayai bahawa parti politik atau individu yang melawan pemerintahan hegemoni UMNO tetapi tidak menolak malah menyokong pengislaman negara adalah tidak ikhlas untuk menguburkan pemerintahan hegemoni UMNO. Mereka yang sekadar bertujuan mengganti pemimpin UMNO sebagai pemerintah negara ini, akan meneruskan pelbagai strategi pemerintahan sama yang menghambakan dan menindas rakyat.

Menolak Pengislaman Negara Bukan Menolak Islam

Di negara kita, isi kandungan utama pendirian menolak pengislaman negara adalah penentangan terhadap golongan pemerintah hegemoni UMNO yang melaksanakan perundangan dan dasar kerajaan yang berpandukan ajaran agama Islam dan mempengaruhi semua bidang dan tahap kehidupan masyarakat bukan Muslim. Boleh dikatakan pengislaman negara adalah proses asimilasi ajaran agama Islam yang dipaksakan oleh kerajaan dengan mempergunakan jentera negara terhadap rakyat bukan Muslim. Ciri utama pengislaman negara adalah tekad dan kehendak agama Islam dilaksanakan oleh kerajaan, doktrin agama Islam dipaksakan ke atas rakyat pelbagai bangsa seluruh negara yang asalnya menganut agama lain dan meletakkan penubuhan negara Islam sebagai matlamat muktamad. Sebaliknya, pendirian menolak agama Islam bermaksud menafikan kedudukan Islam di Malaysia sama sekali dan menolak hak sesiapapun menganuti agama Islam.

Contoh yang mudah dilihat dalam senario pejabat kerajaan menetapkan protokol pakaian penganut bukan Muslim di pejabat kerajaan berdasarkan ajaran agama Islam. Bantahan terhadap penetapan tersebut adalah pendirian menolak pengislaman negara. Sebaliknya, pendirian bahawa kerajaan mengharamkan sesiapapun berpakaian berdasarkan ajaran agama Islam di pejabat kerajaan adalah pendirian menolak agama Islam.

Dengan jelasnya, pendirian menolak pengislaman negara langsung tidak sama dengan pendirian menolak Islam. Pendirian menolak pengislaman negara menunjukkan penghormatan ke atas agama Islam sebagai salah satu kepercayaan agama yang dianuti oleh rakyat dan mengharapkan agama Islam berciri menghormati golongan penganut bukan Muslim.

Pendirian menolak agama Islam akan menimbulkan konflik antara agama dan mencabuli hak asasi manusia. Pendirian menolak pengislaman negara sebaliknya merupakan pendirian yang mempertahankan kesejahteraan antara kepercayaan dan agama, dan menghormati hak asasi manusia. Dua pendirian tersebut bertentangan antara satu sama lain. Dalam zaman globalisasi, pendirian menolak Islam bermakna menganggap seluruh masyarakat Muslim sedunia sebagai musuh. Pendirian ini salah sama sekali, tidak masuk akal dan langsung tidak boleh diterima dalam masyarakat Malaysia di mana penduduk majoriti adalah Muslim. Sebaliknya, pendirian menolak pengislaman negara hanya menuju terhadap pemandu utama pengislaman negara, iaitu klik pemerintah hegemoni UMNO, dan juga pemimpin utama PAS yang giat mengusahakan hukum Hudud di negeri Kelantan kebelakangan ini.

Pemahaman ini penting terutamanya apabila ahli akademik seperti Farouk A. Peru yang mengatakan kelihatan wujudnya kecenderungan Islamofascisme yang bersifat penindasan sistematik secara politik di Malaysia dalam beberapa tahun ini (Nota 1). Walaupun pendirian menolak pengislaman negara bermula dari keperluan mempertahankan hak dan kepentingan massa bukan Muslim, tujuannya adalah melawan klik pemerintah hegemoni UMNO, menghalang kebangkitan fahaman fascisme dan mengelakkan negara kita menghala ke authoritarianisme dalam bentuk agama. Ini bukan sahaja langsung tidak mencabuli hak Muslim, ia memberi manfaat kepada semua rakyat massa diperintah termasuk Muslim dan bukan Muslim.

Fahaman dasar pengislaman negara yang hanya berasaskan ajaran satu-satu agama bertentangan dengan fakta bahawa kerajaan lantikan rakyat Malaysia yang sewajarnya mewakili rakyat semua bangsa dan agama. Oleh itu, pengislamanan negara dengan pastinya ditolak oleh golongan bukan Muslim. Di samping itu, asas bantahan terhadap pengislaman negara sebenarnya sehala dengan pendirian masyarakat Cina dan India yang membantah golongan pemerintah hegemoni UMNO hanya mengagungkan sekolah kebangsaan dan mendiskriminasi sekolah jenis kebangsaan Cina dan Tamil.

Golongan bangsa minoriti pasti membantah kerajaan yang hanya menumpukan penggunaan sumber dari rakyat berbilang bangsa dalam pembangunan dan penyebaran agama Islam dan melindungi kepentingan golongan Muslim dan meminggirkan malahan mendiskriminasi dan menindas kepercayaan dan agama lain-lain dan penganut-penganut mereka. Oleh itu, pendirian menolak pengislaman negara sebenarnya mempertahankan perwakilan kepentingan golongan bukan Muslim dalam kerajaan lantikan rakyat, mempertahankan hak kebebasan beragama golongan bukan Muslim dan mempertahankan hubungan sama rata di antara pelbagai agama yang saling menghormati. Ini pasti akan membantu mewujudkan suasana hubungan harmoni di kalangan masyarakat yang berbilang bangsa dan agama.

Ciri pengislaman negara yang paling bertentangan dengan prinsip demokrasi dan semangat hak asasi manusia adalah hanya segelintir golongan yang kononnya fasih dalam agama Islam menguasai pentafsiran dasar yang dikatakan berdasarkan ajaran agama Islam dalam seluruh proses pelaksanaan dasar tersebut. Dalam kes pimpinan PAS menggerakkan Hukum Hudud di Kelantan, golongan Muslim biasa dianggap wajib memberi sokongan kepada perlaksanaan Hukum Hudud manakala golongan bukan Muslim dianggap tidak fasih dalam ajaran agama Islam maka tidak patut mempersoalkan dan membantah perlaksanaan Hukum Hudud. Berdasarkan realiti bahawa masyarakat Malaysia yang berciri majmuk, walaupun pelaksanaan perundangan Syariah yang diluluskan secara majoriti melalui prosidur parlimen atau DUN adalah sah di sisi undang-undang, ia pasti ditolak sekeras-kerasnya oleh golongan bukan Muslim dan, gagal memperolehi sokongan daripada golongan yang betul-betul mempertahankan hak kebebasan beragama termasuk Muslim.

Badan Bukan Kerajaan Mengusahakan Perpaduan Rakyat Menolak Pengislaman Negara

Pendirian ke atas tiga persoalan harus dihadapi dengan serius oleh kesemua parti politik dan badan bukan kerajaan yang mempamerkan diri sebagai pengusaha reformasi demokratik pada masa kini. Pertama, bagaimana pengislaman negara diatasi. Kedua, persoalan sama ada Malaysia sebuah negara sekular. Ketiga, tuntutan hak kebebasan beragama daripada golongan bangsa tertindas. Pada ketika ini, ancaman yang berniat menukar ciri sekularisme yang tertakluk dalam Perlembagaan Persekutuan bukan lagi satu rahsia. Klik pemerintah hegemoni UMNO tidak akan mengubahkan agenda pengislaman negara asalkan ia memberi manfaat untuk mempertahankan rejim. Dari sudut golongan bukan Muslim, proses pengislaman negara di Malaysia sudah sampai ke tahap yang kritikal. Agenda PAS mengusahakan Hukum Hudud di negeri Kelantan akan dijadikan titik penembusan bagi merealisasikan pertukaran perlembagaan negara yang berciri sekular. Selama ini, sebahagian golongan bukan Muslim telah berjuang demi mempertahankan hak kepercayaan dan agama yang sama rata dalam perkara-perkara berasingan terutamanya perjuangan Hindraf yang pernah memberi impak politik yang begitu besar. Pada ketika ini, semakin banyak kuasa organisasi bukan Muslim akan bangkit beransur-ansur demi menolak pelaksanaan Hukum Hudud.

Berdasarkan pendirian berkhidmat untuk rakyat, badan bukan kerajaan akan sedar bahawa inilah waktunya meletakkan isu pengislaman negara sebagai agenda harian. Memandangkan pengislaman negara berkhidmat untuk pemerintahan hegemoni UMNO, perjuangan menolak pengislaman negara berkhidmat untuk perjuangan menentang pemerintahan hegemoni UMNO. Badan bukan kerajaan perlu menghadapi setiap perundangan dan dasar pengislaman negara yang mencabuli hak dan kepentingan golongan bukan Muslim secara konkrit. Seterusnya, badan bukan kerajaan harus mengambil pendirian menolak pengislaman negara dengan gigih dan menuntut hak golongan bukan Muslim yang sewajarnya agar banyak perjuangan massa yang menolak dasar-dasar pengislaman negara terbentuk dan akhirnya bergabung menjadi kuasa massa besar yang menolak pengislaman negara.

Pada masa yang sama, badan bukan kerajaan perlu memberi penjelasan kepada rakyat massa Muslim mengenai ciri sebenar pengislaman negara dan tuntutan rakyat massa bukan Muslim dalam setiap isu berkenaan perundangan dan dasar pengislaman negara, agar mendapat pemahaman dan sokongan rakyat massa Muslim. Walaupun rakyat massa Muslim diperdaya buat sementara waktu, mereka tetap akan menyedari klik pemerintah hegemoni UMNO adalah sasaran utama perjuangan semua rakyat massa seluruh negara pada suatu masa kemudian memandangkan keadaan pemerintahan hegemoni UMNO makin hari makin bobrok. Badan bukan kerajaan perlu menegaskan bahawa pendirian menolak pengislaman negara bukan menolak agama Islam tetapi menolak pemerintahan hegemoni UMNO. Dengan selangkah demi selangkah, rakyat massa berbilang kaum dan agama akan bersatupadu dan membentukkan barisan persatuan menolak pengislaman negara yang akan memberi penentangan kuat terhadap klik pemerintah hegemoni UMNO.

Konflik dalaman golongan pemerintah UMNO telah dicetuskan dengan serius ekoran dari laungan marah rakyat massa seluruh negara yang ingin menyingkirkan pemerintahan hegemoni UMNO dalam dua pilihanraya umum yang lepas. Najib yang sedang berdepan dengan keadaan ekonomi negara yang terus merosot dan pelbagai skandal berada dalam keadaan sukar. Demi mengukuhkan rejimnya, Najib akan mempergunakan semua strategi pemerintahan iaitu agenda pemelayuan negara dan pengislaman negara, tipu daya parlimen berdemokrasi dan penumpasan secara fascisme untuk melepaskan dari pengolakan dalaman dan ancaman luar. Pengislaman negara akan diusahakan dengan lebih menyeluruh oleh klik pemerintah hegemoni UMNO kerana memperolehi kerjasama daripada pimpinan PAS. Boleh dijangka semakin ramai rakyat massa bukan Muslim akan bangkit untuk menolak pengislaman negara.

Pada 26 Mei tahun ini, Dewan Rakyat membenarkan rang undang-undang persendirian yang dibawa oleh Hadi Awang untuk perbentangan ekoran dari rancangan dan aturan menteri dan speaker dari UMNO. Tindakan Hadi Awang sebenarnya berkhidmat untuk pelaksanaan Hukum Hudud di negeri Kelantan. Debat terhadap rang undang-undang tersebut di parlimen ditangguh ke bulan Oktober atas permintaan Hadi Awang. Maka, parti politik dan badan bukan kerajaan demokratik akan berdepan dengan persoalan sokong atau tidak pengislaman negara sekali lagi kerana tidak dapat mengelakkannya.

Fungsi Bebas dan Berautonomi Badan bukan Kerajaan dalam Reformasi Demokratik Fasa Kini

Dengan mengingati pengajaran dari sejarah, reformasi demokratik fasa kini tidak patut mengulangi kesilapan yang serupa, tetapi wajib menuruti tuntutan rakyat massa semua bangsa dan agama. Tuntutan perjuangan utama daripada rakyat massa tertindas yang terutamanya terdiri daripada golongan bukan Muslim adalah pendirian menolak pengislaman negara kerana ia diguna sebagai strategi pemerintahan utama oleh klik pemerintah hegemoni UMNO. Oleh itu, para pemimpin gerakan reformasi demokratik fasa kini wajib menganggap penentangan terhadap pengislaman negara sebagai isi utama agenda reformasi demokratik pada peringkat kini.

Kami mengharapkan DAP yang mewakili rakyat massa kelas pekerja dan kapitalis kecil meneruskan semangat perjuangan mendiang Karpal Singh dengan setegas-tegasnya mengambil pendirian mambantah Malaysia dijadikan negara Islam dan menolak pengislaman negara. Kami mengharapkan PKR dan PAN yang majoritinya terdiri daripada massa bangsa Melayu menghadapi dengan serius realiti hak rakyat massa bukan Muslim sedang dicabuli oleh pengislaman negara, dan menyokong tuntuan rakyat massa pelbagai bangsa yang menolak pengislaman negara dan menuntut hak bangsa dan agama yang samarata. Sokongan terhadap tuntutan tersebut dilihat berkhidmat untuk perjuangan menentang pemerintahan hegemoni UMNO.

Jika reformasi demokratik fasa kini diharapkan memperolehi sokongan rakyat jelata berbilang bangsa dan agama agar merealisasikan objektif menguburkan pemerintahan hegemoni UMNO, tiga perkara berikut harus dilaksanakan. Pertama, badan bukan kerajaan wajib mengambil pendirian yang bebas dan berautonomi dengan membentangkan tuntutan golongan bukan Muslim yang menolak pengislaman negara sebagai isi utama agenda menentang pemerintahan hegemoni UMNO pada masa kini dengan proaktif. Badan bukan kerajaan perlu mendesak balasan langsung daripada barisan pimpinan parti-parti pembangkang utama, dan berusaha menuntut supaya bantahan terhadap pengislaman negara dijadikan isi utama reformasi demokratik fasa kini.

Kedua, barisan pimpinan parti pembangkang utama sewajarnya bergabung dengan semua parti politik yang juga melawan pemerintahan hegemoni UMNO seperti PSM, dan badan-badan bukan kerajaan yang mewakili suara rakyat massa masing-masing terutamanya mereka yang menuntut hak asasi manusia golongan bukan Muslim. Ini termasuk Hindraf yang sepatutnya membuangkan khayalan terhadap UMNO sepenuhnya dan menuntut hak dan kepentingan bangsa dan agama yang samarata bagi pihak golongan penganut Hindu, pertubuhan-pertubuhan rakyat dari Sabah dan Sarawak yang menuntut hak penentuan nasib bangsa sendiri dan kebebasan beragama, Dong Zong dan pertubuhan-pertubuhan pimpinan pendidikan bahasa Tiong Hua yang sepatutnya membuangkan khayalan terhadap pemimpin UMNO-BN dan menentang dasar asimilasi paksaan terhadap pendidikan bangsa. Pimpinan parti pembangkang utama harus bertekad membentukkan barisan persatuan demokratik meluas yang berobjektif menguburkan pemerintahan hegemoni UMNO.

Akhirnya, kami percaya bahawa, asalkan setiap parti politik dan badan bukan kerajaan menghormati kedudukan samarata antara satu sama lain tanpa mengira kekuatan masing-masing, dan semua bekerjasama secara ikhlas atas prinsip mencari persamaan sambil menyimpan perbezaan, dan membantah mekanisme segelintir orang penentu segala-galanya, barisan persatuan demokratik pasti dapat dikembangkan agar merealisasikan impian rakyat menguburkan pemerintahan hegemoni UMNO.

Nota 1: Petikan asal：“In Malaysia, Islamic discourse is currently reflecting a tendency towards a singular truth. Moverover, this tendency manifests itself politically as systematic oppression. We term this strand within the Islamic tradition as ‘Islamofascism’. In Malaysia, perhaps the most overt example of Islamofascist tendencies is the restriction of the use of the word “Allah” by Christians. This word is deemed the sole property of Muslims and its use by non-Muslims is said to be corruptive to Muslims and may cause them confusion. Other examples of Islamofascist tendencies is the action by Islamic courts to legitimize the abduction of children by parents who had recently converted to Islam, that is converting after their marriage and starting their families with non-Muslim spouses. These policies reflect an attitude which supports a singularity of truth – that of an ultra-puritanical Sunni Islam.”Farouk A. Peru, “Understanding Religious Pluralism”, buku ”Breaking the Silence – Voices of Moderation: Islam in a Constitutional Democracy”, muka surat 175.

Artikel Berkaitan:
Usaha PAS Melaksanakan Hukum Hudud Berkhidmat untuk Pemerintahan Hegemoni UMNO - Pendapat saya selepas mendengar balasan pemimpin PAS dalam sesi soal jawab wacana di Johor Bahru pada 24 Mei

Read More

人民之友15周年纪念举办论坛：“认清斗争敌友，埋葬巫统霸权”【更新：主讲人名单；9月18日二次更新：主讲人论文题目】

 人民之友15周年纪念举办论坛：

“认清斗争敌友，埋葬巫统霸权”

▓ 邀请4主讲人发表演讲，欢迎各界人士出席聆听 ▓
【9月8日更新：主讲人名单；9月18日二次更新：主讲人论文题目】

人民之友工委会9月2日发出电邮，邀请4名主讲人成为主题为“认清斗争敌友，埋葬巫统霸权”论坛主讲人。这4名主讲人之中，3名是资深的和年轻的政党领袖，1名是学者。每位主讲人演讲时间为30分钟。4人演讲完毕之后，将有答问的环节。欢迎各界人士出席聆听。入场免费。

这次的论坛是人民之友工委会举行15周年纪念的另一项活动。以下是论坛的详情：

                       日期：2016年9月25日（星期日）

时间：下午2时至6时

                    地点：柔佛新山晶冠酒店（Crystal Crown Hotel, Johor Bahru）

截至8日，其中已欣然接受邀请亲临演讲或委派代表发表论文的3名受邀主讲人是：民主行动党机关报《火箭报》主编邹宇辉 、马来西亚社会主义党中委S. 阿鲁哲文，以及政策倡议中心董事林德宜博士。论坛筹委会为加强华语主讲人阵容，而邀请的另一名政党代表是人民公正党副主席蔡添强。论坛筹委会正在等待他确认莅临演讲。

截至17日，论坛筹委会非常感激两名政党领袖即阿鲁哲文与邹宇晖和社会学者林德宜博士欣然接受邀请，莅临演讲或提供论文。他们3人的论文题目分别是：
      (1) 林德宜博士：《击败巫统霸权统治》 
      (2) 邹宇晖: 《希望联盟，希望在哪里？》
      (3) 阿鲁哲文：《联合阵线理论与一个种族分离的国家》（暂定）
论坛筹委会在17日凌晨接到人民公正党副主席蔡添强的通知，他由于先前已安排的节目难以调整，而无法出席此次论坛。我们对蔡添强无法拨冗亲临演讲深感可惜，并在17日当天傍晚回函，恳请他为这次论坛提供一篇论文（篇幅不拘），以弥补他无法亲身莅临论坛主讲的缺憾。

此前，人民之友在9月1日发表了《2011—2016年工作总结》，作为人民之友举行15周年纪念的一份献礼，接受我国民主党团和民主人士的检阅和批评。

尽管人民之友工委会也像其他组织或个人一样，对论坛议题有着本身的立场与观点，但是我们举办这个论坛的目的，不是用来宣传本工委会的立场与观点，而是让各主讲人针对议题各抒己见，以供所有民主党团与各界人士参考。筹委会殷切希望受邀主讲人接受邀请莅临演讲。

为了让主讲人更完整的叙述如此重要的课题，以达到更好的宣传教育效果，筹委会希望主讲人可以在9月14日或之前提供（不受演讲时间或文章篇幅限制）的完整论文，以便筹委会在时间许可之下提前作要点或全文翻译、将各个主讲人的主张和见解，在论坛举行的当天，发布在《人民之友》网站，并发送给国内各种媒体。

Read More

Forum sempena Ulang Tahun ke-15 Sahabat Rakyat : “Membezakan Sekutu dan Musuh Perjuangan, Menguburkan Hegemoni Umno” 4 panelis diundang berucap, rakyat semua lapisan dijemput hadir [Kemaskini: Nama-nama panelis; Kemaskini kedua pada 18 Sep: Tajuk makalah panelis]

Forum sempena Ulang Tahun ke-15 Sahabat Rakyat:

“Membezakan Sekutu dan Musuh Perjuangan, Menguburkan Hegemoni Umno”

4 panelis diundang berucap, rakyat semua lapisan dijemput hadir

2 September 2016

[Kemaskini pada 8 September: Nama-nama Panelis; Kemaskini kedua pada 18 Sep: Tajuk makalah panelis]

Pada 2 September, Sahabat Rakyat telah menghantar email untuk mengundang 4 orang panelis untuk berucap dalam Forum bertema “Membezakan Sekutu dan Musuh Perjuangan, Menguburkan Hegemoni UMNO”. Antara yang diundang termasuk tiga ahli politik yang berpengalaman atau muda dan seorang cendekiawan sosial. Panelis masing-masing mempunyai 30 minit untuk berucap. Sesi soal-jawab akan menyusul selepas kesemua ucapan selesai. Kami mengalu-alukan kehadiran rakyat semua lapisan masyarakat untuk hadir ke forum percuma ini.

Penganjuran forum ini merupakan satu lagi aktiviti yang dijalankan sempena ulang tahun ke-15 kami. Berikut merupakan butiran forum:

                         Tarikh : 25 September 2016 (Ahad )
                         Masa : pukul 2 hingga 6 petang
                         Tempat : Crystal Crown Hotel, Johor Bahru

Sehingga 8 Sep, Ketua Editor The Rocket (organ DAP), Chow Yu Hui, Ahli Jawatankuasa Pusat Parti Sosialis Malaysia S. Arutchelvan dan Pengarah Centre for Policy Initiatives (CPI) Dr. Lim Teck Ghee telah secara rasmi menerima jemputan kami untuk hadir berucap atau menghantar wakil untuk membentangkan makalah. Bagi mengukuhkan barisan penceramah bahasa Cina, seorang lagi penceramah yang diundang oleh jawatankuasa penganjur Forum adalah Naib Pengerusi PKR Chua Tian Chang (Tian Chua). Jawatankuasa penganjur sedang menunggu pengesahan beliau untuk hadir berucap.

Jawatankuasa penganjur bersyukur hati terhadap S. Arutchelvan, Chow Yu Hui dan Dr. Lim Teck Ghee yang menerima jemputan kami untuk hadir berucap atau membentangkan makalah. Tajuk makalah perbentangan mereka berbunyi seperti berikut:
1. Dr. Lim Teck Ghee - Mengatasi Hegemoni UMNO yang menguasai Malaysia (Overcoming UMNO's Hegemonic Hold Over Malaysia)
2. Chow Yu Hui - Manakah Harapan Pakatan Harapan?
3. S. Arutchelvan – Teori Barisan Persatuan dan Satu Negara yang Dipecahkan Berdasarkan Kaum (akan Dipastikan lagi) (United front theory and a racially divided nation)

Naib Pengerusi PKR Chua Tian Chang (Tian Chua) memaklumkan Jawatankuasa penganjur pada awal pagi semalam (17 Sep) bahawa beliau tidak dapat menyertai forum kali ini kerana tidak dapat mengatur semula program yang dirancang lebih awal lagi. Kami berasa kesal terhadap perkembangan tersebut dan membalas kepadanya dengan emel pada petang tersebut juga. Kami menyampaikan harapan agar Tian Chua dapat membentangkan makalah terhadap tema forum ini demi mengisi ketidakhadirannya dalam forum ini.

Sebelum ini, Sahabat Rakyat telah mengeluarkan satu kesimpulan kerja bertema “Kerja Tempoh 5 Tahun Lepas Mendalamkan 4 Pemahaman Politik Kami” pada 1 September 2016 (penterjemahan BM dimuatnaik pada 9 Sep 2016), sebagai hadiah daripada Sahabat Rakyat sempena ulang tahun ke-15 kami. Kami mengalu-alukan penelitian dan kritikan daripada parti-parti politik dan organisasi demokratik serta semua demokrat di negara kita.

Sahabat Rakyat, seperti mana-mana pertubuhan dan individu lain, mempunyai pendirian dan pandangan tersendiri mengenai tema forum ini, tetapi tujuan kami menganjurkan forum ini bukan untuk mempromosikan pendirian dan pandangan kami, tetapi adalah supaya semua ahli panel boleh menyampaikan pandangan dan idea-idea yang selaras dengan tema dengan bebas dan terus terang, sebagai rujukan buat semua parti politik dan pertubuhan demokratik serta segenap lapisan masyarakat. Jawatankuasa penganjur amat berharap panelis akan menerima jemputan untuk hadir memberi ucapan mereka.

Bagi meningkatkan impak penyebaran dan pendidikan pandangan holistik setiap panelis berkaitan tajuk perbincangan yang begitu penting ini, Jawatankuasa penganjur berharap semua panelis boleh mengemukakan makalah penuh (tidak terikat dengan masa ucapan) mereka pada atau sebelum 14 September 2016, supaya penganjur (dengan keizinan masa) boleh menterjemahkan isi penting ataupun teks penuh makalah mereka dan memuat naik makalah mereka di laman blog ‘Sahabat Rakyat’ (sahabatrakyatmy.blogspot.my) serta dihantar kepada pelbagai media massa pada tarikh forum.

Read More

Forum in commemoration of the 15th Anniversary of Sahabat Rakyat: “Differentiate between ally and enemy, bury UMNO hegemony” (Updated: Link to work report) [Updates: Panel Speakers; Second Updates on 18 Sep: Title of papers]

Forum in commemoration of the 15th Anniversary of Sahabat Rakyat:

"Differentiate between ally and enemy,

bury UMNO hegemony"

4 invited speakers delivering speeches, all are welcome to attend
[Updates on 8 Sep: Panel Speakers; Second updates on 18 Sep: Title of Papers]

On 2 September, Sahabat Rakyat Working Committee invited 4 speakers to express their views in the forum entitled “Differentiate between ally and enemy, bury UMNO hegemony”. Among 4 invited speakers, 3 of them are veteran and young political party leaders and the other one a scholar. Each speaker will be given 30 minutes to delivery his/her speech. They will also answer questions from the floor right after all 4 of them have completed their speeches. We welcome people from different walks of life to be with us at the forum. Admission is free.

This forum is another event commemorating the 15th anniversary of Sahabat Rakyat, details as follows:

Date	:	25 September 2016 (Sunday)
Time	:	2:00pm to 6:00pm
Venue	:	Crystal Crown Hotel, Johor Bahru

As of 8 Sep, 3 speakers have gladly accepted our invitation to be in person or be represented at our forum, they are: Chow Yu Hui, Chief Editor of The Rocket (Chinese) [party organ of Democratic Action Party (DAP)], S. Arutchelvan, Central Committee Member of Socialist Party of Malaysia (PSM) and Dr. Lim Teck Ghee, Director of Centre for Policy Initiatives (CPI). In order to strengthen the Chinese-speaking lineup, the Forum Organising Committee has also invited Chua Tian Chang (better know as Tian Chua), Vice President of Parti Keadilan Rakyat (PKR) as one of the panel speaker at the forum. We are awaiting his confirmation of participation.

As of 17 Sep, Forum Organising Committee is much obliged that 2 political party leaders, S. Arutchelvan and Chow Yu Hui and scholar, Dr. Lim Teck Ghee accepted our invitation to deliver speech in person or to submit paper to us. The title of papers are:
1. Dr. Lim Teck Ghee – Overcoming UMNO’s hegemonic hold over Malaysia
2. Chow Yu Hui – Where is the hope of Pakatan Harapan?
3. S. Arutchelvan – United front theory and a racially divided nation (Temporary)

Forum Organising Committee received a notification from Chua Tian Chang @ Tian Chua, PKR Vice President before dawn on 17 Sep. He notified that he would not be able to be present at our forum due to pre-arrange program that is difficult to adjust. We feel that it is a pity Tian Chua is unable to make himself available in person to delivery his speech. Therefore, in order to make up for the regrets of his absence, the Forum Organising Committee replied in the evening on 17 Sep and requested him to write a paper on the forum topic (with no limitation in length).

Sahabat Rakyat published a “Work Report 2011-2016” on 1 September. This serves as a gift from Sahabat Rakyat in conjunction with our 15th anniversary. We welcome inspection and criticism from democratic parties and organisations and democrats in our country.

Although we, like any other organisation or individual, have our own position and views on the forum’s theme, but the objective of organising the forum is not to propagate our own position and views. We hope all speakers can convey their valuable views and ideas that are in line with the theme freely and straightforwardly, as a reference for all the democratic parties, organisations and individuals. The Forum organising committee sincerely hopes that all invited speakers will accept our invitation and express their views in person.

For the purpose of achieving better publicity and deeper impact to the public discourse, where speakers are able to deliver a comprehensive paper on such important issue, the Forum organising committee requests the paper from each speaker (not restricted by time of delivering speech nor article length) by 14 September 2016. We will compile all papers and translate the full text or main points of the papers into other language (if time permits). The papers embodying the speakers’ standpoints and opinions will be made available to all local media and our Sahabat Rakyat’s blog (sahabatrakyatmy.blogspot.my) on the date of forum.

Read More

菲律宾外长对美国发泄不满： “我们不是美国永远的小弟”

菲律宾外长对美国发泄不满：

“我们不是美国永远的小弟”

作者 / 来源：杨阳（综合编辑）/多维新闻

global.dwnews.com/news/2016-09-16/59769129.html

菲律宾外长对美国发泄不满(图源：AFP/VCG)

美国与东南亚忠实盟友菲律宾的关系近来似乎进入了“过山车”状态，菲国新总统杜特尔特不但威胁对美军下“驱逐令”，还拒绝了与美军联合巡航南海，在东亚峰会前夕还闹出“辱骂奥巴马”的乌龙新闻。而菲律宾外长亚赛9月15日又公开表达了对美国的不满。

综合媒体9月16日报道，菲律宾外长亚赛15日在华盛顿发表演说，称菲方仍视美国为可信的长期盟友，但会追求独立的外交政策，不会接受美方在人权问题的说教，还表示菲律宾不能永远被当作美国的“小布朗兄弟”对待。

菲律宾外长亚赛是在美国著名智库战略与国际问题中心（CSIS）演讲时作出上述表态的，他在这里发表了上任之后在美国的首次公开讲话。亚赛强调菲律宾将会继续寻求和平解决南海争端，也将致力于加强美菲同盟。

“小布朗兄弟”（little brown brothers）是殖民时期美国人对菲律宾土著的称呼。据记载，这个称呼是由美国第一任菲律宾总督，后来担任美国第二十七届总统的塔夫脱创造的。美国之音报道称，这个称呼本身没有贬义，但一般认为它含有家长式的语气。

“我们不是美国的小布朗兄弟”

一个星期前，国际媒体报道称，菲律宾总统杜特尔特警告美国总统奥巴马不要质疑他不经法律程序杀人的问题，否则，杜特尔特说，“我就要骂你个杂种。”紧接着奥巴马取消了在老挝举行的东亚系列峰会上与他会晤的计划。不过，双方还是利用峰会间隙进行了“寒暄”。

亚赛昨天在CSIS的演讲中用大量篇幅介绍菲律宾打击毒枭的努力和决心，对于美国批评杜特尔特的扫毒政策，他强调这一政策是合法的，并建议美国不要在人权问题上教训菲律宾。他表示，“在菲律宾人的心中，我们追求独立自主。我要求我们的美国朋友、美国的领导人了解一下我们的愿望：菲律宾从被美国殖民的血泪史中深切理解民众的神圣和尊严，因此承诺在禁毒战中必将尊重法治和人权。”

紧接着亚赛也强调美菲两国在交往中应以互相尊重为原则，“我们不能永远当美国的‘小布朗兄弟’，……我们会发展、我们会成长、会变成我们人民下一代的的大老大哥”。亚赛向美方呼吁，“你们（必须）正确管理两国关系。你没有必要到菲律宾来说，‘我准备给予你一些东西，我要帮助你发展，但你要遵守这个单子上所列出的东西，否则我会给你上人权课。”

这位菲律宾外长强调，杜特尔特总统“坚定承诺要维持和尊重盟友关系，当然也包括与美国的盟友关系。”对于菲美关系的发展，亚赛称菲方将永远视美国为可信任及受人尊敬的盟友，两国分享相同的历史、价值观及命运。他指出，虽然菲律宾将会追求独立的外交政策，但会履行菲美的军事合作协议。

对于亚赛的说法，白宫发言人15日回应称“（奥巴马）总统明确表示人权问题影响我们同菲律宾人的关系。”白宫发言人欧内斯特敦促所有国家，特别是盟国，维护普世人权。他说，美国一直同马尼拉密切合作打击恐怖主义、极端主义以及与毒品贸易有关的暴力活动。

菲律宾不断向中国释放善意信号(图源：Reuters/VCG)

菲律宾寻求与中国在各领域交流

在南海问题上，亚赛在CSIS演讲中表示，目前中菲还未就南海争端的谈判框架达成共识，但菲方将坚持通过和平手段解决两国争端的意愿，亚赛强调中菲两国的关系复杂而广泛，总体趋势是积极的。他说，“（南海）只是（菲中）关系一小部分，我们希望同所有国家交往，包括我们的邻居中国，一同寻求在贸易、投资、基建文化及人员交流等领域的利益。”

而就菲律宾总统杜特尔特表示菲军方将不再与外国军队在南海附近争议海域进行联合巡逻或考察。有美国专家质疑，这是否意味着马尼拉有意削弱同华盛顿的联系。亚赛解释称，菲方将继续在海岸线12海里内的海域内巡逻，而为避免有争议海域局势紧张升级，菲方暂时不会参加（与美国的）联合巡逻。

有美国媒体称，亚赛此次访美之旅为“灭火”之旅，但据亚赛的助手透露，亚赛除了当天在华盛顿将参加一个由白宫主办的海洋大会之外，并没有计划与白宫或美国国务院官员举行双边会面。

早在6月2日，亚赛还是侯任外长时接受路透社采访时表示，菲律宾不允许他国干涉本国外交政策，尤其是该国在南海问题上的立场。亚赛称：“我们不当任何一个国家的走狗。”他指出，在中国秉持法治原则并尊重菲律宾主权和领土完整的情况下，菲律宾希望改善和加强同中国的关系。

对于杜特尔特总统和亚赛外长释放出来的善意，中国方面表示欢迎。中国外交部长王毅和外交部发言人多次对菲律宾新政府释放出积极欢迎的信号。

Read More

安华次女称：马哈迪须道歉 为他18年前诬陷安华负责 [附《人民之友》编者按语] / Mahathir perlu mohon maaf atas kesilapan lampau - anak Anwar [Berserta Nota Editor Sahabat Rakyat]

安华次女称：马哈迪须道歉

为他 18 年前诬陷安华负责

作者 / 来源：《光明日报》

guangming.com.my/node/310684

【《人民之友》编者按语】人民之友在8月13日针对马哈迪发起《公民宣言》和筹组新政党事件，发表了一篇题为《人民是否会投“马来团结党”看马哈迪是否先做到 3 件事》的声明。声明所说的3件事，其中第2件事就是要马哈迪“公开承认他当年企图毁灭安华的政治前途是一项错误的决定和行动，并向安华家属和全国人民道歉。”

今日国内媒体竞相报道安华次女努鲁努哈（Nurul Nuha Anwar）公开要求马哈迪必须向其父亲道歉的讯息。此时此刻，努鲁努哈的这项行动，是令人激赏的！“马哈迪必须为他18年前企图毁灭安华的政治前途的罪恶行为，而向安华道歉！”这不仅是安华家属不可放弃的要求，也是全国人民不可放弃的要求。

以下是《光明日报》的报道——

[八打灵再也14日讯] 公正党顾问拿督斯里安华的次女努鲁努哈说，前首相敦马哈迪必须公开向安华道歉，及承认过去他对这名反对党领袖的犯下的罪行。

根据《马来邮报》报导，努鲁努哈说，敦马哈迪在想与公正党实际上的领袖成立任何联盟前，必须坦白他在1998年对安华“莫须有”的鸡奸及贪污指控。

“身为一个见证著父亲在过去18年，经历过无数次折磨的女儿，我个人愿望是希望敦马公开向父亲道歉及承认(对安华)莫须有的指控。”

“我想那会缓解一些这个家庭经历过的艰辛，它不会变得更容易，但是你必须变得更强。” 

今年9月5日，当安华在高庭申请临时禁令、阻止2016年国家安全理事会法令落实时，敦马哈迪曾出现在高庭上。

双方对于此举是否一种和解的形式，都保持守口如瓶。

敦马哈迪在1998年9月2日，革除了安华副首相的职位，不久之后安华便被监禁以及被指控鸡奸及贪污。

“我赞同我父亲的观点，原谅但不遗忘。”

努鲁努哈强调，无论如何，家人会尊重安华对于与敦马两人关系所做的任何决定。

“就如我之前所说的，对于我来说，敦马在法庭上出现是一个承认了他的阴谋罪行的清晰姿态，这是一个好开始。”

“无论如何，我们会支持我们父亲及他所做的决定。”努鲁努哈补充。

---

Mahathir perlu mohon maaf atas kesilapan lampau - anak Anwar

Pengarang / Sumber: Malaysiakini

malaysiakini.com/news/355645

[Nota Editor Sahabat Rakyat] Pada 13hb Ogos yang lalu, Sahabat Rakyat mengeluarkan sebuah kenyataan bertajuk “Mahathir Perlu Lakukan 3 Perkara Sebelum Rakyat Pertimbangkan Untuk Mengundi Parti Pribumi Bersatu Malaysia”. Antara 3 perkara yang dinyatakan dalam kenyataan tersebut, perkara ke-2 menuntut Mahathir supaya “Mengaku secara terbuka bahawa cubaan untuk menghancurkan masa depan politik Anwar pada tahun 1998 adalah satu keputusan dan tindakan yang salah, dan meminta maaf kepada keluarga Anwar dan seluruh rakyat.”

Hari ini, media massa negara kita masing-masing melaporkan berita tentang anak kedua Anwar, Nurul Nuha Anwar, menuntut Mahathir untuk meminta maaf kepada ayahnya. Tindakan Nurul Nuha pada ketika ini adalah amat dihargai oleh orang ramai! Tuntutan “Mahathir harus meminta maaf kepada Anwar kerana cuba menghancurkan masa depan politik Anwar 18 tahun dahulu” bukan sahaja merupakan satu tuntutan yang tidak boleh dilepaskan oleh keluarga Anwar, Ia juga merupakan satu tuntutan yang tidak boleh dilepaskan oleh rakyat seluruh negara. Berikut merupakan laporan penuh oleh Malaysiakini:

Anak perempuan kedua Ketua Umum PKR, Datuk Seri Anwar Ibrahim, Nurul Nuha, mahu Tun Dr Mahathir Mohamad untuk membuat permohonan maaf secara terbuka dan mengakui kesilapan lampau terhadap bapanya yang kini sedang meringkuk di penjara.

Portal The Malay Mail Online memetik Nurul Nuha sebagai berkata bahawa Mahathir mesti bertanggungjawab terhadap rekayasa dakwaan rasuah dan liwat terhadap Anwar pada tahun 1998 sebelum berfikir tentang membentuk sebarang pakatan dengan PKR melalui parti barunya, Parti Pribumi Bersatu Malaysia.

"Sebagai seorang anak gadis yang menyaksikan azab yang tidak terkira bapa saya lalui 18 tahun yang lalu, hasrat peribadi saya adalah supaya Dr Mahathir memohon maaf secara terbuka dan mengakui dakwaan berkenaan adalah rekaan.

"Saya rasa ini akan mengurangkan penderitaan yang kami lalui sebagai sebuah keluarga. Ia bukannya akan menjadi lebih mudah, tetapi kamu perlu menjadi lebih kuat," kata Nurul Nuha yang menyelaras kempen keluarga untuk membebaskan Anwar.

Pada 5 September lalu, Mahathir tampil di mahkamah untuk menyokong usaha Anwar untuk mencabar Akta Majlis Keselamatan Negara 2016.

Kedua-dua pemimpin, bagaimanapun, tidak berterus terang sama ada langkah itu akan menyaksikan kerjasama baru mereka selepas Mahathir memecat Anwar sebagai timbalan perdana menteri pada 2 September 1998.

Anwar kemudiannya dipenjarakan atas tuduhan liwat dan rasuah, yang menurut keluarganya adalah pertuduhan berasakan politik.

"Saya senada dengan kata-kata ayah, kita maafkan tetapi kita jangan lupa," kata portal itu yang memetik Nurul Nuha.

Beliau juga berkata keluarganya akan menghormati sebarang keputusan Anwar mengenai hubungannya dengan Mahathir sekarang.

"Seperti yang saya katakan, bagi saya, Dr Mahathir hadir di mahkamah adalah petanda bahawa beliau mengakui kesilapannya dalam konspirasi dan ini satu permulaan yang baik.

"Bagaimanapun, kami akan menyokong segala keputusan yang ayah buat," katanya.

Read More

TPP是奥巴马亚洲战略最后一块拼图

TPP是奥巴马亚洲战略最后一块拼图

作者 / 来源：吉野直也 / 日经中文网

cn.nikkei.com/politicsaeconomy/politicsasociety/21417-20160912.html

上图为在东亚峰会上照纪念相前的中国总理李克强、美国总统奥巴马及俄罗斯总理梅德韦杰夫 （9月8日老挝 万象 kyodo）

[《人民之友》编者按语] 两年前，美国媒体就已经发表评论，说美国总统奥巴马第二任期内，政府面临国会越来越强硬的抵制，当时尽管他还没有到达跛脚鸭时期，他已经是跛脚鸭了。美国新总统选举将在今年11月揭晓而奥巴马也将在明年1月下台，美国总统奥巴马9月8日结束了任期内的最后一次亚洲访问。

尽管奥巴马很想给自己提出的重视亚洲战略扫尾，但作为这一战略核心的跨太平洋经济合作协定（TPP）由于国会反对，何时能够获得通过仍然无法预测。作者吉野直也在本文中指出，“如果照目前情况发展，美国将会陷入战略骨架缺失的状态，奥巴马的外交目标将有可能在空洞化中匆匆收场。”

以下是《日本经济新闻》驻华盛顿支局的特派员吉野直也发布于日经中文网的有关评论，基本上反映某些日本人对奥巴马落实TPP的期许和担忧，供国内网民阅读和参考——

美国总统奥巴马9月8日结束了任期内的最后一次亚洲访问。尽管很想给自己提出的重视亚洲战略扫尾，但作为这一战略核心的跨太平洋经济合作协定（TPP）由于国会的反对，何时得到批准还没有眉目。如果照目前情况发展下去，将会陷入战略骨架缺失的状态，奥巴马的外交目标有可能在空洞化中匆匆收场。

“（11月的）总统大选一结束，就把重点回归到TPP上来。相信一定能获得通过”，奥巴马9月7日在老挝的一场对话集会上表示决心在任期内获得国会批准，使TPP早日生效。在6日的演讲中也宣扬了如果TPP受挫，“世界将加大对美国领导能力的怀疑”的危机感。

奥巴马之所以把重视亚洲战略放在心上，是因为中国在军事和经济上不断崛起。TPP将打造一个由美国和日本等主导的高标准贸易规则。奥巴马曾称：“如果（TPP）不能得到批准，规则将会由中国这样的国家来书写”。

TPP生效，不仅会强化美国与日本、澳大利亚、菲律宾等盟国的协作关系，还有助于加深与新加坡、越南等中国周边国家的关系。在东盟（ASEAN）国家当中， 马来西亚、文莱等4国参加了TPP谈判。与拥有共同价值观的国家构筑经济圈，还有助于提升安全方向的威慑力。

不过，无论是民主党的总统候选人、前国务卿希拉里（68岁），还是共和党总统候选人、地产大亨特朗普，均对TPP持反对态度。在担任国务卿时，希拉里曾推动过TPP，但在民主党进行党内初选过程中，被高调反对TPP的参议员桑德斯紧紧追赶，于是也转为反对。

随后希拉里甚至还坚定地说：“现在反对，选举后成为总统仍会反对”，主动对自己的发言收窄了修正的余地。如果作为特殊的政治家用语来进行解读的话，只能解释为“希望奥巴马在自己的任期内负责把TPP的问题做一了结”。

奥巴马在明年1月任期结束前能否为他的亚洲战略目标贴上最后一块拼图呢？世界各国尤其是亚太地区各国人民心中都有自己的算盘。

奥巴马提出将在11月的总统大选结束后到明年1月下台前的“跛脚鸭时期”通过TPP，背景就是希拉里的上述发言。那么，TPP在今年11月到明年1月“跛脚鸭时期”获得批准的可能性又会有多大呢？

从国会会期反过来推算TPP在“跛脚鸭时期”获得批准的可能性，严峻的局面将浮出水面。这是因为，围绕在“跛脚鸭时期”将哪些议题作为最优先课题，奥巴马与民主党存在意见分歧。民主党很多声音认为应最优先批准联邦最高法院法官去世后的继任人事安排。

如果TPP的前景这样陷入混沌，美国与亚洲各国的团结将动摇，对中国的抑制效果也将减弱，让周边国家产生不安，担心招致中国在南海和东海进一步采取强硬行动。

此外，美国对朝鲜外交也难有引人关注的进展。有消息显示，借助无视国际社会警告的核试验和弹道导弹发射，朝鲜在可配备于弹道导弹的核武器小型化方面正在取得进展。即使以联合国为舞台通过谴责朝鲜的决议，也无助于应对现实的威胁。

对于作为朝鲜后盾的中国无计可施也在导致纵容朝鲜暴走的局面。奥巴马的“重返亚洲”战略依据的教训是，因在阿富汗和伊拉克2场战争中重视中东，结果中国在亚洲借机实现了增长。只要观察亚洲安全保障，则很难说美国正在吸取这个教训。

如果在明年1月之前，有望对中国产生威慑效果的TPP生效无法获得国会批准，奥巴马的亚洲外交被打上失败烙印的可能性就将增大。

如果把重视亚洲的外交目标看作一幅巨作的话，TPP可以说就是最后一块拼图。能否贴上TPP这块拼图，在明年1月之前完成巨作，将是对奥巴马重视亚洲战略的最终评价。

相关链接：
1、奥巴马亚洲政策面临巨大失败

Read More

反对国家伊斯兰化 是我国民主改革现阶段的主要任务 （9月25日更新作者照片；9月27日更新链接和照片说明；10月2日更新视频）

反对国家伊斯兰化

是我国民主改革现阶段的主要任务

作者: 朱信杰

Menolak Pengislaman Negara adalah Tugas Utama Reformasi Demokratik Negara Kita dalam Fasa Kini

本文作者是人民之友工委会现届主席团主席之一，原先是在9月12日人民之友部落格上发表的个人署名的专题文章。论坛筹委会为弥补9月25日举行的主题为“认清斗争敌友，埋葬巫统霸权”论坛原定的其中一名华语主讲人的空缺，决定安排朱信杰在论坛上讲述此论文的基本观点。上图为朱信杰在当天的论坛上发言之影。

巫统为首的国阵霸权统治是造成我国各民族小资产阶级、广大劳动阶级生活痛苦的根源。因此，巫统霸权统治集团是各族人民群众的主要斗争对象。2008至2015年间，人民公正党、民主行动党、伊斯兰党组成的民联主导对抗巫统霸权的民主改革政治斗争。然而，只标榜代表人民反对巫统霸权统治的意志，却没有采纳被压迫人民群众的斗争诉求、更加遑论建立民主改革议程共识的民联，在巫统霸权分化各族群人民的伊斯兰刑事法问题上最终走向分裂。

2016年是我国统治集团内部，以及被统治人民内部都来到政治分化和重组的转捩点。巫统统治集团内部出现局部分裂，以马哈迪、慕尤丁代表的巫统失势利益集团成立土著团结党。从发表《公民宣言》到联合各反对党准备来届大选对抗国阵，马哈迪俨然成为对抗国阵斗争的主导人物。另一方面，伊斯兰党的斗争路线随着哈迪阿旺为首的亲巫统保守派全面掌控该党领导层而变质，他们放弃推翻巫统霸权的主张，热衷联合巫统霸权推动国 家伊斯兰化议程。不久前，伊斯兰党与民族联系党组成和谐联盟准备面对来届大选。此外，伊斯兰党内的开明派去年成立诚信党，并与人民公正党、民主行动党组成希望联盟（以下简称“希联”）。希联接连在砂拉越州议会选举和半岛两场国会议席补选失利后，一些重要领导人试图联合马哈迪对抗纳吉。

无论形势怎么演化，这时期的政治分化和重组将在来届全国大选产生标志性结果。这时刻非政府组织必须从过去民主改革旧阶段的挫折中，特别是民联的分裂瓦解事件，吸取经验教训，然后发挥独立性与自主性，认识巫统霸权主导的国家伊斯兰化对反对巫统霸权统治的意义，将反对国家伊斯兰化提呈为我国现阶段民主改革的重要内容，重新壮大反对巫统霸权统治的力量。

国家伊斯兰化是巫统霸权统治的重要统治策略

事实证明，过去巫统霸权统治集团致力于国家马来化，最终建设马来种族主义制度。国家马来化对巫统霸权统治集团的具体作用是，依靠联邦土地发展局(FELDA)计划、土著经济制度等等种族主义政策，巫统霸权统治集团成功长时间转移马来中下阶层群众的视线，阻扰他们的政治觉悟、骗取他们的盲目支持；并且通过玩弄“种族冲突”讹诈，以1999年华团诉求事件为典型例子，迫使民族权利饱受侵犯的华印等被压迫民族群众恐惧害怕、领导人屈服投降。国家马来化是巫统霸权统治集团1970年代起分化各族人民团结的主要手段，是其统治策略的重要组成部分。

随着1980年代国家工业化的发展，面对马来社会经历城市化和普遍教育水平的提升、伊斯兰教复兴运动的兴起和伊斯兰党在东海岸逐步壮大的形势，以马哈迪为首的巫统霸权统治集团很快将国家马来化进一步推向国家伊斯兰化。它对巫统霸权统治的重大意义是，标榜巫统是不仅捍卫马来族群，也捍卫穆斯林群体的马来穆斯林政党，通过政权掌握伊斯兰教话语权和支配权。具体而言，马哈迪招揽安华推动“政府机关伊斯兰化”，贯彻和发展伊斯兰法律、金融、教育等等，包括设立伊斯兰银行、伊斯兰保险、伊斯兰资本市场（债券、单位信托基金、股票）、国际伊斯兰大学、伊斯兰医疗中心、壮大伊斯兰官僚机构以及发展面向穆斯林世界的外交政策。司法方面，我国已经形成世俗和伊斯兰两个自主的体系，同时国家伊斯兰化正在逐步侵蚀世俗司法权限，威胁我国原为世俗国的基础。

纳吉在此基础上，于2015年二月正式推介马来西亚伊斯兰指数，旨在促使法律、政治、经济、教育、文化、基建、环境与社会八个国家施政方面皆符合伊斯兰法律的要求，他致力于施行完整的伊斯兰法律。而且他要求伊斯兰学者不仅在建设伊斯兰行政制度方面，也在实现公平平等的财富分配方面协助他。

在多元族群多元宗教的社会实行国家伊斯兰化意味着其他宗教信仰被边缘化，它是民族和宗教双重压迫的表现。经年累月之下，国家伊斯兰化必然引起非穆斯林群体的不满，其中便产生以捍卫兴都教徒权益的兴权会斗争。为达到和国家马来化在统治策略上异曲同工的效用，巫统霸权统治集团同时玩弄“宗教冲突”讹诈，以2014年“阿拉”字眼风波为典型例子，压制非穆斯林群体的信仰与宗教自由权利，企图迫使非穆斯林群体接受马来西亚是伊斯兰国的现实、屈服于伊斯兰教独尊于我国的地位。巫统霸权统治集团的预谋是分化穆斯林与非穆斯林群体的团结，巩固并延长巫统霸权统治。

总而言之，国家伊斯兰化就是巫统统治集团分化各族人民，巩固其统治地位的重要策略，只要国家伊斯兰化政策越来越强烈，巫统统治集团的统治地位就会越来越巩固。反对巫统霸权统治，就必须反对巫统统治集团把国家伊斯兰化，就必须反对每一项国家伊斯兰化的具体政策。作为一个为各族人民利益而奋斗的政党或个人，就必须揭穿巫统统治集团把国家伊斯兰化的阴谋，同样照顾和维护穆斯林和非穆斯林群体的权利，使到各族人民得以从分化中团结起来，形成一股牢不可破的坚强力量，才能完成埋葬巫统霸权统治的任务。任何党团或个人，反对巫统霸权统治，却不反对国家伊斯兰化，甚至支持国家伊斯兰化，我们就有理由相信他们不是真心诚意想要埋葬巫统霸权统治，只是想要取代巫统领袖坐上统治宝座，同样延续这些奴役人民、压迫人民的统治策略。

反对国家伊斯兰化不是反对伊斯兰教

在我国，反对国家伊斯兰化的主要内容是反对巫统霸权统治集团以落实伊斯兰教义为指导思想、并将影响非穆斯林生活各方面各层面的法律和政策。可以说，国家伊斯兰化是政府动用国家机器以伊斯兰教义强逼同化非穆斯林人民的过程。国家伊斯兰化的主要特征是由政府代行驶伊斯兰教义的意志，将伊斯兰教义强加于全国各民族各宗教人民身上，并以成立伊斯兰国家为最终目标。另外，反对伊斯兰教则意味着否定伊斯兰教在马来西亚的存在地位，进而反对任何人享有信仰该宗教的权利。

简单的例子是，反对政府部门按照伊斯兰教义规范非穆斯林进入政府部门遵守符合伊斯兰教义的穿着，是反对政府部门伊斯兰化的表现。而主张政府部门取缔任何人按照伊斯兰教义的穿着进入政府部门则是反对伊斯兰教的立场。

显而易见，反对国家伊斯兰化完全不等同于反对伊斯兰教，反对国家伊斯兰化真正尊重伊斯兰教作为人民信仰的其中一个宗教信仰，进而盼望伊斯兰教具有尊重人民其他各宗教信仰的特征。

反对伊斯兰教是制造宗教纷争、侵犯人权的立场，反对国家伊斯兰化则是维护宗教和谐、尊重人权的立场，两者决然相反。处在全球化时代，反对伊斯兰教也就是将整个伊斯兰世界视为敌人，是严重不可取也是荒谬的态度，也绝对无法容身于穆斯林人口长期占多数的马来西亚社会。反对国家伊斯兰化则不然，反对国家伊斯兰化仅仅反对推动国家伊斯兰化的主使者，即巫统霸权统治集团，以及最近致力于在吉兰丹推动伊斯兰刑事法的主要伊斯兰党领导人。

特别是学者Farouk A. Peru指出马来西亚近年来已经出现政治表现为制度性压迫的伊斯兰法西斯主义倾向（注1）。反对国家伊斯兰化虽然出于维护非穆斯林群众的权益，意义在于打击巫统霸权统治集团，阻止法西斯主义的抬头，防止国家走向宗教极权主义。这不仅丝毫无损穆斯林的权利，实质上有利于马来西亚被统治的所有人民群众包括穆斯林与非穆斯林。

国家伊斯兰化只由特定宗教教义为政策主导思想，显然违反马来西亚民选政府理应代表各民族各宗教人民的现实，必然受到非穆斯林群体的反对。另外，反对国家伊斯兰化的缘由也和华社与印裔社会反对巫统霸权统治集团独尊国小、歧视华小与淡小的主张一致，即反对由政府挪用各族人民的资源却只集中运用在发展和宣传伊斯兰教及维护其信徒的利益，忽略甚至歧视、压迫其他宗教信仰及信徒。所以反对国家伊斯兰化实质上在维护非穆斯林群体在民选政府的利益代表性、维护非穆斯林群众宗教信仰自由的权利、维护各宗教之间相互尊重的平等关系，这绝对有利于多元民族多元宗教社会里彼此长期和谐相处。

国家伊斯兰化最违反民主原则与人权精神的特点是，凡是按照伊斯兰教义的政策从被提出到落实的过程中，在宗教教义的护航下，只有少数所谓精通伊斯兰教的特权人士掌握该政策的话语权。在伊斯兰党领导推动吉兰丹伊斯兰刑事法的具体案例中，普通穆斯林群体被视为理应拥护该法的拥护者，非穆斯林群体被认为不谙伊斯兰教义而不应该持有异议。基于马来西亚是是由多元民族和宗教组成的社会现实，即使国家伊斯兰化的法律是通过议会多数民主的程序得以合法地落实，无论如何将遭到非穆斯林群体的坚决抵制以及不会获得真正维护宗教自由权利的人士包括穆斯林的认同。

非政府组织促进全民团结反对国家伊斯兰化

所有标榜民主改革的政党与非政府组织当今必须正视的问题，是对待国家伊斯兰化、对待马来西亚是否世俗国、对待被压迫族群争取宗教自由权利诉求的立场。我国正在面对意图变质宪法内关于世俗国性质的直接威胁已经不是秘密。只要对维护政权有利，巫统霸权统治集团不会改变国家伊斯兰化的进程。对非穆斯林群体而言，马来西亚国家伊斯兰化已经来到非常严峻的时刻。由伊斯兰党领导推动的吉兰丹州伊斯兰刑事法，是将我国世俗国宪法变质的突破口。过去部分非穆斯林群体进行个别维护非穆斯林群体的平等信仰与宗教权利的斗争，一度产生巨大政治影响的要数兴权会斗争。如今，更多的非穆斯林组织力量将为反对伊斯兰刑事法的落实逐步动员起来。

站在为人民服务的立场上，非政府组织将意识到此时此刻是将国家伊斯兰化的问题带上议事日程的时候。既然国家伊斯兰化服务于巫统霸权统治，反对国家伊斯兰化的斗争便服务于反对巫统霸权统治的斗争。非政府组织需要具体地对待每一项侵犯非穆斯林群众权益的国家伊斯兰化法律和政策，毅然地站在反对国家伊斯兰化的立场上，争取非穆斯林群众应有的合理权利，以促成众多反对国家伊斯兰化政策的群众斗争，最后联合起来形成强大的反对国家伊斯兰化斗争的群众力量。同时，非政府组织需要针对国家伊斯兰化法律和政策，向穆斯林群众解释国家伊斯兰化的实质以及非穆斯林群众的诉求，以争取更多穆斯林群众的理解和支持。在巫统霸权统治越来越腐败的情况下，纵使穆斯林群众暂时被蒙蔽，他们迟早将会觉悟巫统霸权统治集团是全国人民群众的主要斗争对象。非政府组织需要强调的是反对国家伊斯兰化并非反对伊斯兰教，而是反对巫统霸权统治。如此，我们将能够逐步形成由各民族各宗教人民群众团结起来反对国家伊斯兰化的联合阵线，对巫统霸权统治集团展开有力的斗争。

全国人民群众在过去两次大选中发出唾弃巫统霸权统治的怒吼，严重激化巫统统治集团的内部矛盾。面临国家经济持续低迷，各种丑闻缠身而陷入困境的纳吉为了巩固政权，将充分使用国家马来化与伊斯兰化、议会民主假面具以及法西斯镇压的统治策略，以摆脱各种内忧外患。特别是在伊斯兰党领导配合之下，国家伊斯兰化必然得到巫统霸权统治集团更加全面地推行，可以预见更多非穆斯林群众加入到反对国家伊斯兰化的行列。今年5月26日，由巫统部长和议员策动，国会下议院放行给伊斯兰党哈迪阿旺旨在为吉兰丹落实伊斯兰刑事法护航的私人法案进行辩论。后来，哈迪要求展延辩论到10月份的下一季国会会议。无可避免地，是否支持国家伊斯兰化的问题再次摆在各民主党团的面前。

非政府组织在现阶段民主改革的独立自主作用

以史为鉴，现阶段的民主改革不应该重蹈覆辙，而是必须遵循各民族各宗教人民群众的诉求。面对以国家伊斯兰化作为主要统治策略的巫统霸权统治集团，以非穆斯林为主的被压迫人民群众的主要斗争诉求便是反对国家伊斯兰化。因此，现阶段民主改革运动的领导必须将反对国家伊斯兰化视为现阶段的民主改革主要内容。我们期许民主行动党继续代表城市小资产阶级、劳动阶级群众，延续已故卡巴星律师的抗争精神，旗帜鲜明地反对马来西亚成为伊斯兰国的立场、坚决反对国家伊斯兰化。我们盼望以马来民族群众为主的人民公正党和诚信党，正视国家伊斯兰化侵犯非穆斯林人民群众权利的现实，支持各族人民群众反对国家伊斯兰化、争取平等民族与宗教权利的诉求，作为服务于打击巫统霸权统治的斗争。

如果现阶段的民主改革要争取更广泛各民族各宗教人民群众的支持，以实现埋葬巫统霸权统治的目标，首先，非政府组织必须发挥独立性与自主性，主动将非穆斯林群众反对国家伊斯兰化的诉求，作为现阶段反对巫统霸权统治的重要内容提出来，敦促各反对党领导正面回应，最终争取将反对国家伊斯兰化列为现阶段民主改革的主要内容。第二，主要的反对党领导人理应联合所有同样反对巫统霸权统治的各政党，例如社会主义党，以及各个代表不同人民群众声音的非政府组织，特别是争取非穆斯林群众基本人权的，包括理应彻底抛弃对巫统的幻想、争取兴都教徒平等民族与宗教权益的兴权会、争取民族自决与宗教自由权利的沙砂民间组织、理应彻底抛弃对巫统国阵领导人的幻想、反对民族教育同化政策的董总等华教领导组织，建立广泛的以埋葬巫统霸权统治为目标的民主联合阵线。最后，我们相信只要各政党各非政府组织不论各自力量大小，而是尊重彼此具有平等的地位，并且在求同存异、反对一言堂的基础上真诚地合作，必能将民主联合阵线发展壮大起来，实现人民埋葬巫统霸权统治的愿望。

【注1】原文为：“In Malaysia, Islamic discourse is currently reflecting a tendency towards a singular truth. Moverover, this tendency manifests itself politically as systematic oppression. We term this strand within the Islamic tradition as ‘Islamofascism’. In Malaysia, perhaps the most overt example of Islamofascist tendencies is the restriction of the use of the word “Allah” by Christians. This word is deemed the sole property of Muslims and its use by non-Muslims is said to be corruptive to Muslims and may cause them confusion. Other examples of Islamofascist tendencies is the action by Islamic courts to legitimize the abduction of children by parents who had recently converted to Islam, that is converting after their marriage and starting their families with non-Muslim spouses. These policies reflect an attitude which supports a singularity of truth – that of an ultra-puritanical Sunni Islam.” 出自Farouk A. Peru, “Understanding Religious Pluralism”, 收录在”Breaking the Silence – Voices of Moderation: Islam in a Constitutional Democracy”, 第175页。

相关文章链接:
伊斯兰党推行伊斯兰刑法 就是服务于巫统霸权统治 ——聆听伊党领袖5月24日新山讲座会答问的感言

Read More

奥巴马亚洲政策面临巨大失败

奥巴马亚洲政策面临巨大失败

作者/来源：克莱门斯•韦京/ 参考消息、独家网

www.dooo.cc/2016/09/42546.shtml

（原文来自德国《世界报》9月7日文章，题：奥巴马在亚洲的巨大失败）

奥巴马总统任期内的最后一次亚洲之行似乎不太顺利：在抵达二十国集团（G20）峰会举办地杭州时，美国代表团与当地未能就舷梯一事达成一致，奥巴马的贴身顾问与接待人员之间也发生了口角——这是过去几年里现任超级大国与未来世界政治之星之间紧张关系不断积累的一种表现。

奥巴马的最后一次亚洲之行为他的总统任期画上了一个句号。他曾经向对手和竞争者伸出手，其中包括北京。2009年，他曾放弃会见达赖喇嘛，以便不惹恼中国人。奥巴马还在他担任总统的第一年就对中国进行了访问，这非常新颖。然而与眼下他告别访问一样命运多舛。当时接待人员似乎想控制总统出访的方方面面。总统及其顾问们事后得出结论，中国人显然只懂得实力的语言。

“重返亚洲”收获甚微

著名的转向亚洲战略，即“重返亚洲”，就是这一认识的结果。美国要向北京表明，自己仍是维持亚洲秩序的大国。美国也想向其盟国发出信号，它们能够继续依靠美国的帮助。世界的未来将由亚洲决定，白宫人士相信，那么最有可能发生地缘政治巨变，超级大国必须通过更多的参与遏制这一剧变。

就像奥巴马的其他众多外交政策理念一样，“重返亚洲”战略伴随着很多好高骛远的希望，最终收获甚微。北京的掌权者无论如何不为美国的这一战略所动。 多年来他们通过一种针刺的政策不断侵蚀美国的实力。中国在中国海建立的基地不仅仅是给奥巴马的一记响亮的耳光，也向美国在该地区的盟国表明，在保护它们的利益方面，华盛顿可能将没有多少作为。

奥巴马在启程之前再次找到犀利的言辞，抨击中国违反国际法。今年7月12日，海牙仲裁庭判定中国在南中国海的扩张行为违背国际法，但充其量不过是几句无关紧要的话，对于中国当局针对在华美国企业有系统的刁难行为，美国同样无计可施。

奥巴马离开中国后，在东盟峰会上称南海仲裁案裁决具有“约束力”

其他地区出现真空

美国重返亚洲、遏制中国的权利主张以及将美国的伙伴拉进来的最重要工具是跨太平洋协定。但是该协定在美国国内面临民粹主义的强烈反对，极有可能失败。在今年的美国总统大选中，无论是民主党候选人希拉里•克林顿，还是共和党候选人唐纳德•特朗普都反对这一协定。

美国新亚洲政策的设计师之一库尔特•坎贝尔在其新书中写道，这“是有意为之，目的是向北京展示美国的坚定不移”。坎贝尔写道，自由贸易协定《跨太平洋伙伴关系协定》（TPP）是这一政策不可或缺的要素，是真正的必要条件。TPP失败——目前看似如此，也意味着奥巴马亚洲政策的失败。

在转向亚洲政策成绩平平的同时，其他地方却出现了被恶人加以利用的真空。“伊斯兰国”组织势力的蔓延将美国人拽回中东，普京展示出不惧冲突的新帝国姿态也将美国可以不必过问欧洲事务的愿望打消。眼下谈到的早已是“转回来”——回归欧洲和中东的传统冲突区域。

害怕冲突性格软弱

美国在亚洲的问题一方面源于力量对比朝中国的客观转移，另一方面也是一个感受的问题。奥巴马在很多地方都被认为是一位害怕冲突的外交软弱的总统。而在美国总统竞选中，左派和右派都欢迎的孤立主义者提出了这样一个问题，即美国未来发挥稳定之锚的作用的可信性有多大？

比如特朗普就对美国的整个联盟体系提出质疑。他希望韩国和日本为美国提供的保护伞支付更多酬劳。另一方面，中国是他反自由贸易理论的另一个极佳目标。他甚至可能挑起一场针对北京的贸易战。因此，特朗普当选美国总统或许会导致亚洲地区的剧烈动荡。

相反，希拉里奉行传统的美国秩序政策，但由于脾气秉性的不同，她的行事风格或将比奥巴马更坚决果断。希拉里曾是转向政策的设计师之一，也是TPP的重要支持者。但她现在明白这是一个巨大的地缘战略失误。

如果希拉里成为总统，她如何在不放弃反对TPP的立场下更坚定地构建美国的外交政策，将成为一个有意思的话题。她已经走进一个外交死胡同，恐怕很难走出来。

奥巴马在此次告别访问中以特有的克制姿态回应了美中争端。他对记者说：“不要高估它。”但随后当菲律宾新任总统罗德里戈•杜特尔特将奥巴马称作“贱种”时，奥巴马也不得不予以强烈回应。

Read More

Kerja Tempoh 5 Tahun Lepas Mendalamkan 4 Pemahaman Politik Kami -- Kesimpulan Kerja Sahabat Rakyat 2011 Hingga 2016

Kesimpulan Kerja Sahabat Rakyat 2011 Hingga 2016
Kerja Tempoh 5 Tahun Lepas 
Mendalamkan 4 Pemahaman Politik Kami

Sekretariat: Ang Pei Shan, Yong Siew Lee, Cheng Lee Whee

[Laporan versi Bahasa Melayu ini merupakan penterjemahan daripada teks asal Bahasa Cina yang telah dikeluarkan pada 1 September 2016. Sekiranya terdapat sebarang percanggahan antara versi Bahasa Melayu dan Bahasa Cina, versi Bahasa Cina adalah muktamad.]

Sahabat Rakyat Working Committee (Sahabat Rakyat) telah mengeluarkan satu kesimpulan kerja pada 9 September 2011, sebagai sebahagian usaha kami meraikan ulang tahun ke-10. Kini, 5 tahun sudahpun berlepas. Kami memutuskan untuk membuat kesimpulan pengalaman kerja berdasarkan kerja kami dalam tempoh lima tahun yang lepas, sebagai hadiah daripada Sahabat Rakyat sempena ulang tahun ke-15 kami. Kami mengalu-alukan penelitian dan kritikan daripada parti-parti politik dan organisasi demokratik serta semua demokrat di negara kita. Kesimpulan ini mengandungi 4 bahagian berikut:

1. Dari dibawah naungan SUARAM hingga merdeka untuk meneruskan perjuangan

2. Menentang pemerintahan hegemoni UMNO-BN dan memperjuangkan hak samarata semua bangsa menjadi fokus utama kerja kami

3. Pendalaman 4 pandangan politik berdasarkan kerja tempoh 5 tahun yang lalu

4. Harapan kami terhadap pergerakan reformasi demokratik fasa semasa di negara kita

1. Dari dibawah naungan SUARAM hingga merdeka untuk meneruskan perjuangan

Mulai dari 9 September 2001 hingga 31 Disember 2012, Sahabat Rakyat working committee (ketika itu atas nama Jawatankuasa Kerja Sahabat SUARAM atau dalam Bahasa Inggerisnya FOS Working Committee) adalah cawangan SUARAM yang melakukan kerja-kerja hak asasi manusia di negeri Johor. SUARAM atas pertimbangannya sendiri, telah mengambil keputusan untuk berhenti melantik koordinator negeri Johor dan menamatkan operasi pejabatnya di Johor Bahru mulai 1 Januari 2013. Sahabat Rakyat, sebagai sebuah organisasi akar umbi yang telah aktif di Johor dalam kerja-kerja hak asasi manusia selama 12 tahun, telah memilih untuk meneruskan operasi kami. Sejak itu, kami mula bekerja atas nama Sahabat Rakyat atau nama penuhnya Sahabat Rakyat Working Committee dan segala kerja-kerja kami tidak lagi terhad di dalam negeri Johor. Di bawah merupakan logo baru Sahabat Rakyat: 

Walaupun operasi kami menjadi lebih sukar kerana tidak lagi menerima sebarang bantuan kewangan (dalam bentuk elaun), dari aspek lain, kami mempunyai prospek yang lebih cerah selepas membebaskan diri daripada kongkongan bidang kerja yang ditentukan dan konsep demokrasi dan hak asasi manusia ala Barat. Sejak dari itu, kami bebas dan berotonomi untuk terus berusaha membina fahaman demokrasi dan hak asasi manusia sejati, dan melanjutkan perjuangan demi merealisasikan dasar demokrasi dan hak asasi manusia sejati negara kita.

Sejak dari 1 Jan 2013, Sahabat Rakyat juga mula beroperasi tanpa bantuan kakitangan sepenuh masa yang dibayar gaji, semua ahli jawatankuasa merupakan sukarelawan, perbelanjaan setiap aktiviti sama ada ditanggung oleh peserta secara sukarela atau ditaja oleh penyokong berahi.

Dalam pemilihan Jawatankuasa Sahabat Rakyat pada bulan September 2013, kami telah memansuhkan status Ahli Perhubungan Kawasan dan semua Ahli Perhubungan Kawasan adalah ahli jawatankuasa, dengan harapan dapat meningkatkan penyertaan dan membangkitkan semangat ahli-ahli jawatankuasa dari seluruh Negeri Johor. Mulai tahun 2015, lokasi mesyuarat bulanan Sahabat Rakyat yang berpusat di Pusat Perhubungan Sahabat Rakyat di Skudai, diperluaskan ke bandar-bandar sekitar Johor yang mempunyai AJK Sahabat Rakyat. Sekretariat juga meningkatkan usaha dan kekerapan penyebaran maklumat melalui media elektronik terkini, dengan harapan bahawa ahli-ahli jawatankuasa akan lebih aktif dalam menyebarkan maklumat, pertukaran idea, merumuskan pengalaman, membangunkan teori ideologi serta lain-lain aspek. 

Semasa penubuhannya, Sahabat Rakyat berikrar akan berpandu kepada "Deklarasi Hak Asasi Manusia Sedunia", "Piagam Hak Asasi Manusia Malaysia", dan kertas kerja bertajuk "Menentang Fahaman Perkauman dan Diskriminasi Bangsa di Malaysia, Menuntut Cara Penyelesaian Bukan Berteraskan Bangsa" sebagai dokumen panduan asas kami. Pada bulan Mac 2013, Sahabat Rakyat bersetuju dengan dan telah menandatangani "20 tuntutan pilihan raya pertubuhan-pertubuhan masyarakat". Kami berpendapat dokumen ini merupakan susulan dan perkembangan daripada kertas kerja "Menentang Fahaman Perkauman dan Diskriminasi Bangsa di Malaysia, Menuntut Cara Penyelesaian Bukan Berteraskan Bangsa". Maka, kami menggunakan ia sebagai salah satu dokumen panduan asas dalam peringkat perjuangan masa depan. "Deklarasi Hak Asasi Manusia Sedunia" dan "Piagam Hak Asasi Manusia Malaysia" tetap dijadikan dokumen panduan asas dalam usaha kami mendorong maju pergerakan demokrasi dan hak asasi manusia di Malaysia.

2. Menentang pemerintahan hegemoni UMNO-BN dan memperjuangkan hak samarata semua bangsa menjadi fokus utama kerja kami

Berikut adalah kesedaran politik yang kami simpulkan dalam tempoh 10 tahun pertama (2001-2011) kerja kami:

(1) Rejim bobrok merupakan punca kepada penyalahgunaan kuasa dan keganasan yang berleluasa oleh pihak polis; 

(2) penindasan dan diskriminasi pendidikan bahasa ibunda bukan isu "penyelewengan pentadbiran" tetapi isu politik; 

(3) pergerakan demokrasi dan hak asasi manusia adalah gerakan pembaharuan sosial, maka juga adalah gerakan reformasi politik; 

(4) rakyat mesti bersatu-padu dari perpecahan untuk kuburkan pemerintahan hegemoni UMNO-BN.

Dalam "kesimpulan kerja 10 tahun", kami menyimpulkan bahawa: Jika mana-mana parti memerintah hanya melindungi kepentingan segelintir kroni, mengabaikan luka dan duka rakyat semua bangsa,  atau sekiranya mana-mana parti pembangkang menuju ke kuku besi, kekerasan dan anti rakyat selepas mengambil alih kuasa pemerintah, rakyat mesti bangkit untuk menentang rejim sebegini sehingga akhirnya menguburkannya. Maka, badan-badan bukan kerajaan perlu berdampingan dengan rakyat, bertindak sebagai sokongan terkuat rakyat, bersatu-padu untuk menumbangkan rejim yang bobrok itu. Oleh itu, "NGO sentiasa berdampingan dengan rakyat" telah menjadi panduan amalan kerja kita dalam 5 tahun yang lepas (2011-2016).

Berdasarkan kesedaran politik dan kesimpulan kerja yang dinyatakan di atas, juga kerana Sahabat Rakyat tidak lagi mempunyai pekerja sepenuh masa selepas terpisah dari naungan SUARAM pada 1 Januari 2013, semua ahli kami adalah sukarelawan yang hanya boleh mengambil bahagian dan menguruskan aktiviti dan hal ehwal Sahabat Rakyat apabila ada masa lapang, "jawatankuasa sokongan hak asasi manusia" telah dibubarkan. Sahabat Rakyat tidak lagi menghabiskan sumber dan tenaga yang banyak dalam menangani kes-kes pencabulan hak asasi manusia (terutamanya kes kematian dalam tahanan polis) yang akhirnya hanya dihubungkaitkan dengan penyalahgunaan kuasa pihak polis. Tumpuan utama kerja Sahabat Rakyat beralih kepada penyebaran dan meningkatkan kesedaran fahaman politik berkaitan menentang pemerintahan hegemoni UMNO-BN dan memperjuangkan hak samarata rakyat semua bangsa. Isu-isu yang dipilih adalah isu teras yang boleh meningkatkan kesedaran politik rakyat semua bangsa dengan lebih berkesan seterusnya menggoncang asas pemerintahan UMNO-BN.

Aktiviti kami dalam tempoh 5 tahun yang lepas boleh dikategorikan kepada empat aspek berikut:

(1) Menyatakan pendirian menentang pemerintahan hegemoni UMNO-BN dan menentang dasar-dasar pengislaman negara;

(2) Mengemukakan tuntutan PRU ke-13 pada tahun 2013 dan tuntutan pilihan raya kecil Kajang pada tahun 2014;

(3) Menyatakan pendirian mengenai isu-isu pendidikan bahasa ibunda dan menaruh perhatian pada pergolakan dalaman Dong Zong dan Kolej Universiti Selatan (SUC);

(4) Mengkaji dan belajar dari pengalaman sejarah pergerakan sayap kiri di Singapura dan Malaya serta meneroka haluan baru pergerakan reformasi demokratik.

3. Pendalaman 4 pandangan politik berdasarkan kerja tempoh 5 tahun yang lalu

Melalui amalan tempoh lima tahun yang lalu, kami telah meningkatkan lagi pemahaman politik kami mengenai perjuangan demokrasi dan hak asasi manusia seperti berikut:

1. Dasar "pengislaman negara" merupakan satu strategi pemerintahan dan cara klik hegemoni UMNO-BN untuk mencerai-belaikan rakyat

Dalam kesimpulan kerja 10 tahun, kami menyatakan bahawa selepas kemerdekaan, klik pemerintah UMNO telah mewarisi warisan penjajah British. UMNO bukan sahaja meneruskan dasar 'pecah dan perintah', malah telah melaksanakan politik perkauman yang mengagung-agungkan Bangsa Melayu serta dasar asimilasi dan penindasan kaum. Selepas insiden 13 Mei 1969, mereka menguatkan lagi diskriminasi dan eksploitasi ke atas etnik Cina, India dan etnik minoriti lain dengan berdadihkan "Ketuanan Melayu" dan menyebabkan kehidupan rakyat yang tertindas semakin melarat. Disini, kami khususnya menyatakan bahawa, sejak Mahathir menjadi Perdana Menteri Malaysia pada tahun 1981, beliau telah melaksanakan dasar "pengislaman negara" secara besar-besaran, ataupun dalam istilah rasminya, "Dasar Penerapan Nilai Islam". Pada 29 September 2001, selepas 20 tahun memerintah negara ini, dan 2 tahun sebelum dia bersara, semasa berucap di Persidangan Perwakilan Parti Gerakan Rakyat Malaysia, Mahathir mengumumkan bahawa Malaysia adalah sebuah negara Islam. Dasar pengislaman negara yang dimulakan oleh Mahathir ini masih giat dilaksanakan sehingga kini.

Peratusan Rakyat Malaysia mengikut kumpulan etnik (%)

Tahun	Melayu	Cina	India	Pribumi bukan melayu	Bangsa lain
1970	44.32	34.34	8.99	11.69	0.66
2010	55.07	24.34	7.35	11.94	1.3

*Jadual ini berdasarkan laporan banci penduduk tahun 1970 dan 2010 oleh Jabatan Perangkaan Malaysia.

Berdasarkan jadual di atas, pada tahun 1970, penduduk Islam di Malaysia adalah 44%, dan telah meningkat kepada 55% pada tahun 2010, tetapi masih terdapat 45% Rakyat bukan Islam di Malaysia. Di kalangan rakyat bukan Islam, kebanyakan rakyat berbangsa Cina beragama Buddha, kebanyakan rakyat berbangsa India beragama Hindu, manakala kebanyakan rakyat pribumi bukan Melayu adalah orang Kristian. Terdapat juga ramai rakyat pelbagai etnik yang menganut pelbagai "kepercayaan rakyat" (folk beliefs). Pada hakikatnya, Malaysia merupakan sebuah negara berbilang agama berbilang bangsa, Mahathir pula mengabaikan aspirasi rakyat bukan Islam yang membentuk hampir separuh daripada jumlah penduduk dan melaksanakan dasar pengislaman negara secara paksaan dan sesuka hatinya.

Dalam tempoh 5 tahun yang lepas ini, pengislaman negara telah semakin runcing sehingga isu pencabulan hak kebebasan beragama orang bukan Islam yang termaktub dalam Perlembagaan Persekutuan semakin menonjol, serta menyebabkan masyarakat berbilang bangsa dan agama negara kita berada di ambang berpecah sepenuhnya. Antara peristiwa yang jelas membuktikan situasi ini adalah seperti pada bulan Oktober tahun 2013, Mahkamah Rayuan membatalkan keputusan Mahkamah Tinggi dan memutuskan bahawa akhbar "Herald" tidak mempunyai hak untuk mengguna perkataan "Allah"; pada 2 Januari 2014, Jabatan Agama Islam Selangor (Jais) telah menyerbu Persatuan Bible Malaysia (BSM) dan merampas 320 naskhah Bible Melayu dan 10 naskah Bible Iban. Dua pegawai BSM juga disaman ke balai polis untuk membantu siasatan. Tuntutan yang dikemukakan oleh Hindu Rights Action Force (Hindraf) pula merupakan satu lagi contoh yang paling tipikal.

Pada akhir tahun 2011, Waytha Moorthy, seorang pemimpin masyarakat India yang majoriti beragama Hindu, yang terpaksa mengusing di luar negara, selaku pengerusi Yayasan Hak Asasi Manusia Malaysia telah mengemukakan satu laporan bertajuk "Keinstitusian Perkauman dan Kebebasan Beragama di Malaysia" yang melaporkan dilema masyarakat India yang terpinggir di Malaysia terutama berkaitan pencabulan hak kebebasan beragama kepada Jawatankuasa Hal Ehwal Luar Amerika Syarikat dan Jawatankuasa Hak Asasi Manusia Lantos Tom. Laporan ini melaporkan bahawa Perkara 153 dalam Perlembagaan Persekutuan membahagikan rakyat kepada 2 kelas, iaitu "Melayu" yang menikmati "hak istimewa" dan "bukan Melayu" (termasuk Cina, India, pribumi bukan Melayu dan kumpulan etnik yang lain) yang tidak menikmati "hak istimewa". Fasa ini adalah punca kepada keinstitusian perkauman di Malaysia. Masyarakat India yang terpinggir dan terjebak ke dalam dilema dan pemimpin mereka amat merasakan bahawa "tiada kesamarataan, tiada maruah", oleh itu telah mengemukakan tuntutan adil "memansuhkan Perkara 153 dalam Perlembagaan Persekutuan".

Kami berpendapat bahawa laporan ini adalah satu dokumen yang sangat penting, oleh itu telah menterjemahkannya daripada Bahasa English kepada Bahasa Cina dan dimuat naik ke blog Sahabat Rakyat pada awal bulan Februari 2012. Pada 18 Mac 2012, kami bersama-sama dengan Hindraf Johor dan Persahabatan Semparuthi telah menganjurkan forum yang bertema "Perkara 153 Perlembagaan Persekutuan dan Kesamarataan Masyarakat Semua Etnik"; pada 4 Mei 2014, kami dan Lajnah Perpaduan Nasional (LPN) Parti Islam Se-Malaysia (PAS) Johor telah menganjurkan forum bertema “Krisis perkataan Allah • Hak berperlembagaan • Kebebasan Beragama”. 

Sayang sekali, walaupun pemimpin Hindraf dan kadernya telah berkempen ke sana ke mari, walaupun Sahabat Rakyat dan parti-parti politik dan pertubuhan demokratik yang mewakili kumpulan minoriti di Sabah dan Sarawak telah memberikan kerjasama dan sokongan, kami tetap gagal menarik perhatian dan meraih simpati daripada barisan pimpinan tiga parti politik Pakatan Rakyat yang mensasarkan penukaran kerajaan. Yang lebih menyedihkan, pakatan politik yang dibentuk oleh PAS, PKR dan DAP ini akhirnya perpecah, selepas kegagalan mereka dalam Pilihan Raya Umum ke-13, ekoran daripada perbalahan berkaitan Hukum Hudud. Pada ketika rejim korup dibawah pengeloraan Najib menghadapi krisis keruntuhan, tiga parti PR kini bergerak secara berasingan untuk mengejar impian masing-masing. Situasi ini sudah tentu menyebabkan rakyat semua bangsa yang ghairah dengan perubahan rejim berasa sedih, marah dan kecewa.

Pada bulan Jun 2016, mufti Pahang, Abdul Rahman tiba-tiba mengeluarkan kenyataan-kenyataan provokatif. Dia melabel DAP sebagai "kafir harbi", dan mengatakan bahawa" orang Islam wajib memerangi "kafir harbi". Tindakan provokatif luar jangkaan ini telah menimbulkan rasa amat tidak puas hati dan bantahan keras daripada orang bukan Islam terutamanya dikalangan mereka yang beragama lain. Oleh itu, Gabungan Bertindak Malaysia (GBM) telah menaja satu kenyataan bersama yang bertajuk "Semua Warganegara, Tiada Kafir Harbi Atau Kafir Dhimmi" untuk menyatakan posisi dan pendirian bersama. Kenyataan ini disokong oleh 44 pertubuhan masyarakat.

Kenyataan tersebut menyatakan: 

1. Semua rakyat di Malaya, Sabah dan Sarawak, tidak kira Muslim atau bukan Muslim, berhak untuk memberi pandangan mereka terhadap sebarang penggubalan dan pertukaran undang-undang, terutamanya perubahan yang akan mempengaruhi semangat dan prinsip-prinsip dasar negara yang tersurat dan tersirat dalam Persetujuan Malaysia 1963 dan Perlembagaan Persekutuan; 

2. Perbuatan menidakkan pihak lain yang tidak bersependapat tentang Islam atau Islamisasi, sama ada mengkafirkan orang Muslim, atau mengkafirharbikan orang bukan Muslim, hanya akan memecahkan umat Muslim dan masyarakat Malaysia;

3. Kenyataan bahawa darah kafir harbi halal malah membuka pintu untuk keganasan dan persengketaan antara komuniti/wilayah;

4. Sesiapa yang berniat memecahkan rakyat mengikut agama, malah sanggup menuduh pihak lain yang menolak pelaksanaan hukuman Hudud sebagai "kafir harbi" untuk dihalalkan pembunuhan mereka, tidak layak untuk memegang jawatan awam. Mereka mesti dipecat supaya fahaman merbahaya mereka tidak merebak.

Kenyataan bersama 44 pertubuhan masyarakat ini patut dihargai dan dipuji. Kami mengharapkan pendirian pertubuhan masyarakat mengenai isu membantah pengislaman negara boleh lebih tegas dan jelas, sebagai contoh, berani berpegang teguh bahawa Malaysia adalah sebuah negara sekular berbilang bangsa dan agama dan bukannya sebuah negara Islam; berpegang teguh bahawa Perlembagaan Persekutuan adalah undang-undang tertinggi di Malaysia, ia menetapkan Agama Islam sebagai agama rasmi di Malaysia, pada masa yang sama melindungi hak kebebasan beragama rakyat semua bangsa ("kebebasan beragama" bererti kebebasan dalam pilihan untuk menganut atau tidak menganut mana-mana agama termasuk Islam, Buddha, Hindu, Kristian atau mana-mana kepercayaan soleh yang lain).

Kami berharap barisan pimpinan DAP akan meneruskan semangat berjuang mendiang Karpal Singh, bekas presiden mereka dalam menentang pengislaman negera, mengambil posisi jelas dan tegas yang selari dengan kepentingan dan aspirasi semua bangsa tertindas di Malaysia. Dalam menghadapi cabaran daripada klik hegemoni perkauman UMNO atau kumpulan pelampau agama dan perkauman, kami juga berharap para pemimpin DAP akan memimpin rakyat semua bangsa, terutama mereka yang terpinggir, untuk mempertahankan sistem sekular negara sedia ada di Malaysia. Karpal Singh pernah menyatakan sekitar pilihan raya umum 1990 bahawa, “jika mahu laksana hukum Hudud, langkah mayat aku (Karpal Singh) terlebih dahulu.” Semangat gagah Karpal Singh dalam perjuangan untuk memelihara hak-hak kebebasan beragama rakyat semua bangsa negara kita amat dikagumi dan dihormati!

2. Mendorong maju perpaduan dan kerjasama antara bangsa dan menggalakkan gerakan reformasi demokrasi negara adalah bergantung pada kebijaksanaan dan kekuatan massa, dan bukannya bergantung semata-mata kepada "kewibawaan" atau "arahan" daripada beberapa orang "pemimpin politik" atau "elit politik"

Dalam kesimpulan kerja 10 tahun kami, kami telah menyimpulkan bahawa "pertubuhan masyarakat dan NGO perlu berpegang teguh pada pendirian non-partisan dan sentiasa berdamping dengan rakyat". Dalam kesimpulan kerja tersebut, kami memuji tinggi perhimpunan aman ‘perarakan demokrasi’ (yang kemudiannya bertukar menjadi demonstrasi spontan orang ramai kerana penangkapan yang tidak munasabah dan tindakan keras daripada pihak berkuasa) yang ditaja oleh Gabungan Pilihanraya Bersih dan Adil 2.0 (BERSIH2.0) yang diketuai oleh Ambiga pada 9 Julai 2011. Tindakan ini telah menunjukkan aspirasi kuat rakyat menuntut perlaksanaan 8 tuntutan pembaharuan pilihan raya dalam Pilihan Raya Umum ke-13. Pada 15 Julai 2011, kami menerbitkan satu rencana bertajuk “Makna dan Pengaruh Mendalam "Perarakan Tunjuk Perasaan 709"” menggariskan pengaruh dan makna perjuangan ini seperti berikut:

1. Rakyat jelata telah sedar akan ketidakadilan dan penipuan "peraturan" sistem pilihanraya, 

2. Rakyat sedar bahawa helah dan ugutan perkauman UMNO akan ditumpaskan dengan perjuangan berani, 

3. "Perarakan Tunjuk Perasaan 709" mempertingkatkan kesedaran massa dan memajukan kerjasama dan perpaduan pelbagai bangsa, 

4. "Perarakan Tunjuk Perasaan 709" menggalakkan perkembangan gerakan NGO kearah yang betul

Pada 28 April 2012, BERSIH 2.0 yang diketuai oleh Ambiga sekali lagi berjaya melancarkan perjuangan politik yang mempunyai rancangan, teratur, mempunyai objektif dan mempunyai kepimpinan serta disertai oleh rakyat semua bangsa dan kelas secara spontan untuk menuntut reformasi pilihan raya dan untuk membantah kecelakaan alam sekitar. Sahabat Rakyat telah mengeluarkan satu lagi kenyataan panjang bertajuk "Duduk Bantah 428 - Makna Positif dan Petunjuk Mendalam" pada 20 Mei 2012. Dalam kenyataan itu, kita menegaskan bahawa: 

1. "Duduk Bantah 428" adalah Kesinambungan dan Perkembangan daripada Perarakan Tunjuk Perasaan 709, 

2. "Duduk Bantah 428" merupakan penggabungan kuasa gerakan sosial yang sangat baik pada masa kini, 

3. Pimpinan "tidak berpartisan" (non-partisan) memainkan peranan proaktif dalam menyatupadukan semua rakyat, 

4. Kuasa rakyat akhirnya mendedahkan muka pemerintah yang hodoh, dan 

5. Perjuangan 428 yang agung merupakan kemuncak baru gerakan demokrasi dan hak asasi manusia di negara kita

Kami berpendapat bahawa "Perarakan Demokrasi 709" dan "Duduk Bantah 428" yang dilancarkan dan dipimpin oleh BERSIH 2.0, khususnya aksi "Duduk Bantah 428", telah memberi petunjuk yang mendalam kepada rakyat semua bangsa di negara kita. Ia merupakan kemuncak baru dalam gerakan demokrasi dan hak asasi manusia di negara kita. Ia dicerminkan terutamanya dalam perkara-perkara berikut:

(1) Duduk Bantah 428 telah disertai oleh kira-kira 250, 000 orang. Ia berjaya mencipta rekod baru, iaitu bilangan pesertanya terbanyak dan terbesar dalam sejarah perjuangan massa di negara kita. Walaupun parti pemerintah atau parti pembangkang dalam negeri pernah melancarkan begitu banyak perhimpunan politik sebelum itu, pencapaian Duduk Bantah 428 tetap tiada bandingannya;

(2) Dengan tuntutan sistem pilihanraya bersih dan adil yang berpatutan, munasabah dan tidak menyalahi undang-undang dan publisiti yang begitu meluas dan mendalam sehingga dapat meningkatkan kesedaran massa terhadap kesahihan memakai baju kemeja-T kuning BERSIH dan berani memperkecilkan "perintah larangan" yang dikenakan oleh kerajaan dan polis. Duduk bantah 428 membuka halaman baru dalam perjuangan berdasarkan undang-undang dimana rakyat telah mencapai kemenangan gemilang dengan memperkecilkan "perintah larangan"; 

(3) Kepimpinan Bersih 2.0 berpegang tegas kepada prinsip perjuangan yang munasabah, bermanfaat dan terkawal. Apabila matlamat tindakan telah dicapai, kepimpinan BERSIH 2.0 sewajarnya menangguhkan perjuangan untuk sementara waktu, agar mengelakkan kejadian huru-hara dan perosakan yang mungkin timbul ekoran dari tindakan berlebihan atau melampau yang dilakukan oleh massa. Pendekatan kepimpinan BERSIH 2.0 tersebut mewujudkan keadaan yang lebih baik demi melaksanakan perjuangan yang lebih besar di peringkat yang lebih tinggi pada masa depan. Dengan itu, mereka telah menunjukkan teladan yang baik untuk NGO berpegang kuat kepada prinsip berdikari dan autonomi dalam perjuangannya.

Walau bagaimanapun, selepas aksi 428, gerakan politik yang menuntut refomasi demokrasi di Malaysia bukan sahaja tidak bergerak ke hadapan, tetapi semakin mundur bahkan mengalami kemerosotan teruk. Kita menyedari bahawa keadaan ini adalah disebabkan oleh faktor-faktor berikut:

(1) Para pemimpin parti-parti PR dan golongan elit politik yang mengekori mereka berasa puas dan bangga menyaksikan keadaan aksi 428, dan berbesar kepala dengan impian manis mereka untuk "menawan Putrajaya". Tetapi selepas impian ini gagal dalam pilihan raya umum ke-13 pada 5 Mei, pakatan politik yang terdiri daripada 3 parti politik ini berkecai dan hancur disebabkan oleh penajaman percanggahan kepentingan politik antara parti, parti masing-masing pula susah untuk memainkan peranan yang sepatutnya kerana percanggahan dalaman antara puak yang semakin meningkat;

(2) Ramai pemimpin utama dan kader aktif badan bukan kerajaan juga menyetujui bahawa masa keemasan untuk "menawan Putrajaya" sudah tiba dan memilih untuk menyertai parti politik (dalam PR) dan berkhidmat kepada politik parti yang mereka idamkan. Keadaan politik ini pasti akan menyebabkan banyak badan bukan kerajaan terganggu atau dikuasai oleh sifat berpatisan dan dengan itu kehilangan kebebasan, autonomi dan inisiatif mereka;

(3) massa semua bangsa menyaksikan pemimpin-pemimpin parti politik dan gabungan politik (Pakatan Rakyat dan Pakatan Harapan) yang sedang membuat persediaan untuk membentuk kerajaan alternatif, bersikap pekak dan bisu terhadap tuntutan teras rakyat semua bangsa sebelum pilihan raya umum, dan berbalah antara satu sama lain untuk merebut kuasa selepas pilihan raya. Pelbagai tanda menunjukkan massa pelbagai bangsa mula hilang keyakinan kepada pemimpin-pemimpin parti politik yang memimpin reformasi demokrasi semasa.

Pada awal tahun 2014, Anwar Ibrahim, sebagai pemimpin utama Pakatan Rakyat dan ketua umum PKR, sengaja mengujudkan pilihan raya kecil Kajang untuk memenuhi agenda sendiri. Pada masa itu, alasan yang dikata-katakan oleh PKR adalah untuk menyekat keadaan dimana "isu manipulasi perkauman dan agama akan dicipta untuk mewujudkan ketidakpercayaan dan kekecewaan kepada kerajaan negeri Selangor" dan "sebagai batu loncatan kepada Pakatan Rakyat (PR) dalam usaha merampas pentadbiran Putrajaya daripada Barisan Nasional (BN)" namun khabar yang tersebar di kalangan orang ramai adalah "pilihan raya kecil ini telah dicipta supaya Anwar dapat menggantikan Khalid Ibrahim sebagai Menteri Besar Selangor". Walau bagaimanapun, pada 7 Mac, Anwar yang telah bersedia untuk bertanding dikejutkan dengan hukuman penjara lima tahun kerana disabit kesalahan meliwat. Ini sekaligus menyebabkan dia kehilangan kelayakan untuk bertanding dalam pilihan raya kecil Kajang. 

Maka, tidak hairanlah pilihan raya kecil ini telah menarik perhatian atau menimbulkan keraguan rakyat seluruh negara dan mengundang kritikan atau perbincangan antara demokrat dan NGO.

Oleh itu, pada 8 Mac 2014, kami, bersama-sama dengan Pemuda Dewan Perhimpunan Cina Melaka, Pemuda Dewan Perhimpunan Cina Kuala Lumpur dan Selangor (KLSCAH) dan 15 demokrat, telah mengemukakan "Tuntutan-Tuntutan Pilihan Raya Kecil Kajang 2014" yang mengandungi 4 tuntutan dan diacukan khususnya kepada calon DUN Kajang PKR dan umumnya kepada Pakatan Rakyat: (1) menghapuskan penindasan agama, melaksanakan kesamarataan bangsa, (2) pilihan raya yang adil dan bersih, (3) mansuhkan "dasar ekonomi baru" (DEB) dan "sistem kuota bumiputera", (4) layanan samarata kepada pendidikan bahasa ibunda semua bangsa. Kami juga menyatakan secara terbuka dalam kenyataan tersebut bahawa:

"Anwar Ibrahim selaku calon PRK Kajang dan Perdana Menteri in waiting yang bersedia menawan Putrajaya dan PR yang dipimpin oleh beliau, tidak harus bersikap sepertimana dalam PRU 13 yang mengagungkan pemimpin politik dan golongan elit politik. Mereka tidak harus menggunakan deklarasi yang berbunga-bunga tetapi tidak praktikal dan membawa makna yang samar-samar, sebaliknya harus endos tuntutan-tuntutan yang dikemukakan oleh pertubuhan masyarakat (tidak terhad kepada tuntutan ini) secara ikhlas. Dengan itu, barulah dapat menunjukkan keikhlasan PR dalam mereformasikan sistem sedia ada dan seterusnya memenangi keyakinan rakyat seluruh negara terhadap mereka. "

Pada 9 Mac 2014, PKR mengumumkan Wan Azizah sebagai pengganti suaminya untuk bertanding di pilihan raya kecil Kajang. Namun, perkara yang mengecewakan ialah Anwar Ibrahim, Wan Azizah dan pemimpin-pemimpin PR telah mengabaikan semua tuntutan yang dibangkitkan oleh NGO ketika itu. Hakikat akhirnya membuktikan bahawa, "Langkah Kajang" atau "Kajang Move" merupakan suatu tindakan yang mensia-siakan tenaga dan wang rakyat, yang semata-matanya berpunca daripada berpecahan dalaman PKR. Hasil "langkah Kajang" memperlihatkan walaupun Wan Azizah memenangi pilihan raya, tetapi yang menggantikan Khalid Ibrahim sebagai MB Selangor pula ialah Azmin Ali. Ini merupakan permulaan kepada satu perebutan kuasa yang lebih sengit dan lebih rumit bagi pemimpin PKR. Kita tunggu dan lihat!

Pada 4 Mac 2016, Maria Chin Abdullah yang menggantikan Ambiga sebagai Pengerusi BERSIH 2.0 telah menyokong "Deklarasi Rakyat" yang disediakan dan dikeluarkan oleh Mahathir dengan "kapasiti peribadi". Walupun selaku Pengerusi BERSIH 2.0, Maria, sebagai seorang individu, mempunyai "kebebasan bersuara", namun cara beliau mengendalikan perkara ini telah mengundang pelbagai kecaman dan kutukan oleh lebih daripada separuh NGO endorsee BERSIH 2.0 dan telah menimbulkan tindak balas keras bahawa "Dana BERSIH 2.0 tidak boleh digunakan untuk sebarang aktiviti berhubung dengan ‘Deklarasi Rakyat’". Jawatankuasa Pemandu BERSIH 2.0 turut mengeluarkan kenyataan pada 12 Mac untuk menyatakan: (1) BERSIH 2.0 sebagai sebuah organisasi tidak akan terlibat dengan "Deklarasi Rakyat" dan BERSIH 2.0 juga tidak akan menggunakan dana mereka untuk aktiviti-aktiviti "Deklarasi Rakyat"; (2) BERSIH 2.0 menghormati keputusan Maria Chin Abdullah, Pengerusi BERSIH 2.0 untuk menandatangani "Deklarasi Rakyat" dalam kapasiti peribadinya.

Bagi organisasi yang berwibawa seperti BERSIH 2.0, insiden ini merupakan insiden dimana pemimpin mengetepikan prinsip perbincangan demokratik, mengabaikan aspirasi rakyat dan membuat keputusan penting berkenaan isu-isu kepentingan keseluruhan rakyat berdasarkan keperluan peribadi. Ini dicerminkan dalam dua aspek berikut:

(1) Keputusan dua pilihan raya umum yang lepas iaitu 308 dan 505 yang memihak kepada parti-parti pembangkan menunjukkan bahawa adalah hasrat umum rakyat semua bangsa di negara kita dalam menentang malahan menguburkan pemerintahan hegemoni UMNO-BN. Akan tetapi, ketika Mahathir mempelopori Deklarasi Rakyat, dia mendakwa hanya mahukan Najib berundur dan tidak berniat untuk menumbangkan rejim UMNO. Lebih 22 tahun pemerintahan Mahathir, dia melaksanakan pengislaman negera secara paksaan, membenarkan puak berkuasa Melayu dan klik memerintah untuk merompak kekayaan dan sumber, melajukan kejatuhan rejim UMNO yang autokratik dan bermaharajalela ke arah rasuah dan bobrok. Mahathir jelas merupakan sasaran perjuangan rakyat semua bangsa menentang hegemoni UMNO. Namun begitu, Maria Chin dan beberapa "pemimpin politik" dan "elit politik" pula menganggap Mahathir sebagai sekutu dalam perjuangan rakyat semua bangsa menentang hegemoni UMNO.

(2) Tidak ada perbincangan demokratik yang mencukupi diadakan antara semua NGO yang mengendos BERSIH 2.0 sebelum membuat keputusan sama ada menerima dan menyokong atau tidak menerima dan tidak menyokong Deklarasi Rakyat. Hanya sebahagian kecil organisasi (kurang daripada satu perempat daripada jumlah bilangan endorsee BERSIH 2.0) yang sempat menghadiri mesyuarat yang diadakan di Kuala Lumpur, endorsee lain yang tidak sempat hadir turut tidak mempunyai peluang untuk mengundi dalam proses membuat keputusan. Dalam keadaan tidak mendapat sokongan dan pengiktirafan daripada majoriti endorsee, Maria Chin sudah tidak sabar dan tergesa-gesa untuk menandatangani Deklarasi Rakyat dengan kapasiti peribadinya. Manalah tidak parti-parti politik demokratik, pertubuhan demokratik dan demokrat serta rata-rata rakyat biasa yang tidak lagi mempunyai khayalan terhadap Mahathir dan klik hegemoni UMNO berasa bimbang mengenai masa depan reformasi demokratik dan masa depan negara sedangkan Maria Chin selaku pengerusi BERSIH 2.0, bertegas mahu berpakat dengan Mahathir yang licik dan berakal kancil?

3. Perpaduan bangsa yang berusaha ke arah reformasi demokrasi tulen hanya boleh menjadi kenyataan sekiranya kelas tertindis dalam masyarakat Melayu telah sedar

Pada 19 Oktober 2012, menjelang PRU 13, kami (ketika itu masih lagi dibawah nama Jawatankuasa FOS) dan Hindraf Johor telah mengutarakan Seruan NGO-NGO negeri Johor kepada rakyat sempena PRU ke-13 yang bertajuk "Memecahkan Hegemoni UMNO, Menubuhkan Barisan Persatuan Demokratik; Menyatukan Rakyat Seluruh Negeri, Merealisasikan Tiga Tuntutan yang Mendesak!" (selepas ini dirujuk sebagai "Seruan"). Tiga tuntutan yang dikemukakan ialah: (1) hapuskan penindasan kaum, tegakkan kesamarataan kaum, (2) membantah program "pemutihan pendatang asing (6p) ", memerangi punca korupsi agensi penguatkuasa, (3) membantah ‘pengambilan tanah’ mendalihkan pembangunan di pengerang; memastikan kepentingan rakyat Johor terjamin di dalam Projek PIPC. Tuntutan pertama yang merupakan tututan teras mengandungi isi seperti berikut: mansuhkan perkara-perkara ketidaksamarataan Artikel 153 Perlembagaan Persekutuan, mansuhkan Dasar Ekonomi Baru (DEB) dan "sistem kuota bumiputera", mansuhkan seksyen 17(1), Akta Pendidikan 1996 dan dasar yang berkaitan, kepercayaan agama dan adat resam kaum minoriti harus dihormati dan dilindungi.

Kami dengan ikhlas mengemukakan tuntutan tersebut kepada pemimpin pusat daripada ketiga-tiga parti komponen PR (DAP, PKR dan PAS) yang datang ke negeri Johor untuk berkempen dan calon-calon PR yang bersedia untuk bertanding di kerusi Parlimen atau kerusi Dewan Undangan Negeri. Kesemua tuntutan ini merupakan tuntutan yang mencerminkan aspirasi utama bangsa tertindas di Malaysia, tuntutan ini juga merupakan tuntutan yang berpatutan, munasabah dan tidak menyalahi undang-undang. Bagaimanapun, kami tidak mendapat sebarang maklum balas positif. Pemimpin-pemimpin parti dan calon-calon pilihan raya mengambil sikap mengelak dan acuh tak acuh terhadap tuntutan yang dikemukakan ini. Satu insiden yang kami tidak boleh terima ialah apabila sukarelawan kami mengedarkan risalah "Seruan" ini pada perhimpunan yang dianjurkan oleh PR di sebuah tempat letak kereta awam, petugas parti pembangkang, tanpa dijangka, cuba untuk menegur, mengusir kami dari kawasan itu malahan cuba untuk merampas risalah kami.

Selain itu, terdapat juga beberapa petugas parti politik cuba memberikan pelbagai penjelasan. Ada yang berkata bahawa "Tuntutan itu tidak sesuai untuk dibangkitkan semasa pilihan raya umum", Ada pula yang berterus terang berkata "Tuntutan itu tidak boleh dibangkitkan kepada masyarakat Melayu" dan sebagainya. Sudah tentu, sesiapa sahaja yang mempunyai keupayaan berfikir yang normal akan menyedari dan memahami bahawa matlamat utama parti-parti politik berperlembagaan dan pemimpin parti-parti politik yang aktif di negara kita pada masa kini bermatlamat untuk mengambil bahagian dalam pilihan raya umum untuk cuba memenangi kuasa memerintah; Hasrat pemimpin-pemimpin parti PR dan calon-calon mereka serta petugas kempen pilihan raya mereka adalah untuk memenangi seberapa banyak undi yang mungkin supaya dapat menukar kerajaan. Memandangkan pengundi Melayu menyumbang kepada lebih daripada separuh undi keseluruhan (mengikut nisbah pengundi dalam PRU ke-13 mengikut kumpulan etnik, pengundi Melayu 53%, pengundi Cina 30%, pengundi India 7%, Pribumi bukan Melayu 9%, kaum-kaum lain 1%), maka fokus mereka pada dan hanya pada meraih undi Melayu.

Demi meraih undi Melayu, kesemua parti komponen PR berusaha mengelakkan diri daripada tuntutan adil dan saksama rakyat bukan Melayu. Mereka sama ada langsung tidak menyentuh atau menyatakan pendirian samar-samar dengan kata yang berbunga-bunga apabila berdepan dengan isu-isu teras yang berkaitan dengan "hak istimewa Melayu" dan "pengislaman negara". Dibawah dalih "memupuk perpaduan antara bangsa", mereka sibuk mengampu masyarakat Melayu, dan mengelirukan atau memaksa masyarakat bangsa lain yang didiskriminasi dan terpinggir untuk bertolak ansur dalam kesengsaraan. Namun begitu, seperti biasa, majoriti orang Melayu masih memberikan undi mereka kepada UMNO-BN dalam PRU 13 yang lepas. Maka impian untuk menukar kerajaan yang diimpi-impikan oleh barisan pimpinan parti-parti PR itu tidak menjadi kenyataan.

Selepas gagal dalam pilihan raya, gabungan politik bersifat sementara yang dibentuk untuk merealisasikan impian "menukar kerajaan dan memenuhi hasrat masing-masing" ini telah berpecah secara rasmi kerana percanggahan asas dan konflik kepentingan antara 3 pihak (terutamanya DAP dan PAS) yang tidak dapat berkompromi lagi dan tindakan berkesan UMNO untuk memecah-belah pembangkang dan menawarkan pengampuan.

Chow Yu Hui, seorang pemimpin muda DAP (penyandang Ketua Pengarang Rocket News, organ rasmi DAP, merangkap ADUN DAP kawasan Bilut, Pahang) telah mengemukakan pendapat dan idea-idea berikut sebagai tindak balas kepada keadaan perpecahan PR: (1) hanya dengan mempunyai azam yang kuat, memutuskan segala hubungan dengan PAS, bekerja keras membangunkan Parti Amanah Nasional, membentuk haluan ke tiga di antara politik perkauman dan agama di Malaysia serta sedar bahawa pertukaran kerajaan hanyalah satu sarana dan bukannya matlamat, kekuatan pakatan pembangkang barulah dapat dikembalikan dan dapat mencari peluang dalam keadaan krisis sekarang bagi mengwujudkan politik baru pasca PRU 308 dan 505 di negera kita; (2) Pakatan Harapan mesti "menyingkirkan amalan hanya menyasarkan untuk menggulingkan kerajaan", mesti "mementingkan ideologi berbanding undi, mementingkan cita-cita berbanding kepentingan" untuk kembali semula ke landasan yang betul, kembali menjadi parti pembangkang tulen, kembali menegakkan yang betul dan hindari yang pesong serta bergerak ke arah kesederhanaan, progresif, sekular dan kemajmukan. Pandangan Chow Yu Hui ini patut diberi perhatian dan dikaji dengan serius oleh parti-parti politik, pertubuhan dan individu demokratik.

Kami tidak tahu kandungan khusus kenyataan Chow yang menyatakan "memutuskan segala hubungan dengan PAS, bekerja keras membangunkan Parti Amanah Nasional, membentuk haluan ke tiga di antara politik perkauman dan agama di Malaysia", maka kami sedia membuka telinga tentang butiran selanjutnya. Kami juga bersedia untuk berkongsi pandangan politik yang kita belajar dari amalan perjuangan reformasi demokrasi di negara kita dari 308 hingga 505 seperti di bawah:

(1) Malaysia merupakan sebuah negara berbilang bangsa berbilang agama yang berasal dari negeri-negeri yang diperintah oleh sultan-sultan Melayu, berkembang menjadi Persekutuan Tanah Melayu dan terus berkembang untuk membentuk "Persekutuan Malaysia" (termasuk Sarawak dan Sabah). Ditinjau dari sudut sejarah, negara kita merupakan tanah jajahan British sebelum mencapai kemerdekaan. Sejak abad ke-18, penjajah British telah menakluki Pulau Pinang, Melaka dan Singapura secara berturut-turut, dan menjadikan 3 negeri ini sebagai "Negeri-negeri Selat". Dalam usaha untuk merompak sumber-sumber, kekayaan dan kepentingan ekonomi dengan lebih berkesan, penjajah British seterusnya telah menawan kesemua 9 negeri-negeri Melayu di Semenanjung Tanah Melayu. Selepas perang dunia kedua, berdepan dengan tamparan gelombang perjuangan anti-penjajahan oleh rakyat di Asia, Afrika dan Amerika Latin, British terpaksa menamatkan penjajahan mereka di Semenanjung Tanah Melayu, Pulau Pinang, Melaka dan Singapura. Penjajah British telah menopang rejim yang boleh mewarisi warisan penjajah untuk meneruskan pelaksanaan dasar penindasan bangsa pecah dan perintah, iaitu rejim Parti Perikatan (pendahulu kepada rejim Barisan Nasional) yang didominasi oleh UMNO, dan disertai oleh MCA dan (kemudiannya) MIC semasa memberikan kemerdekaan kepada "Persekutuan Tanah Melayu" pada tahun 1957.

(2) Parti Perikatan yang didominasi oleh UMNO dilanda dengan tamparan hebat dalam pilihan raya umum 1969, di mana ia hanya memenangi 90 daripada 144 kerusi Parlimen. Oleh itu "Perikatan" telah dinamakan semula kepada "Barisan Nasional (BN)" pada tahun 1974 setelah menyerap masuk Parti Rakyat Bersatu Sarawak (SUPP) yang pada asalnya membantah pembentukan Persekutuan Malaysia, Parti Gerakan Rakyat Malaysia (GERAKAN) iaitu parti memerintah di Pulau Pinang ketika itu, Parti Progresif Rakyat (PPP) yang berkuasa di Majlis Bandaraya Ipoh dan PAS yang telah memerintah Kelantan selama 10 tahun. Walaupun sejak zaman kerajaan Perikatan dahulu dan kerajaan BN sekarang, UMNO telah menerima "pemimpin politik" dan "elit pemerintah" daripada parti-parti bangsa utama, klik pemerintah UMNO sebenarnya melaksanakan penindasan bangsa seperti ayam putih terbang siang ke atas rakyat semua bangsa (terutamanya rakyat kelas bawahan). Helah mereka adalah dengan mewujudkan syak wasangka dan memecah-belahkan rakyat semua bangsa serta mempergunakan masyarakat Melayu untuk menindas kumpulan etnik minoriti lain (termasuk Cina, India, Dayak, Dusun Kadazan dan kumpulan etnik lain), ini hanya gejala luaran yang ditayangkan oleh pemerintah untuk mengelirukan rakyat.

(3) Walaupun penindasan bangsa digambarkan berlaku diantara bangsa dengan bangsa, bagaimanapun, tidak berlaku keadaan dimana keseluruhan ahli (semua orang) dalam bangsa menindas itu melaksanakan penindasan ke atas bangsa yang ditindas. Sebenarnya, yang giat melaksanakan penindasan bangsa adalah kelas memerintah reaksioner dan puak pemerintah yang mewakili kehendak dan kepentingan kelas tersebut, strata yang benar-benar mengalami penindasan bangsa yang teruk pula ialah kelas tertindas yang dieksploitasi dalam kalangan bangsa yang ditindas terutama kelas pekerja (kelas penindas dalam bangsa yang ditindas turut mengalami penindasan bangsa tetapi dalam batasan dan tahap yang terhad, oleh itu, dalam masa dan isu-isu tertentu mereka juga akan menunjukkan tindakan perjuangan). Realitinya, kelas tertindas yang dieksploitasi dalam kalangan bangsa yang menindas terutamanya kelas pekerja mereka turut merupakan sasaran dan mangsa penindasan dan eksploitasi oleh kelas memerintah reaksioner dan klik pemerintah. Selama ini, segala macam dasar penindasan dan memecah-belahkan rakyat yang dilaksanakan oleh klik memerintah UMNO-BN adalah mensasarkan rakyat bukan Melayu (terutamanya bangsa Cina, India, dan pribumi bukan Melayu di Sabah dan Sarawak) yang membentuk hampir separuh daripada keseluruhan penduduk di Malaysia. Kelas pekerja dan kelas borjuasi kecil dalam masyarakat Melayu juga merupakan mangsa penindasan kelas, namun, mereka lebih cenderung kepada berpuas hati dengan keadaan sedia ada atau tidak jelas dengan hala tuju penambahbaikan kehidupan dan pembaharuan sosial kerana serba sedikit telah menerima manfaat daripada dasar-dasar seperti DEB, sistem kuota bumiputera dan ketuanan Melayu. Oleh itu, adalah satu perjalanan yang jauh dan menjadi tugas berat yang bergantung kepada kebijaksanaan dan kekuatan rakyat semua bangsa supaya dapat mendorong kesedaran kelas tertindas yang dieksploitasi dalam masyarakat Melayu.

4. Mengambil iktibar dari pengalaman sejarah perjuangan kemerdekaan, membezakan lawan dan sekutu kita dalam perjuangan menentang hegemoni UMNO.

Selepas tahun 1969, Dasar Ekonomi Baru (DEB) bukan sahaja mengujudkan kelas kapitalis Melayu baru, ia juga telah melebarkan jurang kekayaan di dalam masyarakat Melayu seterusnya menghasilkan keadaan tegang dalam masyarakat Melayu sendiri. Oleh itu, Islam yang menitikberatkan fahaman kesaksamaan semakin menarik perhatian tidak kira parti memerintah mahupun pembangkang sebagai satu kekuatan dalam masyarakat Melayu untuk menentang ketidaksaksamaan. Pada tahun 1982 ketika Mahathir menjadi Perdana Menteri, dia telah merekrut Presiden Angkatan Belia Islam Malaysia (ABIM) ketika itu, Anwar Ibrahim untuk menyertai UMNO, dengan harapan mengintegrasikan UMNO dengan Gerakan Renaissance Islam untuk menjadi sebuah kuasa politik yang kuat. Sejak itu, UMNO yang pada asalnya bersifat sekular memulakan evolusi pengislaman mereka, posisi UMNO dalam Gerakan Renaissance Islam telah bertukar dari pasif kepada pro-aktif. Pada tahun 1997, apabila krisis kewangan Asia berlaku, strategi untuk menangani krisis ini, antara Mahathir selaku Perdana Menteri dengan Anwar selaku Timbalan Perdana Menteri yang masing-masing mewakili kumpulan berkepentingan yang berlainan, jauh berbeza. Percanggahan antara mereka bertambah sengit dan akhirnya menyebabkan Anwar dilucutkan jawatan sebagai Timbalan Perdana Menteri dan Menteri Kewangan oleh Mahathir pada 2 September 1998.

Anwar melancarkan aksi serang balas sejurus selepas dipecat. Dia merantau di seluruh pelusuk negara untuk mendedahkan pelbagai skandal rasuah, salah guna kuasa dan kronisme dibawah pimpinan Mahathir. Tindakan serang balas ini telah menarik perhatian massa, terutama masyarakat Melayu, dan mencetuskan gerakan REFORMASI. Gerakan REFORMASI ini menjadi pemangkin kepada pembentukan Parti Keadilan Nasional yang mendakwa mereka menentang pemerintahan kuku besi dan salah guna kuasa Mahathir, serta berjuang untuk keadilan (parti ini kemudiannya bergabung dengan Parti Rakyat Malaysia dan nama parti ditukar kepada Parti Keadilan Rakyat, PKR). Dalam kata lain, PKR merupakan hasil apabila Anwar, dengan sokongan sekumpulan pemimpin ABIM, memimpin satu perjuangan politik (yang berasaskan bangsa Melayu dan bersekutu dengan bangsa lain) anti Mahathir dan anti hegamoni UMNO, selepas ditindas oleh Mahathir ekoran daripada percanggahan teramat sengit antara mereka berdua.

Semasa membincangkan gerakan demokrasi di Malaysia, ramai demokrat yang menerima idea yang ditanam oleh sistem pendidikan kebangsaan sering memisahkan gerakan reformasi demokrasi Malaysia semasa dengan gerakan kemerdekaan nasional dan gerakan revolusi demokratik Malaya (termasuk Singapura) yang berlaku dalam era sebelum merdeka. Mereka hangat membincangkan gerakan "REFORMASI" Anwar yang kemudianya berkembang mengwujudkan PKR pada tahun 1998, tetapi tidak menyebut tentang perjuangan "Malaysia untuk Malaysian" dan "melaksanakan sistem demokrasi sekular, menentang pemerintahan teokratik" yang menjadi ideologi DAP, mereka juga tidak menyebut tentang perjuangan masyarakat Cina dalam memelihara kewujudan dan pembangunan pendidikan bahasa ibunda serta perjuangan masyarakat India terpinggir yang paling miskin dalam melindungi maruah, hak untuk hidup dan kebebasan beragama mereka, seolah-olah cuba memberi gambaran bahawa masyarakat Melayu merupakan peneraju dan kuasa utama dalam reformasi demokratik, juga seolah-olah hendak menyakinkan orang ramai bahawa untuk "selamatkan Malaysia", perlu bergantung kepada "pemimpin politik" yang "berwibawa" dan "elit politik" yang "berkedudukan kepimpinan" untuk tampil dan menonjolkan kehebatan mereka. Fenomena tidak logik ini terus berlaku dan banyak disebarkan oleh arus perdana media menimbulkan tanda soal dan menjadi renungan semua demokrat yang membimbangkan masa depan Malaysia.

Oleh itu, dalam tempoh beberapa tahun yang lepas, kami telah mengusahakan dan memperoleh sejumlah kecil hasil dalam dua bidang berikutnya: (1) mengkaji pengalaman dalam gerakan anti-penjajahan yang menuntut kemerdekaan bangsa dan menuntut demokrasi yang dilancarkan oleh rakyat di Tanah Melayu (termasuk Singapura), (2) mengkaji keadaan masyarakat India yang ditindas dan diperhambakan sebelum kemerdekaan negara dan kesedaran masyarakat India Malaysia dalam dilema selepas kemerdekaan.

Antara usaha dan hasil utama  ialah: Menerbitkan artikel Chng Min Oh yang bertajuk "Mengkaji masalah yang dihadapi dalam gerakan buruh sayap kiri di Singapura pada 1960an" (bhg 1 dan 2) pada bulan Januari dan April 2013 ke Blog Sahabat Rakyat dan dicetak; pada Ogos 2014, kami memuat naik "sebahagian Manuskrip tinggalan Lim Chin Siong (Q & A)" yang telah disimpan bawah laci selama hampir 20 tahun; pada bulan Disember 2014, kami menerbitkan catatan wawancara antara editorial blog Sahabat Rakyat dengan Lim Hock Koon (bhg 1 dan 2), seorang pemimpin utama gerakan pelajar sekolah Cina Singapura membantah kerahan wajib tentera pada tahun 1950-an yang dikenali sebagai insiden “13 Mei”; pada bulan Febuari 2015 pula, kami menerbitkan kertas kerja hasil karangan ahli jawatankuasa Sahabat Rakyat Nyam Kee Han yang bertajuk "Pergerakan HINDRAF merupakan hasil gerakan demokratik semasa Komuniti India Malaysia" (dan dicetak pada bulan September 2015 serta menerbitkan dua bahagian penting kertas kerja tersebut dalam Bahasa Tamil hasil penterjemahan Ravi Sarma); awal tahun 2016, kami memuat naik makalah bertajuk "Cara terbaik untuk mengenang Lim Chin Siong adalah dengan menyebarkan kepercayaan dan fikiran beliau" dan "Part of Lim Chin Siong Q&A Posthumous manuscript" dalam Bahasa Inggeris hasil penterjemahan seketeriat Sahabat Rakyat; pada 20 Mac 2016, Hindraf Johor, Parti Sosialis Malaysia cawangan Nusajaya dan Sahabat Rakyat telah menganjurkan forum bertema "Penghormatan kepada Lim Chin Siong dan S.A. Ganapathy, memgembangkan semangat membaktikan diri pemimpin-pemimpin terkemuka gerakan pekerja Malaya". Kami berharap usaha-usaha kami ini akan menjadi iktibar supaya gerakan reformasi demokratik semasa boleh elak daripada mengulangi kesilapan yang sama.

Kami sedia maklum bahawa sejak pengumuman kononnya "Deklarasi Rakyat" pada 4 Mac tahun ini (2016), ia telah menimbulkan banyak kekeliruan dan perdebatan di kalangan parti-parti politik, pertubuhan demokratik, demokrat-demokrat dan orang ramai. Banyak tanda yang menunjukkan bahawa "Deklarasi Rakyat" yang bertujuan untuk "menyingkirkan Najib demi menyelamatkan Malaysia" ini merupakan inisiatif dan usaha Mahathir yang disokong oleh sesetengah pemimpin parti pembangkang dan pemimpin Badan bukan kerajaan (NGO). Oleh itu, dokumen ini sudah pasti merupakan satu kecaman rasmi dari Mahathir bersama dengan kekuatan parti pembangkang terhadap Najib untuk mendesak Najib meletak jawatan serta-merta. Pada 14 Julai, selepas anak kesayangannya Mukhriz Mahathir, dan rakannya Muhyiddin Yassin, masing-masing dilucutkan jawatan sebagai Menteri Besar Kedah dan Timbalan Perdana Menteri serta dipecat daripada UMNO, Mahathir mengesahkan penubuhkan sebuah parti politik baru dan mengumumkan bahawa parti ini akan membentuk satu pakatan dengan pemimpin-pemimpin parti pembangkang yang menyertai gerakan ‘Deklarasi Rakyat’ untuk menentang kerajaan Barisan Nasional (BN) dalam pilihan raya akan datang. Ini menandakan bahawa kumpulan berkepentingan utama dalam UMNO telah perpecah ekoran daripada percanggahan yang semakin sengit sesama sendiri. 

Tidak menghairankan bahawa sesetengah pemimpin parti-parti pembangkang dan badan bukan kerajaan menaruh harapan tinggi kepada "Deklarasi Rakyat" dan parti baru yang dipelopor dan diusahakan oleh Mahathir, selepas kegagalan untuk menukar kerajaan dalam pilihan raya lepas, kerana mereka telah ketandusan idea untuk memaksa Najib berundur dengan kekuatan sendiri setelah berpecah akibat percanggahan yang sengit atau perbezaan pendapat. 

S. Arutchelvan, seorang pemimpin parti pembangkang Parti Sosialis Malaysia (PSM) yang memperjuangkan "Kuasa Rakyat", membidas secara terbuka 3 tindakan gopoh parti-parti pembangkang di facebook beliau baru-baru ini: 

(1) Pembentukan Pakatan Harapan gopoh-gapah kerana tidak mempunyai pendirian dan posisi bersama. Mereka juga mempunyai rakan kongsi yang berbeza di negeri yang berbeza. Di Pulau Pinang, PAS adalah pembangkang, manakala di Selangor, PAS berada dalam gabungan parti pemerintah;

(2) Terburu-buru mengumumkan sokongan mereka terhadap "Deklarasi Rakyat" yang dipelopor dan dipimpin oleh Mahathir. Tindakan ini telah menyebabkan kekeliruan di kalangan penyokong parti-parti pembangkang dan badan bukan kerajaan sekaligus mengakibatkan perpecahan. Pimpinan Pakatan Harapan berharap "Deklarasi Rakyat" akan memecahkan UMNO, tetapi tanpa diduga, parti pembangkang yang berpecah dengan lebih cepat dan lebih teruk. 

(3) Terburu-buru berserta dalam sidang akhbar untuk menunjukkan sokongan pada penubuhan parti baru Mahathir. Tindakan ini memberi gambaran bahawa Mahathir secara rasmi menggantikan Anwar Ibrahim sebagai pemimpin baru parti pembangkang. 

Kritikan Arutchelvan terhadap pemimpin-pemimpin 3 parti komponen Pakatan Harapan (PKR, DAP, Parti Amanah) ini, pada tahap tertentu, memang mencerminkan pandangan semasa dan perasaan sesetengah parti politik demokratik, pertubuhan demokratik dan demokrat.

Sekalipun terdapat lebih banyak parti politik dan pertubuhan demokratik serta individu tidak setuju untuk terlibat dengan pergerakan "Deklarasi Rakyat" Mahathir, ataupun secara terbuka membantah parti baru Mahathir untuk menyertai pilihan raya umum akan datang, namum, dalam keadaan politik semasa di dalam dan luar negera, pergerakan "Deklarasi Rakyat" yang dikenali dengan tujuannya "untuk menyingkirkan Najib, bukan untuk menumbangkan hegemoni UMNO" dan wujudnya sebuah parti baru yang selari dengan tujuan tersebut untuk mengambil bahagian dalam pilihan raya akan datang, merupakan hal yang pasti berlaku dan tidak akan berubah mengikut kehendak subjektif sesiapa pun. Ekoran daripada perkembangan pergerakan "Deklarasi Rakyat" dan kewujudan parti baru Mahathir, Pakatan Harapan mungkin akan berpecah disebabkan oleh salah sebuah parti komponen atau antara pemimpin-pemimpin parti tertentu akan disogok dan dibeli, juga merupakan perkara yang tidak akan berubah mengikut kehendak subjektif mana-mana pihak.

Walau bagaimanapun, parti-parti demokratik dan pertubuhan demokratik serta demokrat di Malaysia perlu mengambil iktibar daripada pengalaman sejarah perjuangan kemerdekaan Malaya (termasuk Singapura), terutamanya pengajaran di mana Lee Kuan Yew menyusup masuk ke dalam gerakan anti-kolonial di Singapura pada tahun 1950-an untuk menipu sokongan rakyat dan menunjukkan muka sebenarnya untuk menghancurkan kekuatan rakyat selepas dapat merampas kuasa. Kita mesti berwaspada bahawa terdapat watak seperti Lee Kuan Yew yang cuba menyusup masuk ke dalam perjuangan menentang pemerintahan hegemoni UMNO untuk menipu sokongan rakyat Malaysia, dan kemudiannya akan menunjukkan muka sebenar untuk menindas perjuangan menentang hegemoni selepas mendapat kuasa pemerintahan.

Adakah kita masih ingat menjelang pilihan raya umum tahun 1999, dibawah desakan keadaan dimana rata-rata rakyat mengharapkan perubahan, untuk memastikan kemengan dalam piliha raya, Mahathir selaku Presiden UMNO dan BN pada ketika itu telah mewakilkan Ling Liong Sik untuk menerima "Rayuan Pilihan Raya Persatuan-persatuan Cina Malaysia (Suqiu)" yang dikemukakan oleh ribuan persatuan Cina di Malaysia melalui Dong Jiao Zong. Pada tahun 2000, selepas mendapat kemenangan dalam pilihan raya, Mahathir dan klik hegemoni UMNO yang dipimpininya telah menunjukkan wajah sebenar dengan menodai nama baik Dong Jiao Zong, menimbulkan ugutan perkauman, seterusnya memaksa jawatankuasa 'suqiu' yang diwakili Dong Jiao Zong untuk mengetepikan tujuh tuntutan yang memusatkan aspirasi semua bangsa tertindas. Pengalaman dan ajaran sejarah persatuan-persatuan Cina 16 tahun dahulu sudah memadai sebagai iktibar kepada semua parti politik demokratik, pertubuhan demokratik, aktivis demokrasi serta rakyat semua bangsa.

Sebelum ini, juru cakap kem Mahathir, A. Kadir Jasin telahpun mendedehkan bahawa "Parti baru Mahathir adalah parti Melayu/Bumiputera (peribumi)", "Parti baru ini berikrar akan berjuang secara menyeluruh demi pembaharuan politik dan berbilang kaum, di samping mengurangkan konfliknya dengan parti-parti pembangkang", " Parti baru juga berharap dalam pilihan raya akan datang, pembangkang akan menentang Barisan Nasional dengan satu-lawan-satu dan menang". Pada 9 Ogos, Muhyiddin Yassin yang telah dipecat keluar dari UMNO mengemukakan permohonan kepada Jabatan Pendaftaran Pertubuhan Malaysia (RoS) untuk mendaftar sebuah parti politik baru atas nama Parti Pribumi Bersatu Malaysia (PPBM).

Kami berpendapat bahawa, sama ada parti-parti demokratik, pertubuhan demokratik, demokrat dan rakyat semua bangsa Malaysia menyokong atau tidak menyokong Mahathir dan partinya untuk bertanding pada pilihan raya umum akan datang bergantung kepada sama ada Mahathir akan melakukan 3 perkara berikut terlebih dahulu:

1. Mengaku secara terbuka bahawa mengumumkan "Malaysia merupakan sebuah negara Islam" secara sesuka hatinya merupakan satu keputusan silap yang melanggar "Perlembagaan Persekutuan", dan memohon maaf secara ikhlas kepada rakyat semua bangsa di Malaysia.

2. Mengaku secara terbuka bahawa cubaan untuk menghancurkan masa depan politik Anwar pada tahun 1998 adalah satu keputusan dan tindakan yang salah, dan meminta maaf kepada keluarga Anwar dan seluruh rakyat.

3. Mengumumkan secara terbuka bahawa parti politik barunya hanya akan bertanding di kerusi-kerusi Parlimen dan DUN yang dikuasai penuh oleh UMNO dalam pilihan raya akan datang supaya selaras dengan strategi satu lawan satu pakatan pembangkang (Tidak akan bertanding di kerusi parlimen dan dewan undangan negeri yang telah dimenangi oleh parti-parti pembangkang atau mempunyai harapan untuk menang sama sekali). 

Rakyat semua bangsa pasti akan mengambil iktibar daripada setiap kali perjuangan menentang pemerintahan hegemoni UMNO untuk membezakan siapakah musuh kita, siapakah sekutu kita dalam perjuangan?

*Enam perenggan di atas telah diterbitkan sebagai kenyataan Sahabat Rakyat pada 13 Ogos 2016 berkait dengan tindakan Mahathir mempelopori “Deklarasi Rakyat” dan membentuk parti politik baru.

4. Aspirasi kami terhadap gerakan reformasi demokratik semasa Malaysia

Rakyat semua bangsa di Malaysia tidak harus lupa, klik pemerintah UMNO yang mewakili kepentingan kelas kapitalis-birokrasi dan kelas pemerintah feudal Melayu telah mengenakan pemerintahan hegemoni ke atas rakyat semua bangsa sejak kemerdekaan lagi. Mahathir merupakan perdana menteri yang berkuasa paling lama (1982-2003) dan paling "tinggi pencapaiannya" di antara enam perdana menteri negara kita. Semasa zaman pemerintahan Mahathir, dia telah melaksanakan pelbagai dasar pengislaman negara yang tidak semena-mena, dan telah mengumumkan "Malaysia adalah sebuah negara Islam" 2 tahun sebelum dia berundur, sekaligus menghancur-binasakan semangat Perlembagaan Persekutuan yang dipegang oleh rakyat semua bangsa sepanjang masa. Mahathirlah yang membawa regim UMNO ke arah kuku besi, bermaharajalela, tamak dan bobrok serta membiarkan puak yang berkuasa untuk bersewenang-wenang. Bagi rakyat biasa semua bangsa, Mahathir dan Najib bagai kecubung berulam ganja, sama-sama jahat. Siapa yang boleh menafikan bahawa mereka merupakan ikon tertinggi klik memerintah hegemoni UMNO pada masa yang berbeza?

Sesetengah parti politik, pertubuhan masyarakat dan individu demokratik di negara kita bergembira dengan inisiatif Mahathir untuk menubuhkan parti politik baru. Ada juga yang cukup polos dan naïf dengan menaruh harapan tinggi kepada Mahathir dan percaya bahawa mereka boleh memperalatkan kekuatan politik Mahathir untuk memaksa Najib berundur, menggulingkan klik pemerintah hegemoni UMNO, dan mencapai matlamat "menukar kerajaan" seawal mungkin. Mereka ini telah mengabaikan beberapa faktor penting di bawah:

(1) Selama 22 tahun memerintah, dengan bergantung kepada pembangunan ekonomi barat, Mahathir telah memupuk sejumlah besar kroni dan kelas kapitalis Melayu yang agak kuat. Selepas Mahathir meletak jawatan, kapitalisme Barat mula mengalami kemerosotan, terutamanya selepas Najib mengambil alih kuasa. Kebangkitan negara China telah memaksa pembangunan ekonomi negara kita untuk beralih haluan, seterusnya menyebabkan persenggetan kepentingan antara 2 puak utama di dalam UMNO, iaitu kroni Mahathir yang berkepentingan dan kroni Najib yang sedang menunggu peluang mereka, semakin hebat dan menonjol; pada asalnya Mahathir hendak memaksa Najib untuk berundur melalui laluan dalaman UMNO iaitu dengan menggunakan pengaruhnya dan kuasa-kuasa kroninya. Tetapi tanpa diduganya, Najib disebelah tangan menggunakan kuasa luar untuk menyelamatkan dirinya daripada dilema politik dan ekonomi yang sedang membelenggu dia, disebelah tangan lain dia tidak teragak-agak untuk menggertak kroni Mahathir daripada bertindak terburu-buru dengan tindakan drastik memaksa Mahathir keluar parti, memecat Mukhriz dan Muhyiddin dari UMNO serta melucutkan jawatan rasmi mereka, dengan itu Najib berjaya mengukuhkan kawalannya ke atas UMNO. Mahathir tidak mempunyai pilihan lain tetapi terpaksa membentuk sebuah parti politik baru untuk bersaing dengannya.

(2) Dasar-dasar ekonomi yang dilaksanakan oleh Mahathir sekian lama ini bukan sahaja memperhebatkan percanggahan antara masyarakat bukan Melayu dan kelas pekerja masyarakat Melayu yang tertindas dengan golongan Melayu yang berkedudukan menindas (iaitu golongan berkuasa feudal Melayu dan kelas kapitalis birokrasi Melayu), ia juga telah melebarkan jurang kekayaan di antara golongan kaya dan golongan miskin dalam masyarakat Melayu itu sendiri. Jurang antara golognan kaya dan golongan miskin dalam masyarakat Melayu, dalam erti kata yang lebih khusus, bermakna golongan birokrasi dan kelas kapitalis Melayu yang hanya terdiri daripada sebahagian kecil daripada keseluruhan penduduk menjadi semakin kaya, manakala kelas pekerja Melayu yang merupakan majoriti penduduk semakin hari semakin miskin. Fenomena ini menyebabkan polalisasi yang ketara di dalam masyarakat Melayu. Niat Mahathir menubuhkan parti politik baru adalah untuk dan hanya untuk berjuangkan kepentingan dirinya, keluarganya, kroninya dan untuk kelas kapitalis Melayu yang dia bangunkan, adalah mustahil bahawa parti itu akan berjuang untuk kepentingan individu lain, keluarga lain, kroni lain, apatah lagi bangsa lain dan kelas-kelas lain (terutamnya kelas pekerja Melayu).

(3) Sekarang, Mahathir tidak lagi memerintah, dia sudahpun kehilangan kewibawaan dan kuasanya seperti mana semasa dia adalah Perdana Menteri dan pengerusi UMNO, dia juga telah hilang pengaruh dan peranan politiknya ke atas rakyat semua bangsa terutamanya orang Melayu. Kini, Mahathir hanya boleh dilihat sebagai wakil kepada kelas kapitalis Melayu yang dia bangunkan dan kroni-kroni dia yang masih setia kepadanya. Sepanjang zaman berkuasanya, Mahathir telah menempatkan dirinya dan puaknya diposisi bertentangan dengan rakyat jelata semua bangsa termasuk rata-rata masyarakat Melayu, melalui pelaksanaan pemerintahan hegemoninya ke atas rakyat semua bangsa, termasuk kelas pekerja Melayu di kawasan bandar dan luar Bandar, sekaligus menentukan Mahathir dan parti barunya tidak akan mendapat sokongan daripada majoriti orang Melayu. Satu-satunya perkara yang dia boleh lakukan ialah bermain dengan politik wang untuk menyogok dan membeli serta menawarkan pengampunan seperti mana yang dilakukan oleh Najib - ini adalah cabaran utama yang dihadapi oleh gerakan reformasi demokrasi semasa di Malaysia.

Harapan kami kepada gerakan reformasi demokrasi semasa Malaysia ialah: Rakyat tertindas seluruh negara tidak terpedaya, parti politik dan pertubuhan demokratik menolak pembelian dan sogokan, sama-sama meneruskan perjuangan membantah pengislaman negara dan menguburkan pemerintahan hegemoni UMNO sehingga kita menang pertarungan ini!

Kami ingin berkongsikan kata-kata berikut dari seorang ahli sosiologi yang terkenal, Lim Teck Ghee, dengan parti politik, pertubuhan dan individu demokratik negara kita:

"Bagi orang bukan Islam dan bukan Melayu, perkembangan baru ini, dan anasir-anasir perkauman dan ekstremisme yang meresap ke dalam pemahaman tentang Islam dikalangan masyarakat Melayu, bukannya sesuatu pekara yang remeh yang boleh diperkecilkan. Ini bermakna, dalam ketika negara Malaysia menjadi semakin hari semakin Islamik, mereka (masyarakat bukan Melayu, bukan Islam) tidak boleh mengharapkan PAS, UMNO, atau mungkin juga Parti Amanah Negara, parti Islam terbaru dan NGO-NGO Islam yang progresif serta cendekiawan yang berkeprihatinan untuk memberi perhatian dan berjuangkan hak sama rata. Mereka hanya boleh bergantung kepada diri sendiri, dan tidak boleh mencontohi anekdot katak di dalam air panas, menangguh terlalu lama untuk bertindak balas kepada kehangatan kebangkitan Islam dan perkauman terkini di negara ini." [Lim Teck Ghee, Rise of Malaysia’s ‘racist’ strain of Islam]

Read More