Stop%2BRestoration%2Bof%2BMahathirism.png

Bersatu padu, mempertahankan reformasi demokrasi tulen, buangkan khayalan, menghalang pemulihan Mahathirism.

Stop%2BRestoration%2Bof%2BMahathirism.png

Bersatu padu, mempertahankan reformasi demokrasi tulen, buangkan khayalan, menghalang pemulihan Mahathirism.

 photo 2019.png

人民之友恭祝各界2019新年进步、万事如意!在新的一年里,联合起来,坚持真正的民主改革! 丢掉幻想,阻止马哈迪主义复辟!

 photo 2014-03-08KajangByElectionPC.jpg

2014年加影州议席补选诉求 / Tuntutan-tuntutan Pilihan Raya Kecil Kajang 2014

 photo ForumKrisisPerkataanAllah.jpg

“阿拉风波•宪法权利•宗教自由”论坛 / Forum "Krisis perkataan Allah • Hak berperlembagaan • Kebebasan beragama"

 photo LimChinSiongampArticle.jpg

林清祥《答问》遗稿片段

 photo 513StudentMovement.jpg

新加坡“5•13学生运动” 有/没有马共领导的争论【之一】与【之二】

 photo the-new-phase-of-democratic-reform-reject-state-islamization.jpg

马来西亚民主改革的新阶段 / The New Phase of Democratic Reform in Malaysia / Fasa Baru Reformasi Demokratik di Malaysia

 photo Bannerv2blue_small.jpg

 photo Banner%2BForum.jpg

 photo Banner_WorkReport2016.jpg

人民之友为庆祝15周年(2001—2016)纪念,在2016年9月上旬发表了最近5年(2011—2016)工作报告(华、巫、英3种语文),并在9月25日在新山举办一场主题为“认清斗争敌友,埋葬巫统霸权”的论坛。

 16 Anniversary.PNG

人民之友16周年纪念,针对即将来临的全国大选发表专题文章,供给我国民间组织和民主人士参考,并接受我国各族人民民主改革实践检验。

509.png

人民之友根据2017年9月24日发表的《人民之友 对我国第14届大选意见书 》的内容与精神以及半年来国内和国外的政治形势,对5月9日投票提出具体意见,供全国选民参考。

Hindraf.png

《人民之友》2019年国际劳动节发表对2007年兴权会游行示威的重要领袖乌达雅古玛(Uthayakumar)的专访(第一部分)。这次专访的主题是:兴权会的主要斗争对象乃是马来霸权统治集团。

Friday, 24 November 2017

中国的两面三刀指责 和新加坡的处境

中国的两面三刀指责
和新加坡的处境

作者 /来源: 商丘羊 /南洋大学校友业余网站

本文插图与文内小标题为《人民之友》编者所加

打从2016年李显龙力挺美国、日本、菲律宾在南海生事以来,中国的媒体至少三次指责新加坡向中国耍弄两面三刀手段。在华人的观念中,两面三刀是极其严重的指责,它比起阳奉阴违还要严重。阳奉阴违是人前奉承,背后违抗,而两面三刀是人前一套,背后又一套,对人使刀子,制造伤害。一个两面三刀的人,是难以改变内心对别人的伤害企图。 

李显龙在那段日子利令智昏,忘记了两面得利的风光日子。当2013年一带一路提出后,他出于对 TPP 和重返亚洲的焦急求成,以至于做出伤害中国核心利益的蠢事。新加坡原本奉行的是“军事美国,经济中国”政策,这个李光耀定下的政策,在中国还没有提出一带一路计划之前,给新加坡带来两面讨好的利益,但是在一带一路进入实践阶段,尤其是几个新港口的出现和建设,如瓜达尔港、马德港、皇京港、关丹港、汉班托塔港……,新加坡感觉在经济上的优势受到威胁,因此对一带一路极为反感,态度冷淡,这就是李显龙为何不出席北京一带一路高峰论坛的缘故。

李显龙原想完成其父心愿却判断错误陷入窘境

李显龙秉承李光耀遗志,想要在“军事美国,经济中国”的基础上促成美国的重返亚洲和 TPP,以抑制中国崛起,完成李光耀的心愿。然而他却因为判断错误而使自己陷入窘境,重返亚洲和 TPP 是李光耀向民主党政府的献议,从克灵顿执政时期已经进行,奥巴马上台,依旧是民主党执政,这让李显龙产生错误的幻觉,认为奥巴马必定坚决执行。在李光耀死后,恰好出现南海仲裁案,李显龙如获至宝,于是与美国、日本、菲律宾大演三簧,他汲汲于奔赴美国与日本,表示大力支持以强硬态度对付中国。在美期间,因受奥巴马邀请在白宫进餐,得意之余忘乎所以,两人互相吹捧,此时他彻底忘了还有一个“经济中国”。李显龙的另一个严重的幻觉是认定来届美国总统大选将又是民主党所得,所以他公然支持民主党候选人希拉里,为她站台。

特朗普突然间杀出,令李显龙十分震惊,这个尚未上台就声称取消 TPP 以及奥巴马的各种政策的总统,实属罕见。李显龙乱了阵脚,毫无把握抛出邀请,慌乱之中把他看成奥巴马。

特朗普终于否定了 TPP,对重返亚洲只字不提,叫李显龙不解的是美国军舰仍在南中国海出进,那么保护航行自由和飞行自由不是还在进行吗?李显龙不明白,美国舰队此刻仍在执行奥巴马时代拟定的海上计划,并非特朗普下达的命令。这几天,美国三艘航母已经散开,驶离西太平洋,东亚地区又显现出平静,特朗普的新亚洲政策仍然不见踪影。

看来特朗普似乎对亚洲不感兴趣,奥巴马拍胸捶膛要把60%军力投放到西太平洋的远景无法实现。然而特朗普是一个狡谲的家伙,一副商人本色,唯利是图,善于扮猪吃老虎。他在越南声称要当南海争端的调停人,企图以不费吹灰之力控制全局,暗地里却和越南勾三搭四。此前还鼓励印度介入阿富汗战争,想拖人下水。这样的总统,虽然嘴上挂着“美国优先”、“让美国再次伟大”,其本质还是脱离不了帝国主义。

新加坡地理优势不再,李显龙于是改变态度

瓜达尔港和马德港运作,使得向来停泊新加坡80%的中国货轮和油轮大为减少,新加坡港务局因此裁退数千名员工。正在兴建的马六甲皇京港一旦落成,将彻底抢走新加坡的中国货运生意,而关丹港竣工之后,连接巴生港的东西铁路完成,其效果犹如瓜达尔港建设直通铁路到达新疆喀什。

新加坡海港正在搬去大士,突遭此挫折,不得不叫李显龙害怕。地理位置的优势慢慢地被剥夺掉,岛国赖以生存的基础受到动摇,于是他改变态度,对中国的一带一路表示支持,尽管那是十分无奈的支持!

李显龙终于领会了一带一路的巨大威力,他硬着头皮去访问中国。中国人的和颜悦色松弛了他紧绷的心,于是好话连篇,不过没有丝毫忏悔的言语,说明他内心深处恨意未消。

由于新加坡作为扼制马六甲海峡的作用开始瓦解,中国轮船不久都不需要在新加坡停泊,皇京港将取代新加坡成为中国轮船的中途站。新加坡感到从来未有的威胁,刚启动的大士港可能成为废港,因此匆忙与中国商量,将中新重庆互联互通项目扩大,企望借南向通道物流运作,弥补各海港造成的损失。

跟中国签署了南向物流合作协议有得救吗?

南向物流通道是以新加坡在重庆投资的工业园为中心,将生产的物质向南进运入广西,由北部湾港出海,运往新加坡,再分散到东南亚、中东各地。货运相反亦是如此运作。新加坡担心单靠重庆物质难以维持货运势头,于是要求中国给予除了重庆,还包括广西、贵州、甘肃四个区域的物流合作,签署了框架协议。

如此一来,是否可以高枕无忧呢?错了,新加坡对于中国向来态度傲慢,自视甚高,就是李克强所说的居高临下。因此造成李显龙团队里的成员产生集体盲思,不把中国放在眼里,也就对中国无法正确判断。重庆和义乌一样,是中国中欧班列的起点,中国向欧洲发出的物质,已经不需要经过马六甲海峡,中国不会不利用可以节省十八日行程的中欧班列,而将物质往新加坡运载。而运往新加坡分散到东南亚和中东的物质又能够有多少?

更骇人听闻的是,马来西亚与中国在北部湾附近的钦州设有马中钦州产业园,在关丹设有中马关丹产业园,关丹港建设就快完竣,这个距离中国又近且又是深水港的码头,与北部湾早已达成对接协调,两港货运往来必定水到渠成。新加坡向来轻视马来西亚,它却没有看到马来西亚政府当中,有一批杰出的华族官员在默默奉献,这些人与同为马来西亚人的苏碧华、许文远之流不可同日而语。钦州产业园和关丹产业园对接下的两地港口配合运行,把新加坡远远地甩在后头。看来新加坡的南向物流计划也是行不通。

新加坡仍然为美日在南海遏制中国的意图而忧心

美国退出 TPP,剩下11个群龙无首的国家,明确的宣布 TPP 死亡。各国的经济利益不同,想法各异,因此迟迟不能达成协议,其中最为焦急的是日本和新加坡,这两个国家都带着反对中国崛起的私愿,而新加坡更是要达到李光耀以美制中的遗志。越南 APEC 会议期间,11国磋商后达成协议,如何落实还不见踪影。首先是自居领导的日本并非一个胸怀宽广的国家,自闭保护是它一路来的特点,过去与美国为了牛肉与农产品纠缠了数十年,它绝对不会让别国得到利益。新加坡处于李光耀的政治和战略考虑,与日本有着共同利益,想要借此联手对付中国的一带一路、亚投行等计划,所以与日本仍为 TPP 呐喊。

明年新加坡是亚细安轮值主席国,李显龙发出声音说要“公正”执行自己的工作,但是所谓“公正”指的是什么?当然不只是协调亚细安之间的关系,我们可以预见,《南海各国行为准则》的具体磋商将是重点。在李显龙内心,一直有一个想法,就是把《联合国海洋法公约》置于《南海各国行为准则》之上,以遂其与美、日两国共同操纵所谓航行自由和飞行自由的目的。这个企图在李显龙不断提及航行自由和飞行自由的演说中可以证明。

特朗普最近提出印度洋—太平洋概念,看准了印度一直在跳大国草裙舞的自恋状态,而此前特朗普已经要求印度介入阿富汗局势,虽然被印度拒绝,可是印度想要称霸的野心很可能掉入美国的陷阱。对于印度,新加坡也是想要与之促进来往,以制衡中国崛起,其外交部长维文数次访问印度,而对于印度的阅兵日、共和日邀请,新加坡不假思索,欣然同意参加。

明年美国、英国、澳洲、日本、印度等国将在西太平洋(主要在南海)举行海上演习,看似重温炮舰政策时代的美梦,届时新加坡也插上一杠,扮演重要角色,负起后勤与停泊中心的任务。李显龙急于赴美拜会特朗普,而特朗普答应明年访问新加坡,相信与此事有关。

在李显龙脑海中,也许他以为特朗普的印度洋—太平洋概念是“重返亚洲”的再版,让他又看到了制衡中国的希望,从他急于拥抱印度的举动,是否把阿公和舅公都邀请到家里来作客。

新加坡出路:撇清与美国关系,融入“一带一路”

毛泽东说过:“捣乱,失败,再捣乱,再失败,直至灭亡——这就是帝国主义和世界上一切反动派对待人民事业的逻辑。”新加坡是否掉进这个逻辑,这需要具有高度的政治智慧才能理解。衡量这种政治智慧,首先是撇清与美国的关系,重新调整“军事美国,经济中国”策略,利用创新型的思路塑造迎合新时代。近日李显龙声称要增加税务,形势如此严峻,不是“军事美国”可以帮助解决问题。中国人一而再,再而三地提起两面三刀,是对新加坡充满防范之心,说白了就是不再信任。一带一路对新加坡产生了冲击,怎样融入其中而获得好处,这是今后长久时间内的急切工作。#

特朗普想要削减对外民主援助,美国颜色革命小动作依然不断

 特朗普想要削减对外民主援助,
美国颜色革命小动作依然不断

 作者 / 来源:朱长生 (中国) / 微信公众号“华语智库”

特朗普上台伊始宣布,将大幅减少美国国务院和国际开发署的预算资金,从而使一直以来外界纷纷猜测的美国对外民主援助项目正式曝光于天下。尽管特朗普总统有着如此明确的表示,但从近一个时期以来,独联体一些国家及东南亚个别国家国内形势的波动来看,美国政府并没有停止搞颜色革命的小动作。

特朗普削减对外援助预算遇阻力

美国国务院建议折衷执行。美国国务卿雷克斯•蒂勒森原则同意白宫削减国务院和国际开发署37%对外援助和外交经费的提议,但希望预算削减不搞“一刀切”,而是在3年内逐步完成。第一步就是在下一预算年将经费削减20%。

美国参议院反对削减计划。9月12日,特朗普政府提出将2018年对斯里兰卡援助削减92%的建议(从4300万美元降至340万美元),美国参议院拨款委员会认为,斯里兰卡地缘和战略位置重要,对此表示反对。

2017财年依然维持庞大对外援助资金。据路透社披露,目前美国国务院和国际开发署每年预算略高于500亿美元。而另据美国一家政府网站统计,在2017财政年度,20家美国政府机构在全球100多个国家和地区开展365亿美元的对外援助项目。

媒体强烈批评。美国《纽约时报》网站9月7日发表皮帕•诺里斯题为《特朗普从全球民主事业中撤退》的文章,批评当局抛弃美国最根本的价值观,放弃对国际人权事业的承诺,让仇者快亲者痛,这种转变将是一个历史错误。

多国政局波动与各种基金会活动有关

俄罗斯反对派两度滋事。今年3月26日,当局最大反对派纳瓦利内领导的“反腐基金会”组织支持者打着“反腐”的旗号,在俄罗斯多个主要城市举行反政府示威游行,反对派号称有6万人参加。10月7日,普京生日的当天,该组织再度在全国数十座城市发起抗议集会,高呼“俄罗斯必会自由”“没有普京的俄罗斯”等口号,声援反对派领袖纳瓦利内。

这两起事件背后都有西方影子,西方给予了高度配合。3月26日游行发生后,当日美国、欧盟官方就作出强硬姿态,要求俄政府迅速放人,美国国务院发言人批评俄政府抓人“侮辱民主价值”。10月7日示威发生后,美英等国媒体也是迅速声援,批评俄罗斯拘留示威者“不民主”。俄政治学家马尔特诺夫对此称,纳瓦利内及其支持者的活动都与西方各种基金会在俄境内积极活动相呼应。

柬美矛盾升级。9月初,美国在柬埔寨搞颜色革命计划被曝光。美国暗地里给柬埔寨反对党提供大量援助,支持其搞颜色革命,并指令柬埔寨反对党救国党主席根索卡推翻柬埔寨政权。关键时刻,洪森果断出手,公布其叛国证据,并以涉嫌叛国罪抓捕根索卡。9月15日,柬埔寨首相洪森要求美国撤回在柬的“和平队”志愿者,并宣布中止与美国合作寻找在越南战争时期,在柬失踪的美国军人遗体。

乌克兰反对派也在搞事。10月17日开始,刚刚在乌克兰“橙色革命”发起者、前总理尤利娅•季莫申科等乌克兰议员和政界人士陪同下、从美国经波兰强行闯关入境的独联体颜色革命“急先锋”萨卡什维利,率领“新力量运动党”等10个乌克兰政党在基辅宪法广场最高拉达大楼附近组织大规模抗议活动,要求取消议员的不可侵犯权利,建立反腐败法院并修改选举法。乌克兰内务部长顾问、最高拉达议员安东•格拉先科认为,萨卡什维利此举是企图在乌克兰制造政变。

颜色革命是一种兵不血刃的战争方式

颜色革命是美西方和平演变政策的延伸,是冷战后美西方按其价值观、民主模式主动改造世界的手段,是一种兵不血刃的战争方式。它是造成当前地区形势动荡、恐怖主义猖獗、欧洲难民危机的重要根源。

颜色革命起源。颜色革命(Colour Revolution),又称“花朵革命”,因参与者通常采用一种特别的颜色或者花朵来作为他们的标志而得名,是21世纪初期发生在中亚、东欧独联体国家和中东北非地区的一系列以颜色命名、以和平和非暴力方式进行的政权变更运动。它有着明确政治诉求,背后一般都有外部势力插手,经过社会动员,往往导致持久的社会对立和动荡,给执政者形成强大压力。

它是美国对不听话国家进行“和平演变”策略

颜色革命是冷战后西方推行新一轮“和平演变”政策的产物。冷战后,美国通过一段时间的调整和一系列的适应性动作,已经逐步消化吸收了胜利果实。为长久保持冷战红利,美国积极谋求一超独霸的地位,加快推行单边主义的步伐。为此,美国文武两手双管齐下:“武”的方面,以自身超强的军事实力发动科索沃战争、阿富汗战争和伊拉克战争,直接建立亲美政权;“文”的方面,强化意识形态色彩,在独联体范围内、中东及蒙古推动颜色革命,借推行“民主”之机,利用某些国家内部的困难和矛盾,以“自由、民主”为口号,以经济或人道主义援助为诱饵,以美元开道,以某些不大听美国招呼的国家为重点,继续进行“和平演变”,以推动认同西方民主价值观的反对派上台执政的方式为美国的国家利益服务。

颜色革命的理论指导与行动指南

美国政治理论家吉恩•夏普(Gene Sharp,上图)被称为“颜色革命教父”、“阿拉伯之春”的“精神导师”。他生于1928年,早年接受圣雄甘地“非暴力不合作”思想,视其为偶像。1983年,吉恩•夏普开始在哈佛大学主持非暴力抗争研究工作,并建立爱因斯坦研究所,在全球宣传采用非暴力的方式进行政治抗争。

其著述集中讲述如何通过非暴力手段颠覆一个政权。其理论曾对波罗的海三国(爱沙尼亚、拉脱维亚、立陶宛)脱离苏联发挥至关重要(“比核武器还重要”)的作用。

1993年所著《从独裁到民主》(上图左下角)一书中,列举了198种非暴力推翻政权的具体方法,比如,如何对待普通居民,如何对付官员、分化瓦解执政党,如何操控媒体,如何组织非暴力集会和罢工等等。 “非暴力抗争就像白蚁蚕食树木,可以把政权的支柱力量蚕食掉。这种力量并不亚于一枚炸弹或是一杆枪。最终,整个支柱会轰然倒塌。”

这本最初为当时的缅甸反对派而写的书,很快通过各种渠道从缅甸流向前南斯拉夫,又流向乌克兰、格鲁吉亚,最后来到了突尼斯、埃及和叙利亚,不仅成为宣传鼓动的武器,更成为反对派的行为指南。美国政府以夏普的理论为指导,有计划地培训熟练掌握街头非暴力斗争方式的骨干,这些人走上街头,开启推翻原政权的活动。

颜色革命在各国的实践及其结果

1989年东欧剧变时,捷克斯洛伐克没有经过大规模的暴力冲突就实现了政权更迭,如天鹅绒般平和柔滑,故得名“天鹅绒革命”。它尽管不属于颜色革命,但成为通过非暴力的和平方式更迭政权的代名词,后来发生的颜色革命基本上都属于“天鹅绒革命”的类型。2003年格鲁吉亚首发“玫瑰革命”,紧接着2004年乌克兰发生“橙色革命”(又称“栗子花革命”)、伊拉克的“紫色革命”、黎巴嫩的“雪松革命”、吉尔吉斯斯坦的“郁金香革命”(又称“柠檬革命”)、缅甸的反军政府运动(“番红花革命”“袈裟红革命”)、伊朗的“绿色革命”,以及2010年底以后的“阿拉伯之春”(以突尼斯为起点的***革命”、埃及革命、利比亚内战和也门起义),以及没有成功的白俄罗斯“牛仔布色革命”与哈萨克斯坦的“黄色革命”,等等。

颜色革命有成功,也有失败。颜色革命在格鲁吉亚、乌克兰和吉尔吉斯斯坦等国取得成功,推翻了原政权,建立了新政权。而部分中东国家新政府建立之后,因世俗派与伊斯兰主义派的争斗,未能建立有效的政权,导致政治争端不断,如埃及。即便在一度成功的国家中也有反复,如乌克兰和吉尔吉斯。从结果来看,颜色革命并没有改善国家与人民的命运,更多地带来的是社会持续动荡、人民生活愈加贫困,绝大多数国家情况变得更加糟糕。

面对颜色革命浊流,我国也难以置身事外、独善其身。妥善应对颜色革命已成为坚持中国特色社会主义道路、巩固党的执政地位的重大而艰巨的政治任务。

(作者:朱长生,中国国务院发展研究中心欧亚社会发展研究所研究员、华语智库高级研究员。)


Monday, 20 November 2017

特朗普印太战略 "新瓶装旧酒"?

特朗普印太战略 "新瓶装旧酒"?

作者 / 来源:余东晖 / 昆仑策研究院微信号

如果说特朗普此次亚洲之行,日韩中前三站专注于双边关系中的经贸与朝鲜问题的话,越菲后两站的亚太经合组织峰会、美国-东盟峰会和东亚峰会会的多边平台,是其“自由开放的印度-太平洋”概念粉墨登场的时候。从特朗普几次阐述可以看出,所谓“自由开放的印度-太平洋”,在经济上是要通过双边手法追求“公平、对等”的贸易关系,而在安全上则是奥巴马时代“亚太再平衡”的旧酒被装进了新瓶。

经济:双边施压添疑虑

有人说“自由开放的印度-太平洋”缺少了经济一翼是不对的,特朗普抵达越南后的第一场演讲,面对APEC工商界领导人时,重点阐述的就是“自由开放的印度-太平洋”在经济上的体现。他提议,更新与美国的伙伴关系,共同努力加强“印度-太平洋”所有国家间的友谊和商务纽带,共同促进繁荣与安全。这个伙伴关系的核心是,谋求发展基于“公平与对等互惠”的强有力的贸易关系。

特朗普说:“从现在开始,当美国与其他国家或民族发展贸易关系时,我们期待我们的伙伴像我们一样忠实遵守规则。我们期待双方市场将有同等的开放度,指导投资的是私人行业,而不是政府计划人”;“我们将在公平和平等的基础上竞争。我们不会再让美国受利用。我将始终把美国放在第一位”。他还批评有的国家没有遵守世贸组织的原则,世贸组织没有给美国公平的待遇。

特朗普宣称,自己想传递的信息是:将与任何希望成为美国的伙伴并且将遵守公平与互利贸易原则的印度-太平洋国家达成双边贸易协议。“我们将不再做的是,加入那种束缚我们手脚、让出我们主权、实际上不可能真正贯彻实施的大型协议。”

从这些表态可以看出,特朗普对多边贸易体制是失望的,也不想签署那种他认为不利于美国的多边贸易协定,在特朗普任上,很难指望美国会重新考虑返回“跨太平洋伙伴协定”。他更想通过双边手段实现他认为的对美国公平的交易,而且美国必须优先(America First)。这与习近平在多边场合一再强调构建人类命运共同体,愿意通过“一带一路”倡议,让区域国家追求共同繁荣的态度形成了鲜明的对比。

尽管特朗普一再突出“独立、自主”的重要性,一再强调私营企业、自由市场,被观察家视为针对中国,担心中国通过国有企业主导实施的“一带一路”倡议,输出中国的发展模式,但区域国家的工商人士听完特朗普的演讲后难免产生的疑问是:面对美国这种经济上的巨人、政治上的强权,印太区域小国与“美国优先”的特朗普政府进行双边谈判,有胜算吗?能保持独立自主性?

特朗普还强调,要让“印度-太平洋梦想”实现,必须确保所有人都按规则行事。“可以肯定,美国再不会对违规、欺骗或经济侵略视若无睹。那些日子已经过去。”特朗普发誓,他还表示不容许知识产权窃密、强迫转让技术和补贴国有企业。这些矛头都是指向中国,他重申不怪罪中国,而怪罪过去的美国政府没有采取行动,而今后他的政府一定会采取行动。

中国人听了这话,一定会感觉到特朗普政府磨刀霍霍,来势汹汹,两国今后在贸易上的摩擦一定少不了,而且已经停用十余年的301等大棒会重新抡起来。问题在于,20年前当中国经济实力小得多且出口市场严重依赖美国的时候,尚且不惧针尖对麦芒,中国经济实力已经接近美国且不那么依赖出口的今天,特朗普重祭双边制裁手段,又有多大的胜算?夹在两个经济巨人之间且日益依赖中国市场的印太区域国家又如何不惧“城门失火,殃及池鱼”?

安全:老调重弹无新意

在安全方面,“自由开放的印度-太平洋”实际上就是奥巴马时代“亚太再平衡”的翻版,目的在于把范围放得更大,更突出印度的作用,防范中国崛起过程中挑战美国在本地区主导的秩序。这在特朗普访问越南和菲律宾时被一再重复。

在美方发布的特朗普访问越南的成果清单中,有专门一段讲推进“自由开放的印太”:加强美越全面伙伴关系是自由开放印太的重要元素。美越扩展合作与协调,在河内建美国驻越使馆新馆;美越国防合作达成三年行动计划,增加双边海军活动,美国向越南海军转交第一艘海岸警卫队退役的巡逻舰,2018年美国航母将首次访问越南;双方重申了在南海自由航行与飞行、不受阻碍的商业行动的重要性,以及他们对于解决海洋争端基于规则手法的承诺。

美越联合声明第十一条:两位领导人讨论和欢迎在印太区域保存和平稳定,推进合作发展的倡议。两位领导人认识到东盟在区域的中心作用,誓言尊重和支持东盟在演化的区域架构中的中心性与团结性。两位领导人承诺基于2016年阳光之乡宣言的原则深化美国-东盟战略伙伴关系。

美越联合声明第十三条:两位领导人强调自由开放地进入南海对于国际社会的重要性,不受阻碍的合法商业活动的重要性,以及尊重自由航行和飞行以及其它合法使用海洋的必要性。双方重申了之前美越和美国-东盟联合声明中对于南海问题的立场,包括呼吁各方克制采取升高情势的活动,不要在有争议的岛礁军事化,不要对海洋自由进行不合法约束。他们重申了共同承诺:按照国际法和平解决争端,包括完全尊重法律和外交程序。他们呼吁完全有效地实施南海共同行为宣言,早日完成有效的、有法律约束力的南海行为准则。他们还呼吁所有南海声索方按照体现于1982年联合国海洋法公约的海洋国际法,澄清和表达他们的海洋主张,履行他们国际法律义务,以善意来管控和解决分歧。

特朗普与菲律宾总统杜特尔特发表的联合声明第七条提出,美菲双方重申对坚持自由航行与飞行原则,实施克制的承诺。他们强调按照体现于海洋法公约的国际法和平解决南海争端的重要性。他们进一步突出了继续追求信心建设措施,增加互相信任和信心的必要性,克制不采取行动升高紧张,包括军事化的行动。

越南比菲律宾在南海问题上更急于拉美国做靠山,与中国抗衡。有媒体报道说,特朗普在与杜特尔特的双边会谈中并没有提出南海问题,他们更多讨论的是美菲在打击恐怖主义方面的合作。杜特尔特在南海问题上保持低调,不愿损害目前与中方良好的合作,尤其菲律宾是今年东盟主席国,这让美国的“主流派”感到担忧,他们认为菲律宾没有牵头在东盟联合抵制中国在南海的“强硬行为”。

特朗普13日在马尼拉会见澳大利亚总理特恩布尔和日本首相安倍,强调一起推进自由开放印太区域的重要性。13日在会见印度总理莫迪时,两人讨论了美印全面战略伙伴关系以及对于自由开放印太区域的承诺。他们誓言加强作为重大国防伙伴的合作,显示两个世界最大的民主政体也有世界最强军队的决心。特朗普对印度最近几个月从美国购买一百多万桶石油表示感谢,表示对两国更强的能源合作将给两国带来地缘政治和经济变化有信心。

美国国务院的官员12日在马尼拉与澳大利亚外交部、印度外交部和日本外务省的高级官员举行四方会议,讨论在自由开放的印太区域更加繁荣与安全的愿景。他们探讨了取得共同目标和处理共同挑战的途径:坚持印太区域基于规则的秩序,包括自由航行与飞行,尊重国际法,和平解决争端;在谨慎财务的基础上,增加与国际法和标准一致的联结性;在印太区域协调反恐和海上安全的努力;在制止朝鲜核导项目方面进一步合作。四方伙伴承诺在共同的民主价值观和原则基础上深化合作,继续讨论进一步加强印太区域基于规则的秩序。

从上述繁复的阐述中,我们可以看出“自由开放的印度-太平洋”依然是关于有共同民主价值观的盟友,基于规则的秩序,尊重国际法,航行和飞行自由,和平解决海洋争端,拉印度、越南等对中国有戒心的国家入伙……所有这些基本上都是奥巴马时代“亚太再平衡”或“转向亚洲”战略的主张的老调重弹,可谓“新瓶装旧酒”。

如果说在“印太”新标签下有任何新意的话,我们听到特朗普13日在美国-东盟峰会上演讲时表示,美国依然坚持东盟作为完全合作的区域论坛的中心作用。他说:“希望美国在区域的伙伴强劲、独立、繁荣,掌握他们自己的命运,不当任何国家的卫星国。这是我们自由开放印太背后的原则。”

这话可以理解为美国担心东南亚国家成为影响力扩大的中国的“卫星国”,但其实过去几十年,最喜欢影响和干预别国内政的不正是美国么?最擅长输出意识形态和发展模式的不也正是美国么?特朗普似乎不太热衷于此,他更希望美国人民能自己过好自己的日子,但明显是美国主流精英设计的“印太战略”真能割舍过去七十年美国在国际关系中惯用的手法吗?这或许可以成为人们观察特朗普政府“印太战略”演进的观察点之一。#

Saturday, 18 November 2017

马来西亚38民间组织联合声明: 废除《防范罪案法令》以及 有关无审讯拘留的一切法律

马来西亚38民间组织联合声明:
废除《防范罪案法令》以及
有关无审讯拘留的一切法律

142名少年以及可能是数以千计的人
他们被剥夺上法庭讨公道的权利而丧失他们的自由

Joint Statement By 38 NGOs:
Abolish PoCA and Detention Without Trial Laws
[编者按语] 这篇联合声明原文是英文,《人民之友》编辑部派员将它译为华文,贴在本部落格。若此华文译稿含义与原文有所抵触,则以英文含义为准。以上插图为《人民之友》编者所加。
我们,以下联名签署的38单位的公民社会、职工会和社团组织,对有关142名少年在《1959年防范罪案法令》(简称PoCA)下已被逮捕的事,感到十分忧虑。这是由于这项法令是允许当权者无须经过法庭审讯就可把人加以囚禁。上述142名少年已被逮捕的消息是马来西亚副首相阿末扎希•哈密尼在一项志期2017年10月31日的国会书面回答中所透露的(见于7/11/2017Malaysian Insight的报道)。

令我们震惊的是在马来西亚无须审讯就可将人拘留的法律继续存在,这些恶法包括《1959年防范罪案法令》、《2015年防止恐怖主义法令》以及《1985年危险毒品(特别防范措施)法令》允许当权者将人加以逮捕、拘留,或者甚至约束被拘留者挑战(他们)被监禁的原因或约束他们上法庭抗辩的权利。被拘留者要求法庭公平审讯的基本权利完全被剥夺了。

如果142名少年是无审讯拘留法令的受害者,那么,有人就更惊愕,数以千计的人正是在《1959年防范罪案法令》以及其他无审讯拘留法律下遭受拘留囚禁。

在马来西亚,这些无审讯拘留法律所带来的基本问题是,受害者无论如何都无法挑战他们遭受逮捕、拘留的原因,或者甚至受害者要求上法庭也受到限制。 在无法寻求一个公正复审以挑战关于拘留和约束的原因,那么,司法制度就是保证当权者不会滥权,或者是无辜者所享有宪法所保证的权利和自由不会被剥夺的有效途径了。

所谓的“无审讯拘留”,就是允许政府或其部长或其指定的一些委员会,依照本身的念头和设想而没有确定的根据或理由,对某个人加以拘留和限制。

在上述这些严峻的无审讯拘留法律下被逮捕、拘留和约束的人,他(们)要求一个公平审讯的基本权利就完全被否定。国家(政府)也同样可以否定那些无辜者的权利和自由。

而“直到法庭判决有罪,每个人都是无辜者”的法律原则,必须受到尊重。

当马来西亚最终摆脱了恶名昭彰的《1960年内部安全法令》(简称ISA)以及1969年紧急(公共秩序和防范罪案)法令之时,许多人都期望所有其他允许无审讯拘留的法律也都会很快废除。

可是,事实是相反的。国家(政府)继续利用无审讯拘留法律的本领,却是通过《1959年防范罪案法令》(POCA)修正案,以及出台新的《2012年防止恐怖主义法令》而加强了。

PoCA2014年引进“无审讯拘留”条文


《1959年防范罪案(修正)法令》是在2014年4月2日生效的。这项修正法令引进了一个新的第IVA部分——关于无审讯拘留。这部分条文规定,为了公共秩序、公共安全或防止犯罪,”防范罪案委员会”认为拘留某(些)人是必要的话,现在可以发出“为期不超过两年的拘留令,并且还可以在期满之时,更新另一个同样为期不超过两年的拘留令”。

过去,当《1959年防范罪案法令》实施之时,受害者被逮捕24小时后被带上推事庭作还押候审的申请,这个申请书,阐述该名被拘留者之所以向法庭登记的案由,是由一名职位不低于助理警监的警官签署的,之后法官发出14天还押候审的庭令。但是,2014年4月之后,只需要一名职位仅仅是警长的警官来履行职责就行。因此可以说,这不是提高防止可能滥权的保护措施,而是让有关的申请更为简易,仅仅要求一个更低职位的警长的陈述。还押候审日期也延长到21天。

《1959年防范罪案法令》的颁布,原来是对付组织犯罪份子、3人组合或涉及“暴力暴行”或“敲诈勒索”的团伙,而后通过修正案,以覆盖刑事法的全部罪行。原来,这项法令是用来对付5人或以上的团伙,但是后来修改为2人或以上的组合。这意味着《1959年防范罪案法令》现在可以用来对付单独一个跟另外一人共谋犯罪的人,即使这个犯罪行为只是偷窃,或者是一些其他轻微犯罪。为更多人争取一个公平审讯的权利,如今更容易被否定了。

PoCA 2014(修正)法令实施范围扩大


2014年5月实施《1959年防范罪案(修正)法令》。这项修正法令实施范围扩大,包括毒品非法交易以及以毒品交易为生的人,也包括人口非法买卖以及以人口非法买卖为生的人,还包括涉及非法赌博、走私移民以及靠走私移民为生的人,以及包括招聘犯罪团伙或参与一些罪案的人。随后在2015年的修正案中增加了“在刑事法下那些从事委托或支持恐怖分子行为的人”

在2015年9月1日生效的令人关注的一项修正是其中的第4(2A) 条文即“没有人将单独(纯粹)因为他的‘政治信仰’或‘政治活动’而在此章节的条文下被逮捕和拘留。”新的第4(5)条文对‘政治信仰’或‘政治活动’的解释是:

• (a)根据一个在《1966年社团法令》(即335法)注册下的政党的宗旨原则,通过一种意见的表达或一连串行动的追求,而参与一项合法的活动,并以下列两事项为证:(i)党员资格和对党捐献,或(ii)公开积极参与党的事务;
 • (b)对马来西亚的任何政府表达其个人的意见;
 • (c)对马来西亚的任何政府展开一连串的行动。

这或许给人的印象是,上述法令将不会用来对付政治人物(或者是公民社会人物)所主导的针对政府的行动。然而,如果他们的行动或所发表的意见是针对我们的一些不讲道义的犯罪者,不是“任何政府”,或者是他们被指控犯上一些其他罪行,那么它不会保护公民社会和人权维护者,这让我们想起《防范罪案(修正)法令》用在去年(2016年)7月发生的一个称为“马来西亚犯罪观察工作队”[ Malaysian Crime Watch Task Force (简称“MyWatch ”)]的公民社会组织的主席R. Sri Sanjeevan(下图右)的案件。

图片来源 : says.com/my/news/mywatch-sanjeevan-held-without-trial-under-poca-prevention-of-crime-act
无论如何,这项修正案或许会降低政党对上述《防范罪案法令》和无审讯扣留法律的兴趣和关注。

或许到了今天,这些无审讯扣留法律的受害者通常是平民大众,他们被拘留或囚禁为期数年,而没有获得一个公平的审讯。

难以知晓被“无审讯扣留”的人数


无审讯扣留法律下的受害人数是无人知晓的。在马来西亚,最多只能从政府(部长)回应国会提出的问题的答复中了解一点讯息。关于《防范罪案法令》下的受害少年的数目的最近讯息,也是因为一个反对党国会议员提出这项问题而得知的。

在现阶段,当一个人涉嫌两人或以上的一项罪案,《防范罪案法令》就可以这样地简单使用,可以免去进行全面调查或收集充足证据——但是,正常情况是:如果一个人在法庭被提控或审讯,这是应有的程序。在一个公平审讯中,起诉者(主控官)必须证明:被告是毫无疑问有罪的。一个人的有罪或无罪,必须由一个独立的法官在法庭上确定,而警察、主控官或政府相信一个人有罪的做法是不适当的。审讯也必须给被告辩护的权利,而法庭在考虑了全部案情和所有证据之后作出判决。

我们向马来西亚政府提出4项诉求


因此,我们呼吁:——
• 1、立即撤销全部无审讯扣留法律,包括《1959年防范罪案法令》(POCA)《2012年防止恐怖主义法令》(POTA) 以及《1985年危险毒品(特别防范措施)法令》

• 2、立即无条件释放全部目前还在无审讯扣留法法律下被拘留或限制的人士;

• 3、立即披露在无审讯扣留法律下被扣留的人数,以及相关的政府用来说明其拘留与限制的行动(合法)所提出的理由;

• 4、给予在无审讯扣留法律下的全部的受害者遭受权利和自由的损失的赔偿。


联署单位:
  1. ALIRAN
  2. Association of Human Rights Defenders and Promoters- HRDP, Myanmar
  3. Asia Pacific Solidarity Coalition. (APSOC)
  4. ATRAHDOM Guatemala.
  5. AWAM
  6. Australians Against Capital Punishment(AACP)
  7. BERSIH 2.0
  8. Center for Prisoners' Rights Japan
  9. Christian Development Alternative (CDA), Bangladesh
  10. Civil Rights Committee of KLSCAH
  11. Democratic Commission for Human Development, Pakistan
  12. Indonesian Legal Roundtable
  13. Institute for development of Alternative Living (IDEAL)
  14. Japan Innocence and Death Penalty Information Center
  15. Legal Awareness Watch (LAW), Pakistan
  16. MADPET(Malaysians Against Death Penalty and Torture)
  17. Malaysian Physicians for Social Responsibility
  18. Malaysia Youth & Student Democratic Movement (DEMA)
  19. National Union of Transport Equipment & Allied Industries Workers (NUTEAIW)
  20. North South Initiative
  21. NUFAM(National Union of Flight Attendants Malaysia)
  22. Odhikar, Bangladesh
  23. Parti Rakyat Malaysia (PRM)
  24. Persatuan Komuniti Prihatin Selangor & KL
  25. Philippine Alliance of Human Rights Advocates
  26. PROHAM (Society for the Promotion of Human Rights, Malaysia)
  27. Sahabat Rakyat 人民之友
  28. Sawit Watch, Indonesian Social NGO
  29. Saya Anak Bangsa Malaysia (SABM)
  30. Sosialis Alternatif (Committee for Workers International-Malaysia)
  31. Suara Rakyat Malaysia (SUARAM)
  32. Teoh Beng Hock Trust for Democracy
  33. Think Centre, Singapore
  34. Workers Assistance Center, Inc., Philippines
  35. WH4C (Workers Hub For Change)
  36. Yaung Chi Oo Workers Association (YCOWA)
  37. Asia Centre
  38. Human Rights & Democracy Media Center “SHAMS”

Friday, 17 November 2017

印度将充当美国新亚洲政策的“支柱”

印度将充当美国新亚洲政策的“支柱”

作者 / 来源:林民旺 /《世界知识》杂志

提升印度在美国外交战略中的地位,已经体现在特朗普的南亚新战略中了。
.............................................

[作者简介] 林民旺,中国青年学者。现任复旦大学国际问题研究院青年研究员、南亚研究中心副主任。主要研究领域为国际关系理论,南亚国际关系(含中印关系)。

.............................................



美国总统特朗普11月3日开启了对日本、韩国、中国、越南、菲律宾的访问,这是他就任总统以来的首次亚洲之行,备受外界关注。观察家们期待的是,他如何在首次亚洲之行中阐明本届白宫的亚洲战略。

特朗普的“印太战略”即将浮出水面

5月初,美国五角大楼就曾透露,美国政府将支持一项在5年内向亚太地区投入近80亿美元的“亚太稳定计划”(Asia-Pacific Stability Initiative)。显然,奥巴马总统的“重返亚太”和“亚太再平衡”战略肯定会被特朗普抛弃,但不论用什么语汇来表述未来的亚洲战略,其基本精神和内涵都将体现相当程度的连续性,仍旧要搞战略平衡,而且地缘视野更加宽广。“亚太”似乎已经无法包容下美国的大战略,正式的“印太战略”即将浮出水面,而印度将在美国的新战略中扮演更加重要的角色。

提升印度在美国外交战略中的地位,已经体现在特朗普的南亚新战略中了。8月21日,特朗普就阿富汗及南亚局势发表演讲,公布本届政府的“南亚新战略”。特朗普称,他宣誓就职不久,就责成国防部长马蒂斯对美国在阿富汗和南亚的战略选择进行了全面的回顾与展望,加上其本人的学习,提出新的战略。根据美国的“南亚新战略”,美军不会轻易从阿富汗撤离,不会设定明确的撤军时限,将继续加大对阿富汗的军事安全投入,但不会背上阿富汗重建的包袱。同时,在印巴关系中,美国要着力发展与印度的战略伙伴关系,推动印度在阿富汗问题上扮演更加积极的角色。特朗普还指责巴基斯坦庇护恐怖分子,要巴基斯坦与美国相向而行,否则美国将切断对巴基斯坦的援助。特朗普的讲话基调意味着美国的“南亚新战略”将更加重印轻巴。

“印太再平衡“战略要求进行3方面的努力

10月18日,美国国务卿蒂勒森在启程前往沙特阿拉伯、卡塔尔、巴基斯坦、印度等国前,在美国战略与国际研究中心(CSIS)发表题为《确定下一个世纪我们与印度的关系》的演讲。从这一演讲中可以部分窥见美国“印太再平衡战略” 的基本内容。这一战略要求进行三方面的努力。
  • 一是,发挥美印经济的比较优势,促进印度洋-太平洋地区、尤其是南亚地区的互联互通和经济增长;
  •  二是,美印要联手推动实现印太地区的安全与稳定,尤其要加强区域国家的安全能力建设; 
  • 三是,构筑“印太再平衡”的同盟架构,将“志同道合”的国家都拉入这一体系,其中,除印度外,澳大利亚也是被多次明确点名的对象国。
从蒂勒森的演讲看,美国之所以要搞“印太再平衡”战略,主要原因还是认为中国正在“破坏”亚洲地区秩序,使所谓“以规则为基础的”国际秩序遭到侵蚀,由此带来未来亚洲秩序的不确定性。

美国国务卿蒂勒森(左)10月24—26日访问印度,是其亚洲之行焦点。上图:蒂勒森在新德里与印度总理莫迪(右)会晤。
(图源:路透社)
拉拢印度建立战略伙伴关系别有用心

蒂勒森的演讲让印度很受用,选择特朗普即将出访亚洲之际发表也是别有用心。蒂勒森还说印度将会超过中国,成为未来的“世界第一”,更是说到了印度的心坎上。印度外交部随后发表了一份热情洋溢的声明,赞赏他的演讲,并高度期待他的来访。随后,10月24日至26日,蒂勒森对印度进行了他担任国务卿以来的首次访问。双方尤其讨论了印太地区的安全挑战,以及互联互通问题。双方强调互联互通应遵守一些原则,如尊重主权和领土完整,这种话暗指中巴经济走廊建设的意味还是比较强的。

平衡中国的战略需求,构成了印美战略伙伴发展的基础,也是特朗普亚洲政策的战略出发点。对印度,美国一方面是靠渲染中国崛起给亚洲造成的不确定性,尤其是对印度构成的挑战,以促使印度在战略上进一步向美国靠拢。同时,在对外表态中极力拔高印度的国际地位,满足印度追求大国地位的虚荣心。

另一方面,在战略与防务政策方面加强协调合作,将印度逐步拉入美国的安全架构中。美印寻求对彼此的印太战略进行协调,印度“向东行动”政策(Act East policy)与美国、日本的印太战略深度对接,逐步形成美国主导的印度、日本、澳大利亚为主轴的亚洲安全架构。因此,除了要建立美印外长与防长的“2+2”对话机制,双方还将努力推动建立美、日、澳、印四国领导人对话机制。

最重要的是,美国决心帮助印度加强防务能力建设。除了扩大两国情报共享之外,美国正逐步消除向印度出售先进武器的法律障碍,以使向印度出售的武器性能达到美国主要盟友的程度,例如出售P-8海上侦察机、无人机、航母技术等,最终将使美印防务合作由买卖关系转为共同生产、共同研发。2017年6月印度总理莫迪首次会晤特朗普时,双方达成了共同生产F-16、F-18战斗机的合作协议。

(本文原发于《世界知识》杂志)

Thursday, 16 November 2017

美媒评总统亚洲行是“谄媚之旅”,特朗普让人感觉美国软实力衰退

    美媒评总统亚洲行是“谄媚之旅”,
特朗普让人感觉美国软实力衰退

原标题:美媒:特朗普亚洲行令人失望,美国的软实力衰弱

来源:《观察者网》(中国)

特朗普的肖像在马尼拉11月13日的反特朗普到菲律宾参加东盟峰会的示威游行中被烧毁        (图源:@视觉中国)

[ 观察者网 综合报道 ] 美国总统特朗普结束了他为期12天的亚洲行,期间到访了日本、韩国、中国、越南和菲律宾。据纽约时报11月14日报道,特朗普用“具有历史性的”来评价他的这次亚洲之行。但是西方媒体并不这么认为。 

相反,在11月14日发表于《华盛顿邮报》上的评论中,David Ignatius写道:“特朗普的亚洲之行更像朝圣而非展现国力。他几乎没有详细地解释美国的政策。相反,他主要在向其他领导人寻求帮助,赞美他们的美德和拥抱他们的世界观。” 

特朗普忽略人权问题被诟病

在这次亚洲行,尤其在出席于菲律宾马尼拉举行的第31届东盟峰会上,特朗普没有就菲律宾总统杜特尔特反毒行动的血腥镇压和罗兴亚人遭到缅甸军方清洗在人权问题上进行施压。特朗普因此而被西方媒体所诟病。 

路透社11月13日的报道称,特朗普在与杜特尔特会面时,没有对菲律宾在毒品贸易上的血腥镇压表示施压,反而告诉记者,他与这位菲律宾领导人建立了“伟大的友谊”。路透社称,在今年年初的一通电话中,特朗普称赞了杜特尔特正在进行的反毒行动是一项“伟大的工作”,他当时也因此而遭受批评。 

据《华盛顿邮报》11月13日报道,杜特尔特的这次反毒战争已经杀了上千人,其中有些受害者还只是儿童。这场血腥的贩毒战争已经受到了全世界的谴责。 

另外,据《华盛顿时报》11月13日报道,在第一次正式的亚洲行接近尾声的时候,特朗普都没有对缅甸军方对在缅甸的少数族裔罗兴亚穆斯林的镇压发表一词。而这次镇压已经被联合国定性为“一次教科书式的种族清洗”。 

路透社在13日的报道中指出,作为对罗兴亚激进分子袭击的反击,缅甸军方从2017年8月25日起开始进行种族清洗。至今,已有超过60万罗兴亚人逃离到了在孟加拉国的难民营。罗兴亚人的困境已经激起了全世界的愤怒。 

该报道称,已经有人开始呼吁剥夺民主斗士昂山素季在1991年赢得的诺贝尔和平奖,因为她至今没有谴责军方的行为。但是即使在东盟领导人会议之后发布的一份声明草稿中,也没有提到对罗兴亚人在若开邦的镇压,只有一段简短地提到了人道主义信念对若开邦里受影响的社区的重要性。 

被视为讨好中俄的“谄媚之旅”

据《纽约时报》14日认为,特朗普将此次行程作为对他自己的魅力和活力的检验,但是至于在一些重大议题上,如贸易和朝鲜问题,他究竟有什么实质性的成就并不是那么明了。尽管他没有重大过失是一个事实,但是他释放了一个信号,即中国,而非美国,是这个地区的发号施令者。 

Ignatius在发表于《华盛顿邮报》的评论中用“谄媚之旅”形容特朗普的此次亚洲行: 

特朗普提到了他与日本首相安倍晋三“非同寻常”的关系,他称中国国家主席习近平为“一个非常特别的人”,他与那位“非常成功”的菲律宾总统图特尔特的友谊则是“伟大的关系”,并且向俄罗斯总统普京表示了善意,认为他的国家是“对我们国家有利的,而非一个麻烦”。

Ignatius认为,特朗普的亚洲之旅可能确实是历史性的,但并非他所以为的。这可能意味着美国与崛起的中国力量的和解,加上想与俄罗斯改善关系的渴望。 

特朗普同时也明确表达想要与俄罗斯和解的愿望。他需要莫斯科支持美国在全球的地位。并希望在朝核问题上,除了中国,他还需要寻求莫斯科的帮助,使这个问题能够不通过战争而得到解决。 

特朗普让人担忧美国软实力衰退

Ignatius在他的评论中还表示,特朗普的奉承话出现在美国国家战略迷失的时候。“我们正在漫无目的地漂流”,一位共和党国会职员说,表达了一个越来越多被听到的来自一位五角大楼无党派分析师的观点。当俄罗斯、中国和伊朗都在快速提升他们的军事能力的时候,特朗普的行政机构虽然已经有了公开的强军政策,但是并没就这个政策如何能够与这些潜在对手真正作战作出必要的决定。 

他认为,特朗普是个虚荣的人,通过讨好别人来吹嘘自己。如果在他的方法中有一个战略概念的话,那这个概念很有可能就是现实主义与默许的结合。这次亚洲之行让我觉得我们正在见证美国在光鲜的管弦乐中的衰退。 

而《华盛顿邮报》13日的报道指出了东南亚国家和美国的盟友们对特朗普的立场的不确定感和对他将会采取的行动表示紧张。该报道引用了安全分析师、《杜特尔特的崛起》的作者Richard Heydarian的话表达了与Ignatius相似的担忧:“他们(东南亚国家和美国的盟友们)看到了美国软实力的整个衰退,很大程度上是因为特朗普,同时也有与中国相比,美国结构性衰弱的因素”。 

特朗普调整亚洲政策,新加坡地位受轻视了

特朗普调整亚洲政策,
新加坡地位受轻视了

原标题:李显龙未获特朗普会谈 新加坡的没落

作者 / 来源:路禾 / 《多维新闻》网

李显龙10月底到访白宫也未能提升自己在美国政治版图中的地位
(图源:Reuters)

美国总统特朗普11月14日结束了12天的访问亚洲行程。总体来看,通过这次访问,他巩固了美国与日韩之间的关系,收获了北京的贸易大礼包,在越南阐述了他的印太愿景,在东盟峰会上与菲律宾总统杜特尔特(Rodrigo Duterte)修复了美菲关系。但有一个国家似乎被忽略了,它就是新加坡。

特朗普(Donald Trump)访问亚洲的行程中并不包括新加坡,他出席亚太经合组织(APEC)领导人峰会和东盟峰会期间都未与新加坡总理李显龙举行正式双边会谈。

值得注意的是,在特朗普访问前,李显龙访美。美国前总统奥巴马2009年首访亚洲时,当时亚太经合组织(APEC)领导人峰会在新加坡召开,他在参会期间顺带访问了新加坡。联系起来看,外界不免产生特朗普甩过新加坡而李显龙特意访美的印象。

美国“轻视”新加坡相当罕见

其实,不只是特朗普 “略过”了访问新加坡。目前,特朗普政府中,只有美国防长马蒂斯(James  Mattis)6月曾到访新加坡,但他的重点是参加香格里拉对话会,并非是对新加坡的访问。蒂勒森8月首次访问东南亚时,行程中只有菲律宾、泰国和马来西亚。美国副总统彭斯(Mike Pence)4月的亚洲行也访问了唯一的一个东南亚国家——印尼。美国与东盟重要国家对接过程中“轻视”新加坡相当罕见。

毕竟美国前总统奥巴马时期非常重要新加坡的地位:2016年7月,他罕见给予李显龙国宴的规格,并称新加坡为美国加强在东南亚地区存在的“锚”,此前享受此美誉的只有日本和澳大利亚。

但李显龙10月底的访美可以用不温不火四个字来形容:特朗普并没有盛赞新加坡,两国能拿得出的合作亮点恐怕也只是新加坡航空公司和波音公司签署的购买客机协议。同时,与美韩、美日之间的“2+2”对话正常举行形成鲜明对比的是,美新“2+2”对话也未举行。种种迹象似乎都表明,新加坡在美国亚洲战略地位中的没落。

特朗普在越南APEC期间的演讲少了地缘政治的色彩
(图源:Reuters)

特朗普政府正在调整亚洲政策

在分析人士看来,新加坡地位的下降在于特朗普政府亚洲政策的调整。美国官方在发布有关特朗普和蒂勒森等访问亚洲公告时都提到了一个词“印太地区”(Indo-Pacific),而印度、美国、日本和澳大利亚11月12日在东盟期间召开的首次局长级会议也不包含新加坡。

特朗普的亚洲政策优先方向是地区大国。新加坡诚然是一个重要的国家,它也的确在东盟国家中曾“独树一帜”,但它的战略地位和经济体量恐怕都难以与东盟地区大国或者是印度等国相匹敌,这就意味着它在东盟中的相对优势已经失去。这也是为何彭斯、蒂勒森和马蒂斯等专门访问菲律宾和马来西亚等国的考量,同样,特朗普的南亚政策有抬高印度而贬低巴基斯坦说明,大国才是重点关照对象。

新加坡已不是美国战略上的重点

加之特朗普是一个相当务实的领导人,拿李显龙10月底的访问来看,新加坡能提供给美国的这次订单只有130多亿美元。对比之下,越南总理阮春福在5月底6月初的访美之行中,越美单单签署的经贸协议就有150亿至170亿美元,除此之外,两国还会加强防务合作,考虑到奥巴马时期美国就已经解除对越南的武器禁运,可以预见,美国也能在越南找到武器出口的市场。

特朗普是一个“美国优先“为准则的领导人,谁能给美国最大的利益是他的外交评判标准,当其他东盟国家也能给予他所要的利益时,美国何必还要重点关注新加坡呢?

特朗普不是一个意识形态浓厚的领导人,奥巴马时期加强与东盟各国的联系更大程度上是从战略上对中国进行围堵,只要能对中国形成牵制,国家大小都不是重点,新加坡也因此能成为美国在亚太地区的喉舌。特朗普的优先要务可能并不是对某个国家形成一种牵制,而是哪个国家能给美国的利益最大,谁就是美国战略上的重点,是“利益先行”的一种思路。新加坡角色的弱化是在意料之中的事情了。#

充分认识伊斯兰世界的时代转变

充分认识伊斯兰世界的时代转变

 作者 / 来源:朱威烈 /《环球时报》

阿拉伯国家经历了“阿拉伯之春”的教训,痛定思痛,深刻认识到必须寻找符合自身需求、利于本国稳定和发展的道路

[作者简介]
朱威烈(右图),中国著名学者,上海外国语大学中东研究所(教育部人文社会科学重点研究基地)名誉所长,中国—阿拉伯国家合作论坛研究中心主任。教育部社科委综合研究学部委员,中国中东学会顾问,中国—阿拉伯友好协会理事,上海市国际关系学会顾问,中国国际问题研究基金会研究员;约旦皇家伊斯兰思想研究院院士,埃及阿拉伯语科学院通讯院士。

朱氏1965年毕业于北京大学东方语系阿拉伯语专业,同年入上海外国语大学任教至今。

——以上图片与说明和作者简介为《人民之友》编者所加

....................................................................................................................................................................................


最近一段时间,有关沙特的新闻占据了媒体大量版面。被认为较保守的沙特发生的重要转变,引起国际社会高度关注。事实上,转型或调整正成为更广泛的伊斯兰世界的普遍现象,沙特可被视为一个缩影。

以转变促国家身份重建

在经济、社会、政治以及外交等领域,沙特都对外展示着它的转型。经济方面,王储穆罕默德主持制订“2030发展愿景”这样一份在伊斯兰国家罕见的长远发展战略,推动经济向多元型转变,同时也有投巨资兴建“尼尤姆”新城等具体举措。社会政治方面,新设反腐败总署、娱乐总署等机构,任命大批青年阁员,为开展自上而下的改革创造条件,而允许妇女开车等措施则反映出社会层面的进步。外交方面,国王四处出访,举办地区峰会,同时确立以伊朗和地区内其他什叶派组织为敌的政策,确保在逊尼派国家中的盟主地位。

不仅沙特,经历“阿拉伯之春”的伊斯兰国家也在发生深刻变化。伊拉克和叙利亚军事打击“伊斯兰国”的行动进入收官阶段,两国都已将战后重建提上日程,伊拉克遏制住了库尔德自治区独立公投事件的发酵,而在俄罗斯、伊朗、土耳其等力量参与下,政治解决叙利亚危机和开展经济重建都已不容回避。地区大国埃及虽然国内安全状况仍不容乐观,但经济已在恢复,外汇储备回到了“阿拉伯之春”前水平。

总的来看,作为伊斯兰世界核心的阿拉伯国家普遍都在探索自身经济发展道路和社会政治进程。在此背景下,基督教文明的美欧国家、东亚文明的中国,对伊斯兰文明相关国家的意义和影响也在经历变化。

2001年“9•11”事件后,美国小布什政府先后发动阿富汗战争和伊拉克战争。在伊战后,美国提出“大中东民主倡议”,企图用西方民主改造伊斯兰国家。虽然几乎所有伊斯兰国家对此都不能接受,但美国还是一面反恐一面强迫这些国家改造,不少伊斯兰国家在条件不成熟的情况下,被迫按照“华盛顿共识”实行国有企业私有化,结果引发钱权交易等诸多问题。

但“阿拉伯之春”以及相关国家的惨痛经历,已经证明西方强加的模式并不奏效。在当前美欧国家自顾不暇的情况下,它们的那套模式在伊斯兰国家的吸引力更是大幅下降。

伊斯兰教拥有17亿信众,仅次于基督徒的23亿人,是世界格局中一支极为特殊的力量。它们既不属于资本主义世界,也不属于社会主义阵营,而是强调自身的伊斯兰属性。其中的阿拉伯国家,还在伊斯兰属性之外强调民族属性和国家属性。

但在“阿拉伯之春”期间,这种国家属性或国民意识遭到教派政治剧烈冲击,现在阿拉伯国家要做的就是进行国家身份认同的重建。宗教信仰身份、民族身份和国家身份是伊斯兰尤其阿拉伯国家的三重身份,而国家身份无疑应该排在首位,因为当前国际政治是以国家行为体为主。

以“宽容”价值观引领变革

当然,在探讨阿拉伯国家的经济和社会改革时,很多人会提出伊斯兰教是否也要进行宗教改革的问题。需要强调的是,宗教改革这种说法并不适宜,因为那牵涉到一个拥有17亿信众的世界性大宗教。这也是为什么埃及总统塞西上任后先后提出进行伊斯兰革命、伊斯兰教改革,但最后还是选择了“更新宗教话语”的表述。

宗教的调整与话语更新应该主要通过宗教界内部进行,伊斯兰教本身也有相应工具,比如协商、公议以及创制等。事实上,这种情况也确实在发生,即便沙特这样被普遍认为比较保守和封闭的伊斯兰国家也在调整。笔者近期在与沙特一些人士接触时就感觉到,当地社会精英正在寻求改变,沙特王储穆罕默德不久前明确提出要重返“更温和的伊斯兰”,就是这种改变的注脚。

加上埃及提出“更新宗教话语”,阿联酋去年在主张“中道”原则的基础上又加入了“宽容”,可以看到,中道、温和、宽容、开放、共生等,正成为伊斯兰国家普遍的国家价值观。而价值观是经济和社会等一系列改革的核心,对民众发挥着引领作用。从这个角度讲,这种变化令人鼓舞。

为推动国家发展“向东看”

因此,伊斯兰国家的当务之急是把国家建设好。它们现在的转型发展,首要目标是从前工业化和前现代化转变到工业化和现代化阶段。目前阿拉伯中东国家的工业化程度只有17%,这个课得补上。

其次是对国家发展模式的探索与选择。伊斯兰国家已认识到不能完全依靠别国模式,既不能用美国强加的民主政治模式,也不能简单照搬其他国家模式,只能在借鉴别国经验的基础上建立自身模式。

在这种情况下,同为文明古国和发展中国家的中国引起伊斯兰国家注意。除了中国的发展经验值得它们借鉴,中国平等互利的态度容易为它们所接受等现实因素,伊斯兰文明和中华文明在历史层面也有相似之处。

13世纪以后,位于巴格达的伊斯兰文明主体阿拔斯王朝被蒙古铁骑打败,位于地中海沿岸的法蒂玛王朝也受到11世纪到13世纪的十字军东侵。而中华文明在经过北宋的繁荣期后,被元朝统治了近100年。两大文明在遭受外来侵略后都进入衰落期,它们也都错过了世界进程中的两件大事,即14、15世纪欧洲文艺复兴运动和18、19世纪的欧洲工业革命,逐渐变得落后。

但随后百年来,两种文明的走向和命运各有不同。中国在经历革命后建立崭新国家,开启国家的工业化和现代化建设,取得瞩目成就。但阿拉伯国家在一战后沦为殖民地,二战后因陷于大国盟国体系而变成美欧利益争夺的战场,国家建设一直没能起步。

直到“阿拉伯之春”,本来民众运动的初衷是推动国家改革,但最后被西方国家误导,变成一场“颜色革命”。“颜色革命”又被宗教极端势力和恐怖势力利用,导致社会动荡甚至战乱、战争。如今过去6年多了,阿拉伯国家痛定思痛,深刻认识到必须寻找符合自身需求、利于本国稳定和发展的道路。

放眼当今世界,再没其他国家能像中国这样把精力集中于改革和发展了。因此,阿拉伯国家无论如何都不会忽视与中国的合作交往,“向东看”势所必然。

总体而言,伊斯兰国家尤其阿拉伯国家正按符合自身利益的标准探索改革和发展道路。在外界对伊斯兰文明普遍存在认知赤字的情况下,我们对伊斯兰国家的调整和变化既不能想当然地随意置评,也不必做西方评论的搬运工,而应根据那些变化是否有益于伊斯兰国家自身以及世界整体利益做出判断。#

Joint Statement By 38 NGOs: Abolish PoCA and Detention Without Trial Laws [Updated additional endorsed organisation on 17 Nov 2017]

Joint Statement By 38 NGOs
Abolish PoCA and Detention Without Trial Laws

142 juveniles and possibly thousands denied their
liberty without being accorded the right to fair trial

【Updated additional endorsed organisations on 17 Nov 2017】

Above picture is designed and added by Sahabat Rakyat Malaysia
We, the 38 undersigned civil society organisations, trade unions and groups are perturbed to hear that 142 juveniles have been arrested under the Prevention of Crime Act (POCA), a law that allows the detention of people without trial. This was revealed by the Deputy Prime Minister of Malaysia, Ahmad Zahid Hamidi, in a Parliamentary written reply dated 31/10/2017. (Malaysian Insight, 7/11/2017)

We are shocked about the continued existence of Detention Without Trial laws in Malaysia, including the Prevention of Crimes Act 1959(POCA), Prevention of Terrorism Act 2015 (POTA) and the Dangerous Drugs (Special Preventive Measures) Act 1985 that allows for persons to be arrested, detained and/or restricted without even being accorded the right to challenge the reasons of their incarceration and/or restriction in court. The fundamental right to a fair trial is denied.

If 142 juveniles were victims of this Detention Without Trial(DWT) law, then one wonders whether thousands of individuals are currently being detained/restricted under POCA and other DWT laws.

The fundamental problem with these DWT laws in Malaysia is that the victim cannot even challenge even the reasons for his arrest, detention and/or restriction in a court of law. Without the ability to go for a judicial review challenging the reasons used for the detention/restriction, the judiciary is effectively barred from ensuring that the Executive is not abusing its power and/or that no innocent person is being unjustly denied his constitutionally guaranteed rights and liberties. 

DWT allows for an individual to be detained and/or restricted indefinitely according to the whims and fancies of the government, be it a Minister or some appointed Board. 

A person who has been arrested, detained and/or restricted under these draconian Detention Without Trial Laws are also denied the fundamental right to a fair trial. The  State could also deny rights/liberties of the innocent. The principle that everyone should be presumed innocent until proven guilty in a court of law must be respected.

When Malaysia finally got rid of the infamous Internal Security Act 1960(ISA) and the Emergency(Public Order and Prevention of Crime) Ordinance 1969, there was hope that all other laws that allow for DWT will also soon be repealed.

However, the opposite happened and the ability of the State to continue using Detention Without Trial laws, was enhanced by the amendments of the Prevention of Crimes Act 1959(POCA), and the introduction of the new Prevention of Terrorism Act 2012.

An amendment to POCA, which came into effect on 2/4/2014, introduced a new Part IVA, that introduced Detention Without Trial. The Board could now issue ‘detention order for a period not exceeding two years, and may renew any such detention order for a further period not exceeding two years at a time, if it is satisfied that such detention is necessary in the interest of public order, public security or prevention of crime.’

Previously, when POCA was used, within 24 hours after arrest when the victim is brought before the Magistrate for a remand application, a statement in writing signed by a police officer not below the rank of Assistant Superintendent stating that there are grounds for believing that the name of that person should be entered on the Register was required before a Magistrate had to grant a 14 day remand. But, after April 2014, all that is required is a statement of a police officer of merely the rank of Inspector. Hence, rather than having greater safeguard against possible abuse, it was made easier by requiring just a lower ranked Inspector’s statement. Remand period was also extended to 21 days.

POCA, which was originally enacted to be used for organized crime members, triads or gangs involved in crimes involving ‘violence or extortion’ was amended to cover all offences in the Penal Code. Originally it was to be used for gangs of 5 or more persons, but that was amended to 2 or more persons. That means that POCA can now be used for even a person who committed a  crime with another, even if the crime was theft or some other lesser crime. Right to a fair trial now could easily be denied for many more persons.

The POCA amendment, that came into force in May 2014, allowed for POCA to be used also for an even wider range of persons including drug traffickers including persons living on proceeds of drug trafficking, human traffickers including persons living on proceeds of human trafficking, persons involved in unlawful gaming, smugglers of migrants including persons living on proceeds of migrant smuggling, recruiters of members of gangs or persons to participate in some crime. A subsequent amendment in 2015 added ‘Persons who engage in the commission or support of terrorist acts under the Penal Code’.

An interesting amendment to POCA that came into effect on 1/9/2015 was section 4(2A) which stated that “No person shall be arrested and detained under this section solely for his political belief or political activity. The new Section 4(5) goes on to explain "political belief or political activity" as meaning ‘engaging in a lawful activity through-(a) the expression of an opinion or the pursuit of a course of action made according to the tenets of a political party that is at the relevant time registered under the Societies Act 1966 [Act 335] as evidenced by-(i) membership of or contribution to that party; or (ii) open and active participation in the affairs of that party; (b) the expression of an opinion directed towards any government in Malaysia; or (c) the pursuit of a course of action directed towards any government in Malaysia.".

This may give the impression that POCA will not be used against politicians (and possibly even civil society personalities) for actions directed against the government. It however does not protect civil society or human rights defenders if their actions and/or expression of opinion is directed against some our perpetrator of injustice, not being ‘any government’, or is they are alleged of committing some other crime. We recall that POCA was used in July 2016 in the case of R. Sri Sanjeevan, Malaysian Crime Watch Task Force (MyWatch) chairman – a civil society organisation.

Picture Source : says.com/my/news/mywatch-sanjeevan-held-without-trial-under-poca-prevention-of-crime-act
This amendment, however, may have the effect of reducing the interest or concern of political parties about POCA and such Detention Without Trial Laws.

The victims of these DWT laws may now be mostly common people, who are being detained and/or restricted for years without even being accorded a fair trial.

The number of victims of such DWT laws are also unknown, as most such information in Malaysia are usually known when the government makes a reply to a Parliamentary Question. The recent information about the number of juvenile victims of POCA was because of a such question raised by an Opposition parliamentarian.

Now, whenever a person is suspected of a crime involving 2 or more persons, POCA can simply be used as it is so much easier, and requires no comprehensive investigation or gathering of evidence that would have been required if one was to be charged and tried in court. In a fair trial, prosecution needs to prove that a person is guilty beyond reasonable doubt. The guilt or innocence of a person must be determined by an independent judge in court, and the belief of the police, prosecution or government that a person is guilty is inadequate. A trial also gives a right to the accused persons to defend themselves, and the courts will decide after considering all evidence and facts of the case.

Therefore, we call
  1. For the immediate repeal of all Detention Without Trial laws, including the Prevention of Crimes Act 1959(POCA), Prevention of Terrorism Act 2015(POTA) and the Dangerous Drugs (Special Preventive Measures) Act 1985;

  2. For the immediate and unconditional release of all persons now currently being detained and/or restricted under these Detention Without Trial laws;

  3. For the immediate disclosure of the numbers of persons being detained under these DWT laws, and the reasons being used to justify their detention/restriction;

  4. That compensation and/or damages be paid to all victims of detention without trial laws for their loss of rights and liberties;

Charles Hector
For and on behalf the 36 groups, organisations and unions listed below

  1. ALIRAN
  2. Association of Human Rights Defenders and Promoters- HRDP, Myanmar
  3. Asia Pacific Solidarity Coalition. (APSOC)
  4. ATRAHDOM Guatemala.
  5. AWAM
  6. Australians Against Capital Punishment(AACP)
  7. BERSIH 2.0
  8. Center for Prisoners' Rights Japan
  9. Christian Development Alternative (CDA), Bangladesh
  10. Civil Rights Committee of KLSCAH
  11. Democratic Commission for Human Development, Pakistan
  12. Indonesian Legal Roundtable
  13. Institute for development of Alternative Living (IDEAL)
  14. Japan Innocence and Death Penalty Information Center
  15. Legal Awareness Watch (LAW), Pakistan
  16. MADPET(Malaysians Against Death Penalty and Torture)
  17. Malaysian Physicians for Social Responsibility
  18. Malaysia Youth & Student Democratic Movement (DEMA)
  19. National Union of Transport Equipment & Allied Industries Workers (NUTEAIW)
  20. North South Initiative
  21. NUFAM(National Union of Flight Attendants Malaysia)
  22. Odhikar, Bangladesh
  23. Parti Rakyat Malaysia (PRM)
  24. Persatuan Komuniti Prihatin Selangor & KL
  25. Philippine Alliance of Human Rights Advocates
  26. PROHAM (Society for the Promotion of Human Rights, Malaysia)
  27. Sahabat Rakyat 人民之友
  28. Sawit Watch, Indonesian Social NGO
  29. Saya Anak Bangsa Malaysia (SABM)
  30. Sosialis Alternatif (Committee for Workers International-Malaysia)
  31. Suara Rakyat Malaysia (SUARAM)
  32. Teoh Beng Hock Trust for Democracy
  33. Think Centre, Singapore
  34. Workers Assistance Center, Inc., Philippines
  35. WH4C (Workers Hub For Change)
  36. Yaung Chi Oo Workers Association (YCOWA)
  37. Asia Centre
  38. Human Rights & Democracy Media Center “SHAMS”

Sunday, 12 November 2017

Undilah "calon yang membantah pengislaman negara": Menentang pemerintahan hegemoni UMNO! Mencegah puak Mahathir kembali kepada kuasa!

Undilah "calon yang membantah pengislaman negara":
Menentang pemerintahan hegemoni UMNO!
Mencegah "puak Mahathir kembali kepada kuasa"!

—— Ditulis khusus menjelang Pilihan Raya Umum Ke-14,
  Sempena sambutan ulang tahun ke-16 Sahabat Rakyat
Oleh Jawatankuasa Kerja Sahabat Rakyat
Teks di bawah diterjemahkan dari versi asal dalam bahasa Cina yang diterbitkan pada 24 September 2017. Sekiranya terdapat apa-apa percanggahan antara versi Bahasa Melayu dan versi Bahasa Cina yang asal, versi Bahasa Cina akan diguna pakai.


Pilihanraya umum ke-14 Malaysia akan diadakan pada akhir tahun ini atau awal tahun depan. Para pemimpin parti-parti pembangkang yang melagakkan “Selamatkan Malaysia, Hapuskan Kleptokrasi” sedang dilamun impian manis “menggunakan Mahathir bagi menjatuhkan Najib” dan “mengambil alih Putrajaya”, manakala pertubuhan masyarakat dan khalayak ramai yang mendambakan pembaharuan sosial pula mengharapkan kemunculan lebih ramai “wakil kepada rakyat” yang cukup berani untuk menyuarakan hasrat kaum tertindas dalam parlimen pada pilihan raya yang akan datang dan mana-mana pilihan raya masa depan, bagi menidakkan pindaan “Akta 355” dan sebarang rang undang-undang yang mempunyai sifat serupa, seterusnya menghentikan mana-mana pihak hegemoni perkauman Melayu untuk mengislamkan negara kita yang pada asalnya merupakan negara sekular majmuk berbilang bangsa dan agama.

Tahun ini genap 16 tahun ulang tahun penubuhan Sahabat Rakyat pada 9 September 2001. Menjelang pilihan raya umum (PRU) ke-14, untuk meneruskan pelaksanaan idea dan pendirian “bebas dan berautonomi” dan “sentiasa berdampingan dengan rakyat” seperti mana yang diamalkan dalam dua PRU terakhir (PRU ke-12 dan ke-13), Jawatankuasa Kerja Sahabat Rakyat memutuskan untuk menerbitkan pendirian dan pandangan kami mengenai PRU akan datang.

Disebabkan dua keadaan yang akan dinyatakan dibawah, kami (ahli-ahli jawatankuasa Sahabat Rakyat) tidak dapat mencapai persetujuan sebulat suara mengenai beberapa isu teras yang terhasil ekoran daripada pembahagian dan penstruktur semula kem rakyat dan kem musuh adalah boleh difahami:

Pertamanya, persengketaan kontradiksi sosial yang semakin hebat di negara kita (terutamanya merujuk kepada pergeseran di antara klik pemerintah hegemoni dengan rakyat semua bangsa yang diperintah) telah membawa kepada fenomena unik di mana pembahagian dan penstrukturan semula berlaku di dalam kedua-dua kem pemerintah hegemoni dan kem rakyat semua bangsa. Tambahan pula, kem pemerintah mempergiatkan taktik “infiltrasi” dan “penawaran pengampuan” di dalam kem rakyat, segelintir pemimpin dari kem rakyat juga menanti-nantikan saat untuk “memegang kuasa memerintah”;
Keduanya, intipati sistem pemilihan parlimen negara kita pula pada hakikatnya merupakan babak-babak penipuan yang memihak kepada klik pemerintah hegemoni untuk memanjangkan pemerintahan kediktatoran mereka terhadap rakyat semua bangsa, tambahan lagi, sehingga kini garis perjuangan politik parti-parti politik utama di negara kita adalah samar-samar dan pembahagian kerusi mereka dalam pilihan raya akan datang masih tidak ada penentuannya. 
Walau bagaimanapun, Jawatankuasa Kerja Sahabat Rakyat tidak boleh mendiamkan diri. Oleh itu, kami memutuskan untuk menerbitkan kenyataan ini yang mendapat persetujuan daripada sebahagian besar ahli jawatankuasa kami, untuk disembahkan sebagai hadiah kepada pergerakan pembaharuan demokratik negara sempena sambutan ulang tahun ke-16 Sahabat Rakyat.

Kami berharap ahli-ahli jawatankuasa kami akan mengeluarkan pandangan dan pendirian mereka. Kami juga amat berharap parti dan pertubuhan demokratik dan semua demokrat di seluruh negara akan bermurah hati membenarkan kewujudan pandangan dan pendirian yang berbeza, dan menantikan amalan praktikal untuk menguji pandangan dan pendirian manakah yang selaras dengan kepentingan dan aspirasi rakyat semua bangsa. Di samping itu, juga menantikan amalan untuk menguji sama ada “strategi” terkini untuk “menggunakan Mahathir bagi menjatuhkan Najib” yang digembar-gembur oleh “pemimpin-pemimpin parti politik dan organisasi demokratik” bermanfaat atau berbahaya kepada perjuangan pembaharuan demokrasi rakyat semua bangsa?

Pada PRU ke-12 pada tahun 2008, Jawatankuasa Kerja Sahabat Rakyat (ketika itu masih merupakan cawangan Johor Bahru SUARAM) telah menerbitkan “Seruan kepada semua pengundi”  yang bertajuk “Undilah parti pembangkang, untuk reformasi negara; Tunjukkan rasa benci terhadap parti berkuasa dengan undi rosak”. Seterusnya, dalam PRU ke-13 pada tahun 2013, kami bersama-sama dengan HINDRAF Johor telah menerbitkan “Seruan NGO-NGO negeri Johor kepada Rakyat sempena PRU ke-13” yang bertajuk “Memecahkan Hegemoni UMNO, Menubuhkan Barisan Persatuan Demokratik; Menyatukan Rakyat Seluruh Negeri, Merealisasikan Tiga Tuntutan yang Mendesak!”  Pada ketika itu, demi meraih undi Melayu, pemimpin utama Pakatan Rakyat (PR) menghindari tuntutan masyarakat bangsa tertindas termasuk tuntutan “menghapuskan penindasan kaum dan bekerja ke arah kesamarataan semua bangsa” yang dikemukakan dalam seruan terbuka kami. Pada 8 Mac 2014, kami bersama-sama dengan Bahagian Belia Dewan Perhimpunan China Melaka dan Pemuda Dewan Perhimpunan China Kuala Lumpur dan Selangor (KLSCAH) serta 15 orang  demokrat telah mengeluarkan “Tuntutan-tuntutan pilihan raya kecil Kajang 2014”. Dalam tuntutan tersebut, kami menyatakan bahawa “PR tidak harus bersikap mengagungkan pemimpin politik dan golongan elit politik, tidak harus menggunakan deklarasi yang berbunga-bunga tetapi tidak praktikal dan membawa makna yang samar-samar, sebaliknya harus endos tuntutan-tuntutan yang dikemukakan oleh pertubuhan masyarakat secara ikhlas demi menunjukkan keikhlasan PR dalam mereformasikan sistem sedia ada”. “Jika tidak, pengundi-pengundi Kajang mahupun pengundi seluruh negara pasti akan membuat keputusan dan balasan yang bijak dalam PRK Kajang dan PRK-PRK lain, malahan dalam pilihan raya umum yang akan datang!”

Selepas pelajaran yang dipelajari dari dua PRU yang lepas, pengundi pelbagai bangsa dan pelbagai strata sosial (terutama mereka yang prihatin terhadap pergerakan demokratik dan masa depan negara) pada umumnya telah kehilangan semangat dan harapan mereka terhadap PRU akan datang, bahkan telah wujud pandangan “tidak mahu mengundi” atau terhasilnya niat untuk “membuang undi rosak”. Ramai pemimpin pertubuhan masyarakat dan parti politik demokratik dan pengulas politik kini amat bimbang tentang keadaan ini, ada juga yang membahaskannya dengan berpanjang lebar.

Kami berpendapat bahawa, pengundi semua bangsa, semua strata di seluruh negara pasti akan menyuarakan azam dan aspirasi peribadi mereka dalam PRU akan datang berdasarkan pengalaman dan pemahaman politik mereka sendiri serta mengikut kepentingan diri mereka sendiri. Ini tidak akan berubah mengikut kehendak dan harapan mana-mana parti politik atau ahli politik.

Pernyataan "Membuang undi rosak" adalah hasil daripada keraguan rakyat terhadap kepimpinan Pakatan Harapan

Sejak mencapai kemerdekaan 60 tahun lalu, rakyat semua bangsa negara kita secara beransur-ansur menyedari bahawa pemerintahan hegemoni UMNO adalah punca utama kepada pembangunan sosial yang perlahan malahan terbantut, kehidupan ekonomi rakyat kelas rendah yang semakin melarat, penindasan agama dan kaum yang semakin menyemarak dan  hak politik masyarakat  tertindas yang semakin terkakis. Akibatnya, rakyat semua bangsa, semua strata sosial telah menyatakan kemarahan dan penentangan mereka terhadap pemerintahan hegemoni UMNO dengan menolak parti-parti komponen BN dan calon mereka di kawasan-kawasan bandar dan pekan dalam PRU ke-12 dan PRU ke-13 yang lepas. Rakyat semua bangsa juga sangat kecewa apabila melihat pemimpin parti politik dan pakatan politik (sebelum ini adalah "Pakatan Rakyat") yang bersedia untuk membentuk kerajaan alternatif berlagak bisu dan tuli (berpura-pura tidak tahu) terhadap tuntutan utama kaum tertindas demi meraih undi Melayu sebelum pilihan raya, dan saling bertengkaran  antara satu dengan yang lain demi merampas kuasa, kedudukan dan kepentingan asas selepas pilihan raya. Sudah pasti, keyakinan rakyat semua bangsa ke atas pemimpin parti politik yang mengetuai perjuangan pembaharuan demokratik kini telah terjejas dan jelas berkurangan.

Untuk menyelesaikan pelbagai masalah dalaman dan luaran bagi mengukuhkan rejimnya, klik memerintah Umno yang dipimpin oleh Najib telah menawarkan pengampuan kepada barisan kepimpinan atasan PAS yang diketuai oleh Abdul Hadi Awang sejak dari permulaan lagi untuk memecah-belahkan kuasa politik yang menentang pemerintahan hegemoni UMNO. Kedua-dua pihak tersebut bekerjasama mencepatkan agenda pengislaman negera, dan bekerjasama dalam menggerakkan pindaan Akta 355 di Parlimen, akhirnya menyebabkan pemecahan Pakatan Rakyat kerena konflik dalaman yang tidak dapat berkompromi. Dari perspektif Pakatan Rakyat, ini merupakan faktor luaran pemecahan Pakatan Rakyat selepas 6 tahun mengetuai perjuangan politik rakyat menentang pemerintahan hegemoni UMNO; Sedangkan faktor dalaman pemecahan Pakatan Rakyat adalah sikap dan pendekatan licik dan berbaur penipuan pemimpin-pemimpin 3 parti komponen Pakatan Rakyat yang sengaja mengabaikan atau berdolak-dalik dalam menghadapi tuntutan konkrit yang munasabah oleh bangsa minoriti (khususnya bangsa Cina dan India di semenanjung Malaysia dan Iban-Dayak dan Kadazan-Dusun di Sabah dan Sarawak) yang ditindas oleh pemerintahan hegemoni BN; Selepas kegagalan dalam PRU, walaupun beberapa pemimpin PKR berusaha keras untuk membujuk dan mengekalkan kerjasama dengan PAS, percanggahan asas dan konflik kepentingan dalam menegakkan “Perlembagaan Persekutuan” dengan menyanjung “undang-undang syariah” di antara DAP dan PAS tidak dapat berkompromi. Maka, Pakatan Rakyat yang terdiri daripada 3 parti komponen akhirnya terpaksa berkecai juga.

Fakta-fakta sejarah menunjukkan bahawa: Sarana utama klik pemerintah UMNO untuk meneruskan dan mengukuhkan pemerintahan hegemoni mereka adalah dengan melaksanakan hegemoni perkauman Melayu dengan keras dan melaksanakan pengislaman negara dengan sewenang-wenangnya; Mahathir yang berkuasa selama 22 tahun dalam pemerintahan hegemoni UMNO pula adalah dalang utama yang sengaja mengabaikan aspirasi masyarakat bukan Islam yang terdiri daripada hampir separuh penduduk dan mengisytiharkan "Malaysia adalah negara Islam". Perjuangan pembaharuan demokratik yang dilancarkan olah rakyat Malaysia harus terlebih dahulu menumbangkan pemerintahan hegemoni UMNO, manakala menentang hegemoni perkauman Melayu dan menentang pengislaman negara adalah kandungan teras dan prasyarat untuk menumbangkan pemerintahan hegemoni UMNO.

Fakta di depan mata menunjukkan bahawa: demi meraih undi Melayu bagi merealisasikan impian manis “mengubah kerajaan, mengambil alih Putrajaya” dan menguasai lebih banyak kerajaan negeri,  para pemimpin Pakatan Harapan dari PKR, DAP dan parti Amanah yang lahir daripada serpihan PAS bukan sahaja mengabaikan konflik utama pembaharuan demokrasi negara kita dan terus menghindari isu penindasan terus-menerus hak masyarakat bangsa tertindas oleh hegemoni perkauman Melayu dan pengislaman negara, malahan mereka mengalu-alukan Mahathir, iaitu dalang utama yang membawa malapetaka kepada rakyat dan Negara, serta puaknya yang berasal dari UMNO yang membentuk Parti Pribumi Bersatu Malaysia untuk menjadi “komander tertinggi” dan “pemimpin teras” dalam usaha “menggulingkan Najib, menyelamatkan Malaysia”.

Rakyat pelbagai bangsa jelas bahawa Pakatan Harapan yang terbentuk daripada 4 parti politik akan mengulangi kesilapan Pakatan Rakyat dan berakhir dengan kegagalan. Oleh itu, Rakyat pelbagai bangsa kini kurang menunjukkan minat terhadap slogan propaganda menukar kerajaan dalam PRU akan datang yang diuar-uarkan oleh pemimpin Pakatan Harapan, malahan ada yang berasa kecewa dan tidak puas hati. Maka, kemunculan pendapat seperti "mengundi pun tidak ada gunanya", "terpaksa membuang undi rosak" dan sebagainya dalam masyarakat umum adalah boleh difahami.

Rakyat Berhak Membuang Undi Rosak dalam PRU demi Meluahkan Kegeraman terhadap Pemerintahan Hegemoni Perkauman Melayu

Dengan tujuan mempertahankan kepentingan golongan birokrasi Melayu dan kelas kapitalis monopoli, klik pemerintah hegemoni UMNO masa kini yang diketuai Najib, berkeras melaksanakan dasar dan sistem ekonomi perkauman yang menekankan “hak istimewa orang Melayu”, membiarkan gejala “rent-seeking” dan rasuah birokrasi Melayu sehingga berleluasa, menolak pembaharuan demokratik sehingga penigkatan daya pengeluaran negara terbantut, melaksanakan GST secara menyeluruh meskipun sudah terdapat pelbagai jenis cukai dan pungutan yang berlebihan demi menanggung perbelanjaan negara yang makin hari makin meningkat. Akibatnya, rakyat semua bangsa terpaksa menanggung beban ekonomi yang semakin berat. Selain itu, demi menghadapi ketidakpuasan di kalangan rakyat semua bangsa terutamanya kelas pekerja bangsa Melayu yang juga diperintah dan tertindas, golongan pemerintah hegemoni UMNO yang diketuai Najib merapatkan kerjasama dengan pemimpin reaksioner PAS untuk merosakkan asas perlembagaan sekular Malaysia dengan lebih lanjut dan mempercepatkan proses pengislaman negara, mendalamkan penindasan agama dan bangsa terhadap rakyat bukan Muslim agar menipu sokongan daripada golongan pekerja Melayu dan akhirnya memecahkan kuasa perpaduan rakyat semua bangsa yang menentang pemerintahan hegemoni UMNO. Sebenarnya, rakyat semua bangsa secara umumnya berharap untuk menyampaikan kegeraman yang lebih meningkat dan mendalam terhadap pemerintahan hegemoni UMNO selama lima tahun yang lepas dengan undi mereka dalam PRU akan datang.

Kami berpendapat bahawa, rakyat semua bangsa mempunyai hak sepenuhnya untuk menyampaikan bantahan mereka terhadap pemerintahan hegemoni Melayu dan pengislaman negara dalam PRU akan datang berdasarkan pengalaman hidup dan kesedaran politik masing-masing serta kepentingan asas peribadi dan rakyat tertindas. Rakyat berhak penuh untuk mengundi kesemua calon yang berhasrat membantah pengislaman negara supaya memperkuatkan suara rakyat menolak pengislaman negara di dalam parlimen sehingga membantutkan niat jahat UMNO atau mana-mana kumpulan untuk meneruskan ataupun memperkuatkan pemerintahan hegemoni Melayu dan pengislaman negara secara berterusan.

Jawatankuasa Kerja Sahabat Rakyat telah menyahut seruan pertubuhan hak asasi manusia “BEBAS” untuk “menggemblengkan pengundi dari seluruh negara agar memantau sama ada pendirian dan keputusan yang diambil oleh wakil rakyat lantikan mereka semasa mendebat dan memutuskan usul pindaan Rang Undang-undang 355 (RUU 355) di parlimen itu mengikuti aspirasi rakyat atau menepati kepentingan rakyat semua bangsa. Seruan tersebut yang memobilisasi kuasa massa mengawasi pemimpin politik adalah pendirian perjuangan menentang pengislaman negara yang adil, munasabah dan sah dari segi undang-undang. Namun, pendirian tersebut belum dapat dilaksanakan kerana usul pindaan RUU 355 telah ditangguh sementara waktu. Oleh demikian, kami ingin meneruskan pendirian tersebut dengan memberi cadangan bahawa sekiranya seseorang calon itu berjanji secara terbuka bahawa dia tegas membantah usul pindaan RUU 355 Hadi Awang, kami akan menyeru pengundi semua bangsa untuk mengundi calon tersebut dalam PRU akan datang menjadi wakil rakyat mereka dan menyokong calon tersebut berjuang menentang pengislaman negara habis-habisan.

Rakyat semua bangsa mengharapkan Pakatan Harapan yang terdiri daripada PKR, DAP dan PAN yang lahir daripada serpihan PAS akan mengambil iktibar dari kegagalan Pakatan Rakyat dengan berpegang teguh kepada pendirian membantah pengislaman negara dan melancarkan perjuangan menentang pemerintahan hegemoni UMNO secara habis-habisan. Namun, selepas berpisah dengan PAS yang berpendirian membentuk negara Islam,  pemimpin-pemimpin tiga parti tersebut sanggup menerima penyertaan Parti Pribumi Bersatu Malaysia (PPBM) yang menyanjung ketuanan Melayu. PPBM telah ditubuh oleh Mahathir yang pernah menguasai rejim UMNO selama 22 tahun bersama puaknya yang kini diserang dan dipinggirkan oleh puak Najib yang berkuasa dalam persengketaan konflik dalaman golongan pemerintah UMNO.  Lebih-lebih lagi, para pemimpin tiga parti tersebut membenarkan Mahathir dan puaknya mengambil peranan sebagai “komander tertinggi” dan “pemimpin teras” dalam  usaha “mencetuskan tsunami politik Melayu”, ini sudah pasti akan menimbulkan keraguan, kerisauan mahupun ketidakpuasan di kalangan rakyat pelbagai bangsa.  

Walaupun para pemimin Pakatan Harapan (merujuk kepada tiga parti asal) menunjukkan sikap kelemahan dan pendirian yang berubah-ubah dalam persoalan membantah pengislaman negara, kebanyakan ahli akar umbi, kader dan penyokong parti-parti DAP, PKR dan PAN berpendirian menolak pemerintahan hegemoni UMNO. Pada peringkat ini, tiga parti asal PH masih merupakan parti politik utama di pihak rakyat yang lebih memenuhi aspirasi reformasi rakyat semua bangsa. Oleh itu, tindakan pengundi berbilang bangsa seluruh negara memberi sokongan dan memilih calon daripada DAP, PKR dan PAN dalam PRU akan datang adalah boleh difahami. Kita juga tidak boleh menyalahkan mereka yang membuang undi rosak (contohnya melakar sebuah bulan atau bulatan, atau sebagainya atas kertas undi demi meluahkan ketidakpuasan hati) terhadap Mahathir dan calon daripada PPBM kerana mengkhuatiri perkembalian puak Mahathir ke puncak kuasa akan membawa kebinasaan yang lebih mendalam di kalangan rakyat semua bangsa terutamanya masyarakat tertindas.

Spekulasi politik hanya akan asingkan diri daripada Keperluan Massa, Tuntutan Rakyat Harus dipentingkan Sebelum Undi diminta

Dalam tahun-tahun kebelakangan ini, para pemimpin parti pembangkang utama negara kita cuba sedaya upaya berspekulasi bahawa Najib sebagai ibu segala kejahatan pemerintahan "kleptokrasi". Menurut mesej Hari Kebangsaan Lim Kit Siang pada tahun ini, Najib dikenalpasti sebagai “Malaysia Official 1” (MO1) dalam kes dakwaan penyitaan aset kleptokrasi Jabatan Kehakiman (DoJ) yang terbesar. Lim Kit Siang berpendapat bahawa Amerika Syarikat sebenarnya telah mengganggap Perdana Menteri Malaysia, Najib sebagai pemimpin kleptokrasi. Rakyat negara kita seolah-olah sudah bosan terhadap tuduhan berkenaan 1Malaysia Development Berhad (1MDB) memindahkan wang sejumlah 681 juta USD (lebih kurang 2.6 bilion Ringgit) ke dalam akaun Ambank yang dimiliki oleh “Malaysia Official 1” melalui dua transaksi berasingan. Seruan Lim Kit Siang berbunyi “tumbangkan Najib, hentikan pemerintahan kleptokrasi” yang lantang itu tidak mendapat sambutan hangat.

Selepas Mahathir membentukkan PBBM, para pemimpin DAP sibuk dalam spekulasi mengangkat Mahathir sebagai “kunci dalam mencetuskan Tsunami Melayu”. Dalam salah satu kenyataannya, Lim Kit Siang pernah menyebut bahawa Mahathir merupakan kunci untuk menembusi kubu UMNO. Memandangkan PKR, PAS, PAN mahupun DAP tidak mampu menggugat penguasaan UMNO di kerusi majoriti Melayu di luar bandar, dia percaya hanya Mahathir dapat mempengaruhi perubahan orang Melayu bagi mencetuskan “Tsunami Melayu”. Pada hakikatnya, Mahathir merupakan dalang perwakilan hegemoni Melayu yang pernah memegang jawatan paling lama, menggunakan tipu muslihat yang paling kejam dan mempunyai dosa terbesar yang menerima kritik paling hebat daripada Lim Kit Siang sendiri. Berdasarkan pengulas memihak kepada BN, Lim Kit Siang sanggup menggadaikan maruah untuk membangkitkan Tsunami Melayu dan menawan Putrajaya.

Jika dua spekulasi penting di atas dapat membangkitkan semangat pengundi berbilang bangsa dalam PRU akan datang dan membawa pengaruh dan impak utama kepada keputusan pilihanraya, maka tidak perlu risau tentang pendapat yang ditimbulkan oleh pihak lain seperti "mengundi pun tidak ada gunanya", "terpaksa membuang undi rosak" dan sebagainya.

Pendirian kami terhadap PRU akan datang tetap seperti biasa, iaitu semua pertubuhan masyarakat harus menyerlahkan prinsip kebebasan dan autonomi dan dengan tanpa ragu-ragu mengemukakan tuntutan pilihanraya yang mewakili aspirasi dan kepentingan rakyat massa serta menuntut pemimpin parti politik dan calon pilihanraya mereka memandang serius dan menerima tuntutan-tuntutan tersebut.   

Pada pandangan kami, para pemimpin Pakatan Harapan (merujuk kepada tiga buah parti politik asal) yang bersedia menawan Putrajaya tidak harus menghindari, sebaliknya patut menyahut tuntutan-tuntutan berikut:
  1. Rakyat membantah sebarang usaha pengislaman negara dan menuntut sistem negara sekular yang asal dikekalkan;
  2. Rakyat di Sabah dan Sarawak menuntut “hak pembangunan” dan “hak penentuan nasib diri”;
  3. Bangsa tertindas menuntut “hak keistimewaan orang Melayu” dan ”sistem kuota berdasarkan kaum”dimansuhkan;
  4. Golongan tertindas menuntut reformasi sistem pencukaian sedia ada yang tidak adil terhadap kelas berpendapatan rendah.
Selepas Mahathir membuat kritikan keras terhadap projek pembangunan “Forest City” di Johor bahru yang merupakan usaha sama kumpulan Country Garden dari China dengan kerabat diraja negeri Johor, kami mendapati sesetengah pemimpin PH (merujuk kepada tiga parti asal)  turut mengikuti jejak Mahathir dengan mengecam Najib “menjualkan kedaulatan negara”dan “menggadaikan kepentingan rakyat”kepada negeri China dalam projek pelaburan infrastruktur asas besar-besaran negara China di Malaysia seperti Melaka Gateway, pengembangan pelabuhan Klang (Terminal ketiga), Rel Hubungan Pantai Timur (East Coast Rail Link), Keretapi Berkelajuan Tinggi Kuala Lumpur – Singapura dan sebagainya.

Berdasarkan keadaan tersebut di atas, skandal korupsi rejim Najib dan pelaburan dari China di Malaysia mungkin akan menjadi dua topik yang hangat didebat dalam pilihanraya umum akan datang.

Jika para pemimpin tiga parti asal dalam PH, seperti Mahathir, sanggup memilih pendirian bertentangan dengan pengaturan strategi “One Belt One Road” negeri China tanpa mengira akibat demi “menumbangkan Najib”, “menawan Putrajaya” sehingga hubungan kerjasama strategik antara Malaysia dan China yang sudah terbentuk dirosakkan, ini hanya menunjukkan para pemimpin tersebut mempunyai motif politik yang lain atau mereka kekurangan kebijaksanaan politik yang tinggi.

Kritikan terhadap projek pembangunan “Forest City” kumpulan Country Garden dari negeri China di Johor bahru tidak boleh disalahkan dan patut dipuji! Projek tersebut tidak memenuhi keperluan sebenar rakyat Johor mahupun Malaysia dan tidak memberi sebarang manfaat kepada keluarga yang sekadar cukup mengisi perut.  Projek “Forest City” juga mungkin membawa kesan negatif yang sukar dianggar kepada negeri Johor. Banyak tanda menunjukkan projek tersebut sebenarnya merupakan pembangunan perumahan mewah secara besar-besaran oleh kumpulan korporat swasta negeri China yang sengaja memilih Johor Bahru kerana berhampiran Singapura untuk menarik wang haram dari China dibawa ke luar negeri. Berdasarkan laporan media, kerajaan China telah mengetatkan kawalan terhadap aliran wang rakyat negari China ke luar negeri melalui pembelian rumah di “Forest City”.

Kami berpendapat bahawa demi menjayakan pengaturan strategi “One Belt One Road”, China memutuskan untuk memajukan pembangunan ekonomi dan kepentingan bersama kedua-dua negara China dan Malaysia dengan melabur secara besar-besaran dalam projek pembangunan infrastruktur di Malaysia. Ini umpama kesempatan terbaik yang hanya wujud sekali dalam semur hidup bagi rakyat negara kita! Memandangkan kini China sudah membangun sebagai antara badan ekonomi yang terbesar di dunia, dan China tidak pernah merampas sumber dan kekayaan daripada rakyat dan negara lain, ada antara pemimpin dan rakyat di ramai negara terutamanya negara yang tidak terletak di sepanjang laluan “One Belt One Road” begitu mendambakan pelaburan dari China! Apakah alasan untuk negara kita membantah atau melepaskan pelaburan China dengan sembarangan?

Sekiranya wujud banyak undi rosak dalam PRU akan datang, ini hanya menunjukkan rakyat yang masih sabar dan menaruh harapan ingin memberi nasihat ikhlas kepada para pemimpin parti pembangkang bahawa “tuntutan rakyat wajib dipentingkan sebelum undi diminta”.


Ditulis pada awal September 2017
Semakan pada pertengahan September 2017


通告 Notification

《人民之友》发表对国内政局看法
马来文版已于9月23日刊出
英文版已于10月26日贴出


人民之友成立于2001年9月9日,2018年9月9日是人民之友成立17周年纪念的日子。我们在这一天发表了一篇题为< 联合起来,坚持真正的民主改革! 丢掉幻想,阻止马哈迪主义复辟!>的文章作为纪念。

我们一如既往选择在这一个对我们来说,具有里程碑意义的日子,对我国当前阶段(大选后新政府上台)的政治局势发表一些意见,与为推动我国和世界民主人权运动而奋斗的同道们,互相交流。

为了面向国内不谙华文的广大非华裔群体,也为了让我们对当前阶段的政治局势的意见能够更广泛地传播开去,工委会决定尽快把这篇纪念文章先后翻译成马来文和英文。马来文版已于9月23日刊出。英文版也已于10月26日贴出。点击以下链接即可阅读——



此外,现居新加坡的庄明湖已将他在《人民之友》发表的《20世纪60年代新加坡左派工运问题探索》(正篇)一文的英文译稿传送到编辑部,因原文中所述人物的姓名或者是党团工会组织的全称或简称,在译文中尚未解决或有待查证,需要一些时日来完成——人民之友工委都是自愿挤出时间来进行工作的,因而无法很快完成。经过一番努力,我们终于在9月30日刊出,为我们的17周年纪念增添光彩!

值得在此一提的是,庄文所述的20世纪60年代新加坡工运遭遇问题(除了遭受来自外部的镇压,还要遭遇来自内部的破坏)的见解,或许能为一些读者(特别是不谙华文和不懂新马历史的读者)思考马来西亚民主改革运动在当前阶段面临马哈迪主义复辟的问题,提供一个历史殷鉴,或者是一个新的启示。

Malaysia Time (GMT+8)